Posts tonen met het label reizen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label reizen. Alle posts tonen

'Ip tsjok' in West-Vlaanderen: 20 dingen die wij tof vonden aan de Belgische Kust en in de Westhoek

zondag 16 augustus 2020


Het is midden augustus, en wij hebben er net een dikke week vakantie in eigen land op zitten. 

Het was intussen al de derde zomer op rij dat we naar zee trokken, maar in de planning hadden we daar maar 5 dagen voor voorzien. En omdat zo'n midweek ons wat kort leek en we nog verlof over hadden, wilden we de optie open houden om aansluitend op ons bezoek aan de kust verder door te rijden naar Frankrijk. 

En toen was daar de corona-opflakkering halfweg juli, en sloeg de twijfel toe. Zouden we het er wel op wagen om de grens over te steken? We besloten uiteindelijk om het niet te ver te gaan zoeken en het onszelf niet al te moeilijk te maken. Na al dat geploeter en balletjes omhoog houden dat de voorbije weken en maanden typeerde, waren we écht wel toe aan vakantie en wilden we niet het risico lopen om die in het water te zien vallen.

Op goed geluk boekten we nog snel een tweede verblijf, ergens in de Westhoek (daarover verderop in deze post meer), en toen vertrokken we met onze volle auto. En ik moet zeggen: we hebben er deugd van gehad, van die vakantie in eigen land. Zoveel deugd zelfs, dat ik na al het opruimen, zand uit valiezen schudden en wasmachines volproppen in een huis waar de binnentemperatuur in onze afwezigheid vlot de 30 graden had bereikt nog energie op overschot heb om deze blogpost te schrijven. Dat ik niet moet bekomen van een 8 uur durende autorit met jengelende kinderen op de achterbank helpt waarschijnlijk ook wel een beetje.


Activiteiten


1. Familiepark Harry Malter


Geografisch gezien niet helemaal op zijn plaats in deze post, want Harry Malter ligt in Destelbergen, Oost-Vlaanderen. Maar voor ons ligt het ongeveer midden op ons traject richting zee, en dus betekende een bezoek aan dit nostalgische dierenpark/speeltuin ook dit jaar de officiële start van onze vakantie. Ideaal om de rit (die in het hoofd van een kind altijd veel te lang duurt) wat te breken, en al meteen de eerste dag iets superleuk te doen. 

Verwacht geen afgelikte, grootschalige toestanden. Het park oogt op het eerste zicht zelfs een beetje afgeleefd, maar wel op een gezellige manier. En ze doen zeker hun best voor bezoekers en dieren, want elk jaar zien we wel iets dat vernieuwd of opgeknapt werd. Onze kinderen van 5 en 3 vermaken zich er in ieder geval altijd prima. Wij als ouders zijn vooral fan van de 'trage bootjes': ideaal om zelf even 5 minuten te bekomen 😉


Corona-toevoeging: enkel op reservatie. Mondmasker verplicht in het ganse park. Op de dag dat wij er waren regende het af en toe een beetje, dus de drukte viel heel goed mee.

2. Altijd leuk: een ouderwets dagje op en rond het strand

Over de golven springen. Zandtaartjes maken. Schelpen rapen. Winkeltje spelen met papieren bloemen. Een boterham met kaas en zand eten. Geld krijgen voor een ijsje. De dag afsluiten met toerke op een gocart naar keuze (*) 

Allemaal dingen die ik associeer met een vakantie aan zee, en mijn eigen kinderen vanaf nu hopelijk ook. Dit jaar brachten we een bezoekje aan de stranden van Sint-Idesbald (Koksijde), Nieuwpoort en De Panne.

(*) Extra voor elke volwassene die met één of meerdere kinderen richting strand trekt: gesleur met gerief, gehuil om gevallen ijsjes of te heet zand, duizend paar ogen nodig om kind(eren) niet uit het oog te verliezen, sjacheren in het Frans over het aantal en soort schelpen die gevraagd worden voor bovengenoemde bloemen, kapot gespeelde kinderen die weigeren zelf terug naar huis te stappen. Deze lijst is niet-exhaustief.


3. Zwemmen in een ander zwembad dan thuis


Ik weet niet hoe dat bij jullie zit, maar hier thuis wordt er regelmatig gevraagd wanneer we nog eens gaan zwemmen. In lockdown-tijden was de vaakst gestelde vraag hier thuis zelfs "of het zwembad al terug open was".

En gaan zwemmen, dat is natuurlijk extra leuk op een plaats waar je nog nooit/nog niet vaak geweest bent. Deze vakantie deden wij dat op 2 plaatsen:
  • Stedelijk zwembad Nieuwpoort - fijn peuterbad, één redelijk rustige glijbaan, bij mooi weer is er ook een gedeelte buiten waar kinderen kunnen spelen en zwemmen. Het zwembad ligt middenin een mooi park, samen met een kleine speeltuin.
  • Sportoase Roeselare - heel erg leuk zwembad voor zowel kleine als iets grotere kinderen. In het recreatief gedeelte vind je er 2 peuterbaden, een klein golfslagbad, een wildwaterbaan en 2 glijbanen, waarvan eentje zo is opgebouwd dat je met 2 tegen elkaar kan racen. Hier viel het ons op dat het echt super proper was. Ook een dikke plus: er zijn veel grote kleedhokjes.
Corona-toevoeging: ook hier moet je reserveren. Dat deden we telkens pas de avond voordien en dat ging prima. In beide zwembaden mag je in een gereserveerd tijdslot 2 uur zwemmen.

