Posts tonen met het label WOII. Alle posts tonen
Posts tonen met het label WOII. Alle posts tonen

14 dingen die ik wil zien/doen/bezoeken als ik nog eens in Berlijn ben

dinsdag 10 februari 2015




















Ik hunker, want het jeukt en het knaagt vanbinnen. Jongens toch, wat zou ik graag nog eens naar Berlijn willen teruggaan, in de nabije of zelfs iets verdere toekomst.

Maar zoals ik het onlangs nog in een boek las: "this world is not a wish-granting factory". In mijn zwangere en binnenkort moederende toestand staat een tripje naar Deutschland's finest niet meteen op de planning. Jammer, want mijn Berlijnse to-do lijstje groeit minstens even snel als zo'n baby verondersteld wordt te doen...

Misschien zitten er onder mijn bescheiden lezerspubliek wel mensen die meer geluk hebben, en die wel wat inspiratie kunnen gebruiken? Bij deze: 14 dingen die ik wil zien/doen/bezoeken als ik ooit, OOIT, nog eens in Berlijn kom:

1) Het Joods museum bezoeken

Foto: writingthroughthefog.com

























Dit schijnt één van de beste musea van de stad te zijn. Indrukwekkend, zowel inhoudelijk als architecturaal. Ondanks alle omzwervingen nog nooit geraakt.

http://www.jmberlin.de/

2) Eten bij La Soupe Populaire



















Restaurant in de wijk Prenzlauer Berg, dat gehuisvest is in een voormalige brouwerij. Chef-kok Tim Raue, die elders in de stad ook een sterrenrestaurant heeft, kookt er Duitse en Aziatisch geïnspireerde gerechten tegen een schappelijke prijs.

Wij hadden er vorige keer gereserveerd, maar door een verandering in onze reisplanning hebben we die reservatie met pijn in het hart moeten schrappen (het restaurant is maar 4 dagen per week open). Hopelijk een volgende keer?

www.lasoupepopulaire.de

3) Nieuwjaar vieren in Berlijn




















Silvester in Berlin? Jawohl!

4) Dansen in Berghain en/of Weekend






























Al dan niet in combinatie met het vorige: een nachtje dansen op één van deze locaties. Bonuspunten voor allebei!


http://www.berghain.de/
http://www.houseofweekend.berlin/


5) Slapen bij Michelberger Hotel


















Na een goedgevulde dag of een bewogen nacht wil in mijn hoofd graag eens neervlijen op een kussen in één van de hippe kamers van het Michelberger Hotel, dat minder duur is dan de foto's doen vermoeden. Bovendien gelegen op een toplocatie: op de grens tussen de wijken Friedrichshain en Kreuzberg, vlakbij de Warschauer Brücke.

http://michelbergerhotel.com/

6) Brunchen bij Die Turnhalle



















Naar het schijnt een instituut op brunchgebied, gelegen in de wijk Friedrichshain in een voormalige turnzaal. Het avondeten alvast getest en goedgekeurd!

http://dieturnhalle.de/dieturnhalle/

7) Ronddolen op het terrein van RAW Gelände


















In een vorig leven een terrein waar er treinen hersteld en opgelapt werden. Net als op veel plaatsen in Berlijn bleef het rauwe en industriële karakter van de site intact.

Nu vind je er onder meer een klimtoren, skatebaan en verschillende clubs terug. Er worden ook rommelmarkten, eetfestijnen, kerstmarkten en openluchtscreenings van films georganiseerd. Lijkt me een hele toffe plaats om eens een namiddag of avond te spenderen!

http://www.raw-tempel.de/

8) Alles proeven op Street Food Thursday


Foto: Needleberlin.com



















In deze overdekte markthallen in de wijk Kreuzberg zijn we ooit eens beland op een zwerftochtje per fiets. Er waren toen enkele eetkraampjes geopend, maar niet zoveel als tijdens de wekelijkse Street Food Thursday, wanneer foodies uit de hele stad afzakken naar Markthalle Neun, en het blijkbaar een hele uitdaging is om een vrije tafel te vinden. Volgende keer hoop ik er meer te kunnen proeven dan enkel een snelle kop thee!

