#nofilter: 20 foto's uit 2020 die Instagram niet haalden

Ik zag daarnet bij het teruglezen dat ik de vorige edities van deze post vaak begon met excuses, over waarom deze post pas op het einde van januari gepubliceerd werd. Maar dat dat nog wel te verantwoorden was, want nog nieuwjaarsrecepties die aan de gang waren, en mensen die op de trein nog "beste wensen!" tegen elkaar riepen.

Met het perspectief van 2020 dat achter de rug is en dat we hebben overleefd, vind ik het onnozel om dit jaar op die manier te beginnen. Het zijn dingen die ik het afgelopen jaar voor een stuk van mij af heb voelen glijden: de druk om te voldoen aan torenhoge verwachtingen, van anderen maar (eerlijk is eerlijk) ook van mezelf. De nood om me te verontschuldigen, ook voor dingen waaraan het woord "sorry" niet eens vuilgemaakt zou moeten worden. Ik ben al blij dat ik de tijd vind én claim om dit stuk in elkaar te zetten. Niet omdat het moet of zo hoort, maar gewoon. Omdat ik dat leuk vind. Omdat ik er zin in heb. Omdat ik door in mijn foto's van het afgelopen jaar te neuzen nog maar eens heb beseft dat 2020 niet alleen maar kommer en kwel was. 

Dus bij deze serveer ik je weer een selectie uit mijn foto-archief. Heerlijk eerlijk, niet altijd flatterend, & kei-exclusief, want nog nooit gedeeld op welk sociaal medium dan ook 😁

Links: ik begon het jaar met een werkafspraak in Gent, een stad waar ik niet zo vaak kom als ik zou willen en waar ik deze foto maakte (Ik moest er toen om lachen, maar wie kiest er nu zo'n naam voor z'n winkel? Die impliceert toch dat al het speelgoed dat van plastic is en lawaai maakt ONVERANTWOORD is? Of ben ik de enige die dat zo interpreteert?)

Rechts: Als kerst- en verjaardagscadeautje voor de oma trokken we ook in januari met de 4 kleinkinderen richting Antwerpen voor de fototentoonstelling van Stefan Vanfleteren. Meteen ook de enige keer in 2020 dat ik een museum van binnen zag.

Links: In februari ging ons kakkenest voor het eerst naar school

Rechts: Stuutjesliefde 💜

Links: Corona kicks in en ik vond het allemaal nog tof, selfies maken met mijn favoriete mondmasker dat ik kreeg van het werk (en dat ik intussen niet meer vind 😭)

Rechts: Andere huisgenoten knutselden dan weer lustig mondmaskers van WC-papier of papieren zakdoeken

Links: Net als de rest van Vlaanderen wandelden we heel wat af, en niet altijd in Instagramwaardige outfits 😄

Rechts: Ook onze bakfiets kreeg er heel wat kilometers bij op de teller, voor sommigen was dat fietsen iets ontspannender dan voor anderen...

Links: Colette vierde haar vijfde verjaardag in mei...

Rechts: ...en ik besefte op de derde verjaardag van Jeanne eind juli net op tijd dat ik zelf een kroon ging moeten knutselen (ook daarvoor worden de juffen gemist tijdens de grote vakantie)

Links: Aan het begin van de zomer gingen we bosbessen plukken met de schoonfamilie...

Rechts: ...en stond er een lang geanticipeerd bezoekje aan de Efteling op de planning

Links: Er was gemis van de collega's, al verzachtte mijn schattig thuiswerkgezelschap dat gemis ook héél af en toe 

Rechts: Met de scoutsvriendinnen gingen we normaal een nacht kamperen, maar uiteindelijk werd dat een avond rond de vuurschaal en daarna elk in ons eigen bed

Links: Heel af en toe kneep ik er alleen tussenuit voor wat rust en stilte. Hier wou ik eigenlijk gaan zwemmen in de Plas van Rotselaar, dat bij aankomst enkel toegankelijk bleek voor inwoners. Maar plan B, op de steiger zitten met een boek, was minstens even zalig.

Rechts: Op bezoek bij het paard van meter Evelien

Links: Van pure thuiswerk-ellende werd er af en toe een meme gemaakt

Rechts: Smartphoneles geven aan de oma van 87. Ik moet haar nog altijd eerst bellen op de vaste lijn om aan te kondigen dat ik ga videobellen of om nog eens uit te leggen hoe ze een foto moet doorsturen, maar week na week gaat het vlotter!

Links: Door al dat wandelen nog nooit zoveel paddenstoelen gezien als afgelopen herfst

Rechts: Uitgelezen seizoen ook om je dingenverzameling aan te vullen

Op mijn shortlist van dingen die ik over één jaar in deze rubriek hoop te kunnen delen: een weekendactiviteit die geen wandeling is. Een echte, kinderloze date op restaurant. Een weekend met mijn vriendinnen aan zee. Knuffelen met mijn ouders en metekind. Een optreden van mijn zus en schoonbroer. Teambuilding met de collega's. Een festival of bezoek aan 't buitenland, misschien?