4. Kinderboerderij De Lenspolder in Nieuwpoort


Nog wat extra tijd over aan de kust en geen zin om alweer zandkastelen te bouwen? In zo'n geval spenderen wij al wel eens een paar uurtjes op het domein van De Lenspolder in Nieuwpoort. Helemaal gratis, bovendien. De Lenspolder is kleinschalig en gezellig, met alle dieren die je op een kinderboerderij zou verwachten (inclusief een ezeltje met dezelfde naam als mijn liefste schoonmoeder, waar we toch altijd even om moeten gniffelen, ook al zijn we er intussen al een handvol keren geweest).

Je eigen ezels loslaten, dat kan in de kleine speeltuin en de zandbak (waar ze recent een groot zeil over gespannen hebben voor extra schaduw, pluspunt op hittegolf-dagen!). Sinds kort kan je er ook iets klein eten.


Corona-toevoeging: je hoeft niet te reserveren, ze houden wel de bezoekersaantallen bij en er wordt gevraagd om een vast parcours te volgen over het domein. Toen wij er waren, konden kinderen er wel een soort van zoektocht doen (denk aan berenjacht, maar dan met dierenknuffels)

5. Kajakken op de Ijzer in Diksmuide


Ik maak van tijd tot tijd al eens graag een tochtje op het water, en vond dit dan ook een hoogtepuntje tijdens onze vakantie! 😊

Voor de dochters van 5 en 3 was het hun eerste keer in een kajak. Ik dacht eigenlijk dat ze er nog te jong voor zouden zijn, maar in een bootje voor 4 ging dat eigenlijk al prima. We mochten 4 uur op het water blijven, maar dat was voor hen wat aan de lange kant, ik schat dat we na 3 uur al opnieuw aanmeerden.

Tip: neem een pick-nick en drinken mee, zodat je onderweg even kan stoppen voor een pauze. Je badpak aantrekken bij mooi weer is ook een must, want onderweg naar het centrum van Diksmuide vaar je langs een paar bruggen en aanlegsteigers waar je fijn kan zwemmen.




Corona-toevoeging: reserveren op voorhand was niet nodig. Wij vertrokken op een hete dag in de voormiddag, en toen was het nog relatief rustig. Toen we terug vaarden rond 14u, stond er wel een lange rij mensen aan te schuiven en was het ook drukker op het water. Mocht je dit willen doen, zou ik aanraden om op tijd te komen.

6. Kabelbaan Cordoba in het Heuvelland


Op een boogscheut van het kampterrein in Westouter waar ik mijn laatste momenten als scoutsleidster beleefde, vind je zowaar...een stoeltjeslift! Het moet geleden zijn van een skivakantie ergens in de late jaren '90 dat ik daar nog eens had ingezeten.

De kabelbaan verbindt 2 heuvels met elkaar. Onderweg vlieg je over wandelwegen en wijngaarden en kan je de omgeving van bovenaf bekijken. Ik deelde een stoeltje met de dochter van 5, die haar ogen uit keek terwijl ze me er attent op bleef maken dat ik niet teveel mocht wiebelen met mijn slippers ("want als die naar beneden vallen in de maïs gaan we die nooit meer terugvinden mama")




Corona-toevoeging: reserveren op voorhand was niet nodig. Tijdens op- en afstappen moet je wel een mondmasker dragen. Door corona was het tijdelijk ook niet mogelijk om halverwege uit te stappen.

7. Ieper bezoeken


Veel meer dan wat rondwandelen op de vesten en in de omgeving van de Lakenhalle deden we hier niet, maar alle namen van gesneuvelden op en rond de Menenpoort maakten wel indruk (al blijf ik het moeilijk vinden om concepten als 'oorlog' en 'bommen' uit te leggen op kleutermaat...) Voor een bezoekje aan het In Flanders Fields museum gaan we dus nog eens moeten terugkomen als ze wat ouder zijn.


8. Belevingscentrum Jules Destrooper in Lo-Reninge


In het pittoreske Lo-Reninge hebben de mensen van Jules Destrooper een deeltje van de voormalige koekjesfabriek omgebouwd tot een belevingscentrum. Hier leer je op een speelse manier meer over de geschiedenis, ingrediënten en export van de amandelkoekjes en boterwafels die ze bij deze hofleverancier produceren.

Een bezoekje duurt niet zo lang en dat is maar goed ook, want het hoogtepunt houden ze bewust tot aan het einde: een mini-proeverij met de populairste koekjes uit het assortiment! 😋


Deze dingen stonden ook nog op ons lijstje, maar deden we uiteindelijk niet



9. De Kinderbrouwerij in Reningelst


In deze familiekroeg kan je niet alleen in het bier en de bio-sappen vliegen, met kleine kinderen kan je er ook op buggywandeling of viewmasterzoektocht.



10. Dierenpark De Zonnegloed in Vleteren

Dit dierenpark is een specialleke: ze vangen er wilde dieren op die gered werden uit circussen, laboratoria of illegale kwekerijen. De Zonnegloed is een vzw die geen enkele vorm van subsidies ontvangt voor het werk dat ze leveren, en alleen al daarom uw centen waard.