Street Food Thursday, elke donderdag van 17u tot 22u
http://www.markthalleneun.de/street-food-thursday

9) Eten bij VOLT

 
Foto: restaurants-berlin.com

















Uhu, nog een eetadresje, en geheel toevallig opnieuw in Kreuzberg. Vlakbij het Landwehrkanaal (ook overdag een leuk stukje Berlijn, trouwens) vind je in een voormalige elektriciteitscentrale het restaurant VOLT. Geen Kobe Ilsen op de kaart, maar ze serveren hier wel andere hapjes die er heel appetijtelijk uitzien, als ik de foto's op het internet mag geloven...

http://www.restaurant-volt.de/

10) Zwemmen op het Badeschiff

Foto: Arena Berlin

















Baantjes trekken in een grote container vol zwembadwater die in een nog grotere bak met water (de rivier de Spree) ligt: ook dat kan in Berlijn! In de winter en 's avonds wordt de Berlijnse badboot overdekt, zodat zwemmers het ook weer niet te koud krijgen. Normaal kan je hier op koude dagen ook naar de sauna, alleen heeft het Badeschiff deze winter onverwacht haar deuren gesloten. Normaal gezien heropening in mei!

http://www.arena.berlin/portfolio/badeschiff/

11) Kajakken op de Spree



















Nu we toch aan het wegdromen zijn over de zomer: hoe cool zou een kajaktochtje op de Spree wel niet zijn? Lijkt me super om de stad eens helemaal vanuit een ander perspectief te zien!

Een van de aanbieders is Kajak Berlin Tours. Je kan bij hen zowel door het oosten als door het westen van de stad varen. Voor de liefhebbers is er ook een nachttour of een tour die je naar het paleis van Potsdam brengt.

http://www.kajakberlintours.de/

12) Chillen aan een meer

Foto: Carl Triggs - Instagram
























Even opletten: in het Duits is der See een meer, die See of das Meer verwijst dan weer naar de zee. Van wat ik me er nog van kan herinneren, zorgde dat altijd voor verwarring en hilariteit in de lessen Duits in het middelbaar...

Anyway: pal in het midden van de stad zou je't niet zo meteen zeggen, maar Berlijn is omringd door water. Met de fiets of het openbaar vervoer sta je op een zonovergoten dag zo aan de oever van één van de vele meren. De Wannsee op de foto hierboven is zo'n mooi plekje. Iets minder idyllisch: je kan hier ook de villa van de gelijknamige Wannseeconferentie bezoeken, waar nazitoplui in 1942 een wel erg, euhm, efficiënte oplossing voor het Jodenvraagstuk bedachten.

Foto: berlijn-blog.nl

















13) Sachsenhausen bezoeken

Foto: Luca Antonietti - Instagram

























Wat me meteen naadloos bij het volgende punt op mijn Berlijn bucketlist brengt. Het kamp Sachsenhausen ligt in het plaatsje Oranienburg op zo'n 35 kilometer van Berlijn. Het was niet alleen een concentratiekamp, het deed ook dienst als gevangenis voor politieke dissidenten en als opleidingscentrum voor SS-bewakers.

Niet meteen de meest vrolijke plek om te bezoeken op een citytrip, maar het is onze verdomde plicht om zulke dingen uit het verleden niet te vergeten, vind ik.

Je kan Sachsenhausen op eigen houtje bezoeken, maar de gidsen van Mosaic Tours schijnen erg goede rondleidingen te geven. Bovendien storten ze een deel van hun opbrengst door aan goede doelen die zich bezig houden met vrijheid en mensenrechten, zoals Amnesty International. Een mooi gebaar, toch?

http://www.mosaictours.org/

14) Verdwalen op de Teufelsberg

Foto: teufelsberg_berlin - Instagram
























Gebouwd op een berg nazi-puin in het westen van de stad vind je dit oude Amerikaans spionagestation terug, dat tot 1991 in gebruik was. Van hieruit volgden zo'n 1500 spionnen de telefoongesprekken die gevoerd werden in het oosten op de voet. Das Leben der Anderen, maar dan in de tegengestelde richting.