Voor 2021 wens ik je courage, doorzettingsvermogen, en tijd en ruimte om af en toe 't kopke eens te mogen laten hangen. Want als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat.

---

Meer foto's en verhalen die Instagram niet haalden bekijken & lezen? Hieronder kan je doorklikken naar de vorige jaargangen:

>> 19 foto's uit 2019

>> 17 foto's uit 2017

>> 16 foto's uit 2016

#nofilter: 19 foto's uit 2019 die Instagram niet haalden

Aan het begin van het vorige nieuwe jaar formuleerde ik 19 doelen. 19 dingen om naar te streven op de onbeschreven pagina's van het boek dat 2019 zou gaan worden. Naar een concept van ene Gretchen Rubin (die naar het schijnt een boek en een podcast heeft die de moeite zijn), waar ik over las bij Tales from the Crib.

Sommige piepklein, anderen iets ambitieuzer. Er waren dingen bij die ik al snel kon afvinken, terwijl andere items bleven plakken op de lijst.

Een van die doelen was "minder doelloos scrollen op mijn smartphone". Want ik merkte dat het de spuigaten begon uit te lopen met dat tokkelen op die telefoon van mij. 's Avonds, na een drukke avondspits met de kinderen, was er al gauw een uur of meer verk*kt op Instagram of Facebook voor ik aan iets echt leuk of nuttig kon beginnen. Want laat ons eerlijk zijn: uw eigen interieur, looks, leven en moederschapskwaliteiten vergelijken met die van anderen is dat geen van beide.

"Jamaar, zo binnenkijken in het leven van iemand anders, dat is toch kei-inspirerend?"

Wel, in mijn geval niet echt (meer). Steeds vaker voelde ik me cynisch, chagrijnig en ontevreden na alweer zo'n potje scrollen. Toen ik aan het begin van het jaar de behoorlijk confronterende Pano-reportage over Facebook zag (het "treintje"! het principe van de "infinite scroll"!) was de keuze snel gemaakt: de social media apps vlogen van mijn telefoon. Het is wat zoeken geweest en ik heb de websites in kwestie zelfs een tijdlang moeten blokkeren (omdat de gewoonte om steeds maar de timelines te checken er ZO HARD ingebakken zat), maar ondertussen kan ik zeggen: doel bereikt, en daar ben ik best trots op!

Een hele lange inleiding, om te zeggen dat de titel die ik voor 2016 en 2017 gebruikte niet meer zo toepasselijk is. Want ik ging het even nakijken: ik postte het afgelopen jaar amper één foto op Instagram. Dus in theorie zou ik in deze post nog veel meer foto's op de wereld kunnen loslaten. Maar een concept is een concept, dus ik ga dat volgen. Dus ziehier: 19 foto's uit de fotorol op mijn smartphone die in 2019 niet op Instagram (of op enig ander online kanaal) te zien waren.

Links: met de oudste dochter naar de klimaatbetoging in Brussel. 2 uur stappen in de regen en daarbij een slecht getekend bord van matige kwaliteit moeten meedragen: dat verdient wel een warme wafel.

Rechts: Poging tot een deftige foto om de jongste dochter in te schrijven voor de nieuwe opnames van Tik Tak. We werden niet gekozen :-( (en stiekem vind ik dat soms nog altijd jammer)

Links: stilleven met kleuterhandjes en een cactus

Rechts: stilleven met peuterhandjes (die polsen <3) , groentenpuree en een romper met te korte mouwen

Links: stilleven met volwassen vrouwenhanden en een verse tattoo

Rechts: Twee dingen die in mijn hoofd altijd een beter idee lijken dan in realiteit in één beeld gevat:

- Op een zondag naar Ikea gaan
- Een familieportret maken in een reflecterend oppervlak

Links: onze favoriete Vlaamse badstad gezien vanop het water

Rechts: mijn oma wijst op een grote kaart aan waar ze ooit woonde & 2 kinderen ter wereld bracht in het Afrikamuseum in Tervuren

Links: Mega Mindy en het Verwassen-Sponzen-Pyjama-mysterie

Rechts: Toen de verkiezingszondag nog leuk was

Links: Vader entertaint kinderen op de terugvlucht van Mallorca (terwijl moeder één van de vele aanvallen van buikgriep van 2019 uitzweet...)

Rechts: Stilleven met spons, madeliefjes en plaktattoo

Links: in de categorie "waarom maken ze hier zo geen Milestone-kaartje van?": de eerste keer de flosj gevangen op de kermis

Rechts: Shinen in een verkleedpakje uit de jaren '80: kan ze!

Vader en moeder mogen ook nog eens buiten

Links: Zonsondergang op vriendinnenweekend in Porto met maar EEN KLEIN BEETJE ZEEWATER IN ONS HAAR HOOR!