11. Tyne Cot Cemetery in Passendale

De allergrootste begraafplaats uit de Eerste Wereldoorlog op het vasteland maakte bij een eerder bezoek aan de streek veel indruk op mij, en ik wilde er graag nog eens opnieuw naartoe. Het zal voor een volgende keer zijn.



12. De Sierk in De Haan


Deze coole speeltuin in circusthema wil ik al heel lang eens gaan checken met de kinderen, maar het is er opnieuw niet van gekomen.


Overnachten


13. Het Reigersnest in Koksijde


Al voor het derde jaar op rij onze uitvalsbasis aan onze kust: Het Reigersnest in Koksijde, één van de vakantiecentra van de Gezinsbond. 

Een vakantieplek die vooral bevolkt wordt door (jonge) ouders, grootouders en véél kinderen, dus daar moet je tegen kunnen. Niet voor wie op zoek is naar een hip logeeradresje (het meest rock & roll'e dat wij hier doen is buiten op het terras zitten met een glas bier en een babyfoon), maar de kamers zijn netjes en er zijn zowel binnen als buiten heel wat opties om te ravotten.


Corona-toevoeging: in normale omstandigheden is hier heel wat animatie voor kinderen, die nu jammer genoeg geannuleerd was. Ook 'vrij' door het gebouw, het restaurant en de bar lopen was iets minder evident dan anders.

14. De Maalderie in Houthulst




Heel last-minute kwamen we voor een vervolg op onze midweek aan de kust terecht bij de Maalderie in Houthulst, op 10 minuten rijden van Diksmuide.

Eigenaars Pieter en Lieve spendeerden bijna 4 jaar van hun leven aan het realiseren van hun droom: de renovatie van deze oude boerderij tot een vakantiehoeve waar ze 35 personen te slapen kunnen leggen. Een meer dan perfecte locatie dus voor een vrienden- of familieweekend!

De familie runt ook de aangrenzende manège en stallen, wat maakte dat ondergetekende na meer dan 10 jaar nog eens op een paardenrug kroop 😰En ook de meisjes waren moeilijk weg te slaan bij Hopla de huispony.




Eten en drinken



15. Restaurant 't Marmietje - Nieuwpoort


Normaal gesproken zouden we niet snel een restaurant uitkiezen op de Zeedijk (tourist trap, anyone?), maar bij 't Marmietje passeerden we in het verleden al eens toen we nog maar één kind hadden, en dat was ons toen goed bevallen. Deze keer aten we er geweldig lekkere garnaalkroketten en paëlla.



16. Brasserie Siska - Sint-Idesbald


Op wandelafstand van bovengenoemd Reigersnest en dus een uitstekende lunchplek als je daar logeert. Zeker als je jong volk bij hebt, want het terras grenst aan 2 afgesloten speeltuinen.



17. Restaurant Lettenburg - Diksmuide


Dit adres werd ons getipt door een collega van mijn man en ook hier hebben we lekker gegeten. In deze voormalige hoeve, die tijdens de Eerste Wereldoorlog gebruikt werd om de soldaten in de loopgraven van Diksmuide op te lappen, ligt de focus vooral op vleesgerechten. Ideaal dus voor als je eens iets anders wilt eten dan vis.



18. Restaurant 't Nonnebos - Zonnebeke


Hier zijn we beland na een blitzbezoek aan Ieper, toen het besef binnen sijpelde dat wachten op de Last Post met 2 hongerige kinderen misschien toch niet het beste plan was. Even googelen op "restaurant met speeltuin in de buurt van Ieper" deed ons hier belanden. Verwacht je aan doorsnee brasseriegerechten in eerder royale porties. Geen haute-cuisine dus, maar wie stoort zich daaraan als je een unicorn-springkasteel in de tuin hebt staan? 😍



19. Goesto - pizza-pasta-zoet - Houthulst

Ter plaatse eten of afhalen, dat kies je hier zelf. Wij deden het laatste: het lievelingsgerecht van onze meisjes (macaroni met kaas en hesp) en superlekkere pizza voor onszelf!



20. Hoeve-ijs 't Madeliefje - Woumen-Diksmuide


Toen we hier naartoe reden, leek het even alsof we aan het einde van de wereld waren beland. Maar toen doemde daar een parel van een vierkantshoeve op aan de horizon, compleet met hoge bomen, idyllische vijver en gezonde boerenlucht. En ze verkochten er het lekkerste ijs dat ik in lange tijd gegeten heb. We zijn er 2 keer geweest op 5 dagen tijd, zegt dat genoeg?



Met dat verdomde virus is het goed mogelijk dat België nog wel een tijdje het nieuwe buitenland zal blijven. Zelf nog tips voor West-Vlaanderen, of bij uitbreiding voor de rest van ons land? Ik lees ze graag in de comments!



Holiday oh holiday: een decennium aan (zomer)vakanties in beeld

vrijdag 26 augustus 2016

Wanneer deze post online komt, ben ik met mijn crew de Belgische kust onveilig aan het maken. Even uitwaaien, verstand op nul. Met de tenen in het zand, een kindje dat ontzettend graag zou kunnen stappen aan de ene en een boel schelpjes in de andere hand. Nooit gedacht dat ik het ooit van mijn leven zou zeggen over een vakantie aan zee, maar ik heb er zoveel zin in, echt!