Vroeger was deze locatie een natte droom voor urbexers, maar sinds enkele jaren worden er ook rondleidingen gegeven. Fijn voor de minder dapperen onder ons!

http://berliner-teufelsberg.com/

Nog dingen die ik vergeet in dit lijstje volgens jullie? Ik hoor het graag!

Leesvoer #1: "Alleen in Berlijn" - Hans Fallada

woensdag 12 februari 2014





"Ooit heeft dit paar, Otto en Anna Quangel, geleefd. Hun protest is op dovemansoren gestuit, blijkbaar hebben ze voor niets hun leven gegeven voor een hopeloze strijd. Maar misschien toch niet helemaal hopeloos? Misschien toch niet helemaal voor niets? Ik, de auteur van een roman die nog geschreven moet worden, hoop dat hun strijd, hun lijden, hun dood niet helemaal voor niets zijn geweest."

Hans Fallada - auteur "Jeder stirbt für sich allein" (vertaald als "Alleen in Berlijn")

Het kan niet anders of het gerechtelijk dossier van het arbeidersechtpaar Otto en Elise Hampel moet Hans Fallada mateloos geïntrigeerd hebben. De Duitse auteur krijgt het amper 90 pagina's tellende document in handen in 1946, kort na het einde van de oorlog. Hij ziet er meteen stof in voor een roman. Al na enkele weken levert hij het manuscript in voor wat één van de eerste anti-naziboeken na het einde van de Tweede Wereldoorlog zal worden. Kort daarna sterft hij, aan de gevolgen van een getroebleerd leven, verslaafd aan alcohol en morfine.

"Alleen in Berlijn" is gebaseerd op waargebeurde feiten, en vertelt het verhaal van de veertiger Otto en zijn vrouw Anna. Twee brave burgers, die niet bijzonder politiek geëngageerd zijn, maar die de Führer desondanks wel een warm hart toedragen. Dat verandert wanneer hun enige zoon sneuvelt aan het front in Frankrijk, en de zinloosheid van de oorlog pas ten volle tot hen doordringt. Als kleine daad van verzet beginnen ze in heel Berlijn met het verspreiden van kaarten en brieven met anti-Hitlerslogans, die ze achterlaten op trappen en vensterbanken van appartementsgebouwen. Een actie waarmee ze de bevolking hopen wakker te schudden.

Berlijn is een vat vol historische verhalen, en dit boek zoomt in op een bijzondere episode: de beleving van de eerste oorlogsjaren bij de gewone man en vrouw in de straat. Algemeen wordt aangenomen dat het Derde Rijk tijdens die periode bevolkt werd door 3 soorten mensen: partijleden- en aanhangers, verzetshelden en meelopers. Dit boek toont aan dat er ook nog een vierde categorie bestond: burgers die wel dapper genoeg waren om met kleine daden van verzet de goed geoliede machine die het naziregime was, te verstoren. Een kanttekening bij de geschiedenis dus, maar wel een hele interessante, vind ik.

Maar vergis je niet: de Gestapo was onverbiddelijk voor zulke 'verraders'. De lotgevallen van het echtpaar Quangel, die Hans Fallada beeldend beschrijft, zijn mensonterend en bezorgen de lezer koude rillingen. Maar minstens even treffend zijn de nevenpersonages die de auteur schetst in het boek. Hun functie is belangrijker dan op het eerste zicht lijkt: ze laten je voelen hoe het moet geweest zijn om begin jaren '40 in Berlijn te wonen. Het klimaat van angst dat er destijds heerste, het gevoel constant en door iedereen bespioneerd, betrapt of verraden te kunnen worden: het liet me na de laatste pagina achter met een onaangenaam gevoel...

Het gerucht doet de ronde dat de mensen achter "Good bye Lenin!" plannen hebben om het boek te verfilmen. Met zo'n onwaarschijnlijk en pakkend verhaal kan dat alleen maar goede cinema worden.
Made With Love By The Dutch Lady Designs