Rechts: Snuisteren bij Livraria Lello in datzelfde Porto

Links: Sfeerbeeld op 5 december 2019

Rechts: Sfeerbeeld op 25 december 2019

En zo is de drang om foto's te delen hopelijk weer even gestild :) Maak er iets moois van in 2020, lieve vrienden!

#nofilter: 17 foto's uit 2017 die Instagram niet haalden

De eerste maand van dat nieuwe jaar is al meer dan halfweg, en ik durf hier nog af te komen met een terugblik op 2017? Oh jawel...De foto's stonden al even klaar, maar het was er nog niet van gekomen om ze hier en daar te voorzien van wat extra uitleg. Kijk, zo gaan die dingen nu eenmaal soms.

Langs de andere kant hoor ik mijn medependelaars elkaar op het perron dezer dagen nog dikwijls "Beste wensen!" wensen (serieus, hoe lang gaan mensen daar eigenlijk mee door?), dus dan kan het nog net, toch?

Bij deze, naar analogie met een blogconcept van vorig jaar: een selectie van 17 ongecensureerde en nooit eerder gepubliceerde beelden uit 2017. Allemaal zonder filter of photoshop, dat spreekt voor zich :)

Links: een wel heel bijzonder kunstwerk op de -1 in Gasthuisberg, waar ik in 2017 heel wat uren in de wachtzaal van de afdeling gynaecologie spendeerde.

Rechts: het kaartje waarmee we één van de meters van Jeanne op een doordeweekse vrijdag compleet overvielen. Gelukkig zei ze ja, hoera!

Links: in het gezelschap van Elena Ferrante op een Brussels terras

Rechts: kon ik dit jaar van mijn bucketlist schrappen: een bierfiets met 25 gibberende dames door de Leuvense straten manoevreren (én zelfs succesvol op de Oude Markt parkeren!) tijdens de fijne vrijgezellendag van vriendin L.

Links: terwijl de rest van de wereld stond aan te schuiven om foto's te maken in het Hallerbos, stootten wij op weekend op de Kemmelberg onverwacht ook op een veld met boshyacinten

Rechts: op datzelfde weekend hadden we het plan opgevat om uit eten te gaan om onze huwelijksverjaardag te vieren. Tripadvisor bracht ons naar een lokale pizzeria, waar het personeel uiterst sympathiek was maar een onverstaanbaar dialect praatte, en je blijkbaar enkel eten kon afhalen. Gezeten op een barkruk aan de toog aten we pizza rechtstreeks uit de doos, met deze winkel als uitzicht. Wel goed gelachen, en de pizza was meer dan OK.

Links: de fotogenieke trappenhal op het werk

Rechts: ook werkgerelateerd: grappig briefje op de WC-deur van het bezoekerscentrum van de Kalmthoutse Heide, waar we gingen teambuilden op één van de heetste dagen van de lente. 10 kilometer gewandeld terwijl ik 30 weken zwanger was. Resultaat: dikke voeten en 3 dagen spierpijn.

Links: lachen met de pasfotocollectie van de dochter. Op foto 1 een baby van één maand oud, op foto 2 een peuter van bijna 2 (die zo te zien geen goesting heeft om op vakantie naar Mallorca te gaan)

Rechts: ik ben twee en als mijn mama een foto wil nemen op mijn verjaardagsfeestje werk ik niet mee.

Links: platknuffelarij voor de lens van Tasja Van Rymenant

Rechts: een vleugje geschiedenis opsnuiven in C-Mine Genk tijdens het jaarlijkse wijvenweekend met de scoutsvriendinnen.

Het aantal concerten dat ik in 2017 zag, is op één hand te tellen. Gelukkig was eentje daarvan de magistrale passage van Coldplay in het Koning Boudewijnstadion. Een week of 4 voor de uitgerekende datum en toch wel erg content met het feit dat ik een klein jaar eerder (en nog niet zwanger) voor zitplaatsen was gegaan. De buik bleek uiteindelijk wél heel handig te zijn om de kilometerslange rij aan de damestoiletten te skippen én om 2 keer toch een stoel te kunnen bemachtigen op de propvolle metro.

Links: zusje, waar blijf je toch???

Rechts: ah eindelijk, wel 6 dagen te laat he!! 31 juli, 06u30. Jeanne iets meer dan 2 uur oud, mama meer dan 24 uur wakker maar high van de adrenaline en oxytocine. Schoonste ochtend van heel 2017, effenaf!

Links: op de terugrit na een boerderijvakantie in Nederland. We hadden kind 1 misschien wat vaker moeten wassen ter plaatse :-)

Rechts: 5 weken oud en al lachen alsof ze op het podium van Miss België staat (hashtag #schattigjoenk)

2017, je was een jaar dat uitblonk in kleine momenten die groots aanvoelden. Graag meer van dat in de 11,5 maanden die we nog te goed hebben van je opvolger!