Er was nochtans een tijd, nog niet eens zo heel lang geleden, dat ik mijn neus ophaalde voor de zee. Te dichtbij, te voorspelbaar, te gewoontjes. En altijd regen, dat ook. Maar kijk, een mens verandert, en ik geef de zee bij deze graag een kans om een betere tweede indruk te maken. Dat het deze week nog volop zomert, kan alleen maar helpen.

Waar ik dan wel zoal op vakantie ging, tussen mijn 20ste en mijn 30ste? We hadden er thuis onlangs nog een discussie over, omdat we niet meer precies wisten welk jaartal met welke bestemming verbonden was. En wat doet een mens dan om zijn gelijk te halen? Juist, de harde schijf met foto's ondersteboven keren. Daarom, speciaal voor jullie: tien vakantiefoto's genomen tussen 2006 en 2015. (Die hopelijk helpen om het zomergevoel nog wat langer vast te houden, want nog een paar dagen en het is alweer september, oh boy...)



























September 2006. Op een verlaten strand nabij Faro, Portugal. Een poging doen om overeind te blijven te midden van de hoogste golven die ik ooit heb gezien. Als ik terugdenk aan de rondreis met de auto die we toen maakten, zie ik dit beeld voor me.



























Een jaar later moest en zou ik eindelijk naar India gaan. Een land dat me al sinds mijn kindertijd intrigeerde, met dank aan de film "A little princess" en het Indische vriendinnetje van Mowgli in "Jungle Book". Inspiratie voor tal van verkleedpartijen, waarbij ik me in een oud laken wikkelde en met rode alcoholstift een bolletje op mijn voorhoofd tekende. Tot groot ongenoegen van ons moeder. Die overigens ook niet zo opgezet was toen ik me inschreef voor een groepsreis met Joker, betaald met het zuurverdiende geld dat ik die zomer als jobstudent had verdiend. De reis zelf (21 dagen door het noorden van India) was elke euro waard. Op deze foto een deel van onze fantastische groep. Drie van deze zweetkopjes (sorry T., E. en K!) zie ik nog regelmatig.



























Het volgend beeld is iets minder exotisch. Zomer 2008, ergens op een camping in de omgeving van Carcassonne, Frankrijk. Koken in een fleece-trui onder de luifel van de tent terwijl het buiten regent: ook dat is kamperen.



























Fast forward naar september 2009: mijn reisgezelschap op de nachttrein van Koh Samui richting Bangkok. Onze rondreis door een stukje van Thailand zat er op dat moment bijna op, en naast foto's van stranden, tempels en lekker eten ook veel openbaar vervoer in de archieven.



























De volgende is een vakantietafereel met bloemen vanop het marktplein van Lucca, Italië. Op één van onze eerste dagen op rondreis Toscane. Mijn haar nog felblond, mijn man in scoutshoodie, een selfie avant-la-lettre met een digitaal fototoestel. Valt het op dat dit 2010 is?



























2011 was het jaar waarin we ons huis kochten en ik van werk veranderde. Tijdens de zomer gingen we dus niet op reis. Dat werd gecompenseerd met een citytrip naar Barcelona in oktober. En met een totaal onverwacht huwelijksaanzoek in Park Güell. Op de foto had ik mijn ring tien minuten aan en hij was al stuk. Je hebt twee linkerhanden of je hebt ze niet :)



























Nog eens met de tent op trot in juni 2012. Ik had op voorhand nog nooit van de Dordognestreek 
gehoord, maar was heel aangenaam verrast door de charmante stadjes en de talrijke prehistorische grotten. En omdat een mens niet elke dag kan kajakken, zaten we er ook wel eens gewoon aan onze tent van de zonsondergang te genieten.



























(Weeral handen, ik weet het. Regi zou trots zijn…)

Geen low-budget / we-zien-wel-waar-we-verzeilen-reis voor ons in 2013. We hadden namelijk het perfecte excuus om nog eens een schandalig verre reis te maken: ons huwelijk. Meteen na ons feest vertrokken we voor een rondje Java-Bali-Gili Islands. Op die laatste plaats maakte ik bovenstaande foto (die normaal op een bedankkaartje zou prijken dat er nooit gekomen is, ahum…). Misschien wel de mooiste reis uit het rijtje. Als ik me slecht voel of gestresseerd ben denk ik er nog vaak aan terug, en dat helpt, echt.



























Over Amerika schreef ik hier en hier al eens. Dat was een reis die nog op onze bucketlist stond, en die we graag nog kinderloos wilden maken. Niet helemaal gelukt trouwens: op deze foto aan de Gran Canyon zat er een Colette ter grootte van een rijstkorrel in m’n buik. 5 weken zwanger was ik, dolgelukkig en vooral heerlijk onwetend over alles wat er nog zou volgen.
























We spoelen door naar minder dan een jaar later, maar het zou even goed een ander leven kunnen zijn. De eerste vakantie met drie, in Frankrijk. Ikzelf nog vaak een wrak door slaapgebrek en onzekerheid. Maar mijn lief en dochter, dat waren toen al twee handen op één buik. Sommige dingen veranderen niet, gelukkig maar…

Tot daar deze duik in de archieven. En dan nu: snel richting kust, om nog volop van de laatste zonnestralen en vakantiedagen te genieten. Hopelijk is de batterij van de camera opgeladen ;)

Over kastelen, fietskilometers en een wilde rivier: waarom de Loirestreek bezoeken een goed idee is

vrijdag 12 augustus 2016












"Niet te ver rijden, en ergens in Frankrijk". Dat waren onze twee enige vereisten toen we tijdens de koude wintermaanden aan het brainstormen waren over onze bestemming voor de komende zomervakantie.

Ergens in Frankrijk, omdat Frankrijk voor ons allebei gelijk staat aan zomer. Mijn man bracht er tijdens zijn jeugd elke grote vakantie ettelijke weken door, maar is er nog altijd niet op uitgekeken (volgens mij zit de wijn- en eetcultuur daar zeker voor iets tussen, maar dat heeft u niet van mij...). Ook samen hebben we al verschillende Franse regio's bezocht. Reizen waar we nooit teleurgesteld van teruggekeerd zijn.

Niet te ver rijden, dat criterium was misschien nog wel het belangrijkst. We konden ons het autodrama van de voorbije zomer nog levendig voor de geest halen. Denk: 1000 km rijden richting Provence, lange files op de Route du Soleil, een krijsende baby van nog geen 3 maanden oud op de achterbank (what the hell were we thinking?), tien miljoen borstvoedingsstops en twee totaal uitgeputte ouders. En dat drie dagen lang. Als er toekomstige mama's of papa's zijn die dit lezen, laat jullie niks wijsmaken: niet alle kleine baby's slapen altijd en overal. Als jullie om welke reden dan ook denken dat een meerdaagse roadtrip met de auto een goed idee is: kom achteraf niet klagen dat ik jullie niet heb gewaarschuwd.

Uiteindelijk viel ons oog op de Loirestreek. Het gebied dat de Fransen heel poëtisch "de tuin van Frankrijk" noemen is bezaaid met kastelen, én heeft de laatste wilde rivier van Europa door haar grondgebied lopen (nog altijd geen idee wat dat precies is trouwens, een wilde rivier. Maar wel heel cool om luid te roepen, elke keer als je een brug over rijdt, en dat is wat telt, toch?). Een streek met veel troeven op nog geen 600 km van onze voordeur dus.

We lieten ons geen tweede keer vangen, en tilden onze dochter bij vertrek om 3u 's nachts uit haar bed, zodat we relatief zeker wisten dat er nog wat geslapen ging worden in de auto. Dat maakte dat we na 2 uitgebreide pauzes al rond 15u ter plaatse waren in ons huisje vlakbij Tours. So far, so good.


In de pre-kindertijd waren wij op vakantie heel vaak een ganse dag op trot om te wandelen, langs pittoreske routes te rijden met de auto en dorpjes en stadjes te bezoeken. Met een klein kind is zoiets verleden tijd. Of toch alleszins met ons klein kind. Vorig jaar had ik het feit dat we niet meer zomaar konden gaan en staan waar en wanneer we dat wilden nog niet helemaal aanvaard, geloof ik. Misschien, heel misschien, was ik voor mei vorig jaar zelfs wel zo iemand die beweerde dat een baby zich aan het ritme van zijn ouders moet aanpassen, en niet andersom. Zo naïef, ik weet het!

Maar laat ons zeggen dat dat 'rouwproces' deze zomer al min of meer afgerond was. Ik kan zelfs met de hand op het hart zeggen dat ik met volle teugen genoten heb van de 2 kastelen die we wel hebben gezien of bezocht, eerder dan te treuren over de 5.245 anderen waar we door omstandigheden niet geraakt zijn. Content zijn met wat je hebt, heet dat dan, zeker?

Het kasteel van Chenonceau (op bovenstaande foto) was een cadeautje van een koning aan zijn minnares. Maar toen de arme man stierf, moest ze het teruggeven aan zijn wettelijke echtgenote. Als troostprijs kreeg de minnares gelukkig een ander nederig stulpje: het kasteel van Chambord.



(Spijtig dat ze nu niet meer leven, Hendrik III, Catharina de Medici en Diana van Poitiers. Zou een mooie verhaallijn voor "The sky is the limit" geweest zijn. Maar wel de moeite dus, die kastelen)

De Loirevallei bestrijkt een vrij uitgebreid gebied, en de stadjes die er zijn, liggen niet vlakbij elkaar. Opnieuw moeten selecteren dus. Tours heeft een gezellig oud stadsplein en een toffe winkelstraat. Azay-le-Rideau deed me denken aan Durbuy: toeristen, toeristenwinkeltjes en heel veel kasseien. In Langeais plunderden we de kramen van de plaatselijke groenten- en kaasboeren tijdens de zondagse markt. En in Blois - mijn persoonlijke favoriet - kon dochterlief m'n rug op. Letterlijk, dan.



Een paar jaar geleden sleurde ik mijn man mee om één of andere tuin te bezoeken in de Dordognestreek. Zeer tegen zijn zin, want hij vond dat iets voor omaatjes. Maar kijk: hij praat er nu nog altijd over, over die tuin.

Ook dit jaar kon zijn innerlijke Bartel Van Riet een vreugdedansje maken. In Villandry wandelden we tussen de Renaissancetuinen van het gelijknamige kasteel. Onze jongste vond dat maar saai, al die rozen in vijftig tinten rood en perfect symmetrisch gesnoeide buxushagen. Gelukkig voor haar én voor ons was er ook een speeltuin en een doolhof. Op onze voorlaatste vakantiedag bezochten we een tuin en museum in één. In Chaumont-sur-Loire wordt elk jaar van april tot november een internationaal tuinenfestival georganiseerd, waarvoor landschapsarchitecten uit de hele wereld tuinen volgens een bepaald thema ontwerpen. Dat is veel minder suf dan het klinkt. Bij veel tuinen lag de focus op duurzaamheid en recyclage enzo. Knap om te zien, en ook voor de minder tuinliefhebbende medemens een aanrader.




We hadden ook onze fietsen en fietskar mee, maar die bleven na een huilbui die ongeveer 28 kilometer duurde (ter illustratie: de totale tocht bedroeg er 30) meestal aan de kant staan. Zonde, want je kan die fameuze wilde rivier bijna helemaal affietsen, en wat ik er van gezien heb was best mooi.

Na dit incidentje speelden we vaak op veilig, en deden we dingen waarvan we zeker wisten dat ze een succes zouden zijn bij Colette. Gaan zwemmen, bijvoorbeeld, in dit en dit zwembad. Of kijken hoe grotere kindjes spelen, wat perfect kon in Lulu Parc in Rochecorbon, een soort van kinderboerderij/springkastelenparadijs/waterpretpark. Kind gelukkig, wij ook gelukkig.







(Zelfs als dat betekent dat ik een hele namiddag in een zandbak moet zitten, dan ook ja...)

We maakten tijdens deze vakantie ook kennis met het concept van de guinguette: tijdelijke openluchtbars dichtbij het water waar er in de zomer gedanst, gegeten en gedronken wordt. Stamt blijkbaar nog uit de 18de eeuw, toen ze buiten Parijs als paddenstoelen uit de grond schoten en mensen er zich goedkoop kwamen bezatten. Wij verzeilden als bij toeval in de guinguette van Port Avertin en bleven er de ganse namiddag plakken. Een beetje spelen, een elektrisch bootje huren en uitchecken hoe de plaatselijke linedanceclub uit de bol gaat op de dansvloer: meer moet dat niet zijn op vakantie.






Natuurlijk werd er ook volop geluierd, gedut, gelezen, gekookt en gepruld, maar da's allemaal iets minder fotowaardig. En zoals dat gaat met vakanties, waren ook onze 2 weken in de Loire veel te snel voorbij. Het was een vakantiebestemming die ons heel goed is bevallen. Niet te druk, niet te toeristisch, relatief dichtbij en heel afwisselend. Maar misschien zijn we niet helemaal objectief, want zoals ik al zei kan Frankrijk bij ons sowieso niet zoveel mis doen...

Waar gaan of gingen jullie deze zomer naartoe? Over welke regio's of bestemmingen (binnen of buiten Frankrijk) zijn jullie enthousiast en waarom? Brand gerust los in de comments, kan misschien dienen als inspiratie voor volgend jaar.

14 dingen die ik wil zien/doen/bezoeken als ik nog eens in Berlijn ben

dinsdag 10 februari 2015




















Ik hunker, want het jeukt en het knaagt vanbinnen. Jongens toch, wat zou ik graag nog eens naar Berlijn willen teruggaan, in de nabije of zelfs iets verdere toekomst.

Maar zoals ik het onlangs nog in een boek las: "this world is not a wish-granting factory". In mijn zwangere en binnenkort moederende toestand staat een tripje naar Deutschland's finest niet meteen op de planning. Jammer, want mijn Berlijnse to-do lijstje groeit minstens even snel als zo'n baby verondersteld wordt te doen...

Misschien zitten er onder mijn bescheiden lezerspubliek wel mensen die meer geluk hebben, en die wel wat inspiratie kunnen gebruiken? Bij deze: 14 dingen die ik wil zien/doen/bezoeken als ik ooit, OOIT, nog eens in Berlijn kom:

1) Het Joods museum bezoeken

Foto: writingthroughthefog.com

























Dit schijnt één van de beste musea van de stad te zijn. Indrukwekkend, zowel inhoudelijk als architecturaal. Ondanks alle omzwervingen nog nooit geraakt.

http://www.jmberlin.de/

2) Eten bij La Soupe Populaire



















Restaurant in de wijk Prenzlauer Berg, dat gehuisvest is in een voormalige brouwerij. Chef-kok Tim Raue, die elders in de stad ook een sterrenrestaurant heeft, kookt er Duitse en Aziatisch geïnspireerde gerechten tegen een schappelijke prijs.

Wij hadden er vorige keer gereserveerd, maar door een verandering in onze reisplanning hebben we die reservatie met pijn in het hart moeten schrappen (het restaurant is maar 4 dagen per week open). Hopelijk een volgende keer?

www.lasoupepopulaire.de

3) Nieuwjaar vieren in Berlijn




















Silvester in Berlin? Jawohl!

4) Dansen in Berghain en/of Weekend






























Al dan niet in combinatie met het vorige: een nachtje dansen op één van deze locaties. Bonuspunten voor allebei!


http://www.berghain.de/
http://www.houseofweekend.berlin/


5) Slapen bij Michelberger Hotel


















Na een goedgevulde dag of een bewogen nacht wil in mijn hoofd graag eens neervlijen op een kussen in één van de hippe kamers van het Michelberger Hotel, dat minder duur is dan de foto's doen vermoeden. Bovendien gelegen op een toplocatie: op de grens tussen de wijken Friedrichshain en Kreuzberg, vlakbij de Warschauer Brücke.

http://michelbergerhotel.com/

6) Brunchen bij Die Turnhalle



















Naar het schijnt een instituut op brunchgebied, gelegen in de wijk Friedrichshain in een voormalige turnzaal. Het avondeten alvast getest en goedgekeurd!

http://dieturnhalle.de/dieturnhalle/

7) Ronddolen op het terrein van RAW Gelände


















In een vorig leven een terrein waar er treinen hersteld en opgelapt werden. Net als op veel plaatsen in Berlijn bleef het rauwe en industriële karakter van de site intact.

Nu vind je er onder meer een klimtoren, skatebaan en verschillende clubs terug. Er worden ook rommelmarkten, eetfestijnen, kerstmarkten en openluchtscreenings van films georganiseerd. Lijkt me een hele toffe plaats om eens een namiddag of avond te spenderen!

http://www.raw-tempel.de/

8) Alles proeven op Street Food Thursday


Foto: Needleberlin.com



















In deze overdekte markthallen in de wijk Kreuzberg zijn we ooit eens beland op een zwerftochtje per fiets. Er waren toen enkele eetkraampjes geopend, maar niet zoveel als tijdens de wekelijkse Street Food Thursday, wanneer foodies uit de hele stad afzakken naar Markthalle Neun, en het blijkbaar een hele uitdaging is om een vrije tafel te vinden. Volgende keer hoop ik er meer te kunnen proeven dan enkel een snelle kop thee!

Street Food Thursday, elke donderdag van 17u tot 22u
http://www.markthalleneun.de/street-food-thursday

9) Eten bij VOLT

 
Foto: restaurants-berlin.com

















Uhu, nog een eetadresje, en geheel toevallig opnieuw in Kreuzberg. Vlakbij het Landwehrkanaal (ook overdag een leuk stukje Berlijn, trouwens) vind je in een voormalige elektriciteitscentrale het restaurant VOLT. Geen Kobe Ilsen op de kaart, maar ze serveren hier wel andere hapjes die er heel appetijtelijk uitzien, als ik de foto's op het internet mag geloven...

http://www.restaurant-volt.de/

10) Zwemmen op het Badeschiff

Foto: Arena Berlin

















Baantjes trekken in een grote container vol zwembadwater die in een nog grotere bak met water (de rivier de Spree) ligt: ook dat kan in Berlijn! In de winter en 's avonds wordt de Berlijnse badboot overdekt, zodat zwemmers het ook weer niet te koud krijgen. Normaal kan je hier op koude dagen ook naar de sauna, alleen heeft het Badeschiff deze winter onverwacht haar deuren gesloten. Normaal gezien heropening in mei!

http://www.arena.berlin/portfolio/badeschiff/

11) Kajakken op de Spree



















Nu we toch aan het wegdromen zijn over de zomer: hoe cool zou een kajaktochtje op de Spree wel niet zijn? Lijkt me super om de stad eens helemaal vanuit een ander perspectief te zien!

Een van de aanbieders is Kajak Berlin Tours. Je kan bij hen zowel door het oosten als door het westen van de stad varen. Voor de liefhebbers is er ook een nachttour of een tour die je naar het paleis van Potsdam brengt.

http://www.kajakberlintours.de/

12) Chillen aan een meer

Foto: Carl Triggs - Instagram
























Even opletten: in het Duits is der See een meer, die See of das Meer verwijst dan weer naar de zee. Van wat ik me er nog van kan herinneren, zorgde dat altijd voor verwarring en hilariteit in de lessen Duits in het middelbaar...

Anyway: pal in het midden van de stad zou je't niet zo meteen zeggen, maar Berlijn is omringd door water. Met de fiets of het openbaar vervoer sta je op een zonovergoten dag zo aan de oever van één van de vele meren. De Wannsee op de foto hierboven is zo'n mooi plekje. Iets minder idyllisch: je kan hier ook de villa van de gelijknamige Wannseeconferentie bezoeken, waar nazitoplui in 1942 een wel erg, euhm, efficiënte oplossing voor het Jodenvraagstuk bedachten.

Foto: berlijn-blog.nl

















13) Sachsenhausen bezoeken

Foto: Luca Antonietti - Instagram

























Wat me meteen naadloos bij het volgende punt op mijn Berlijn bucketlist brengt. Het kamp Sachsenhausen ligt in het plaatsje Oranienburg op zo'n 35 kilometer van Berlijn. Het was niet alleen een concentratiekamp, het deed ook dienst als gevangenis voor politieke dissidenten en als opleidingscentrum voor SS-bewakers.

Niet meteen de meest vrolijke plek om te bezoeken op een citytrip, maar het is onze verdomde plicht om zulke dingen uit het verleden niet te vergeten, vind ik.

Je kan Sachsenhausen op eigen houtje bezoeken, maar de gidsen van Mosaic Tours schijnen erg goede rondleidingen te geven. Bovendien storten ze een deel van hun opbrengst door aan goede doelen die zich bezig houden met vrijheid en mensenrechten, zoals Amnesty International. Een mooi gebaar, toch?

http://www.mosaictours.org/

14) Verdwalen op de Teufelsberg

Foto: teufelsberg_berlin - Instagram
























Gebouwd op een berg nazi-puin in het westen van de stad vind je dit oude Amerikaans spionagestation terug, dat tot 1991 in gebruik was. Van hieruit volgden zo'n 1500 spionnen de telefoongesprekken die gevoerd werden in het oosten op de voet. Das Leben der Anderen, maar dan in de tegengestelde richting.

Vroeger was deze locatie een natte droom voor urbexers, maar sinds enkele jaren worden er ook rondleidingen gegeven. Fijn voor de minder dapperen onder ons!

http://berliner-teufelsberg.com/

Nog dingen die ik vergeet in dit lijstje volgens jullie? Ik hoor het graag!

USA 2014: de harde cijfers

woensdag 12 november 2014

In september en oktober was het een beetje stil op deze blog. Maar dat had een goede reden: overal schoonheid was op reis! Het was de bedoeling om daar op voorhand nog een blogje over te plegen. Maar ik hoef u niet te vertellen hoe dat gaat: op dat laatste moment voor vertrek moeten er altijd nog hemden gestreken worden, reisstekkers gezocht worden en vliegtickets afgedrukt worden.

Toen dat voorbereidend werk allemaal achter de rug was, stapten we op de 33ste verjaardag van mijn lief in Schiphol op het vliegtuig richting Los Angeles. Exact 21 dagen later, toen Charles Michel net "Habemus regering!" had geroepen, namen we in San Francisco mentaal afscheid van de Verenigde Staten.

In tussentijd beleefden we doldwaze avonturen, tijdens wat wellicht één van onze mooiste en meest gevarieerde reizen ooit was. Als vertrekpunt van een kleine reeks Amerika-posts, wou ik jullie deze cijfers over onze roadtrip niet onthouden:

Overal schoonheid goes USA: facts and figures

Algemeen

De pimped out chromed out pussywagon!




















Reisgezelschap: party of 2
Vliegtuigmaatschappij: United Airlines (geboekt voor ons door de fantastisch behulpzame mensen van Tioga Tours)
Auto: Chevrolet Sonic via Alamo (opnieuw: betere prijs gekregen via TT)

De route

Mythische uitzichten in Monument Valley




















Schiphol - Washington - LA - Kingman - Grand Canyon - Monument Valley - Page - Bryce Canyon - Zion National Park - Las Vegas - Death Valley - Mammoth Lakes - Yosemite National Park - Sonoma wine county - San Francisco - Chicago - Schiphol

(samengesteld met de hulp van de fantastisch behulpzame mensen op het AllesAmerika-forum)

Een route die goed was voor volgende afstanden en tijden:

Aantal kilometer per auto: 4570
Aantal kilometer per fiets: +/- 10
Aantal kilometer te voet: +/- 50
Aantal uren in de file gestaan: 6

Time is money

Music heaven!



















Ook om te shoppen en geld uit te geven hadden we de nodige tijd uitgetrokken. Het blijft tenslotte Amerika, het land waar mensen blijkbaar maandelijks gemiddeld 110% van hun inkomen uitgeven. Bij ons resulteerde dat in de volgende cijfers:

Tijd gespendeerd bij Victoria's Secrets: 90 minuten
Tijd gespendeerd bij Levi's: 65 minuten
Tijd gespendeerd bij Barnes & Nobles: 55 minuten
Tijd gespendeerd bij Amoeba Music (grote muziekwinkel in SF): 10 minuten (helaas, tijd en geld tekort, want fantastische plek!)
Tijd gespendeerd aan twijfelen of ik dat 4de paar Allstars zou kopen: 120 minuten

Aantal dollars vergokt in Las Vegas: 0
Aantal dollars gespendeerd aan kleren die we eigenlijk niet nodig hadden: veel te veel
Status van ons spaarboekje: dringend aan te zuiveren

Counting calories

Dit zat achter de ruitenwisser van onze auto. Tsjah....

























Eerlijk? Het eten in Amerika is ons nogal tegengevallen. In dat opzicht leken de clichés te kloppen. Gigantische porties, afzichtelijke hamburgers, allesbehalve verfijnd gedresseerde gerechten...Noem het op, en het is op ons bord gepasseerd. 

Gemiddeld aantal calorieën per maaltijd: 800
Aantal kilogram bijgekomen: beide reisgezellen klokten af op 1.5 kg extra. Valt nog mee, toch?

Highs and lows

Puffen below sea level



















Qua temperaturen en hoogtes en laagtes hebben we gelukkig wel de nodige variatie achter de kiezen gekregen.

Hoogste punt tijdens onze reis: Op bepaalde punten reden we op de Tioga Pass richting Yosemite National Park boven de 3000 meter
Laagste punt tijdens onze reis: Badwater Basin in Death Valley bracht ons dan weer 85.5 meter onder de zeespiegel

Hoogste temperatuur: 104°F (oftewel 40°C) - tijdens de korte klim richting Hoseshoe Bend in Page
Laagste temperatuur: 57°F (oftewel 13°C) - in het bergstadje Mammoth Lakes

Next up: de schoonheidsprijzen! Ah ja, want de prijzen, die worden pas uitgereikt aan de eindmeet...

Liefde voor Olmsted Point!












Made With Love By The Dutch Lady Designs