Posts tonen met het label eten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label eten. Alle posts tonen

Comme Chez Colette

vrijdag 23 september 2016























Voor u daar achter uw scherm van uw stoel valt: nee, onze dochter is geen eigen restaurant begonnen. Was het maar waar, dan zou zij ons eens eten kunnen geven in plaats van andersom. Amper 16 maanden oud, het zou redelijk straf geweest zijn. Maar helaas, het is dus niet zo.

Naar horecanormen is de uitbater van restaurant Colette nochtans ook piepjong. Chef-kok Thijs Vervloet is amper 25, en begin dit jaar slaagde hij erin zijn grootste droom te realiseren: een eigen restaurant beginnen. Dat is vernoemd naar zijn grootmoeder Colette, die jarenlang kokkin was. Haar moeder Anna op haar beurt was dan weer de vaste kokkin van prinses de Merode, geen onbekende in de Kempen. Om maar te zeggen dat hij die liefde voor koken van geen vreemden heeft.

Als pand om zijn restaurant in te beginnen zette Thijs zijn zinnen op zijn ouderlijk huis pal in het centrum van Westerlo, waar hij opgroeide en waar ook bomma Colette en overgrootmoeder Anna in hun hoogdagen menig feestmaal in elkaar gebokst hebben. Moeder Vervloet, die nog altijd in het huis woont, nam haar intrek op de eerste verdieping, waarna Thijs en zijn zus de living en de wasplaats lieten omtoveren tot wat nu het restaurant is. De benedenverdieping heeft een ware metamorfose ondergaan, maar er zijn nog genoeg elementen aanwezig die naar het culinaire verleden van de familie verwijzen. Zo mag al wie er komt eten nog altijd het 'goei bestek' van Colette gebruiken.

Verschillende mensen hadden me in de loop van het jaar al attent gemaakt op het feit dat er een restaurant de deuren had geopend dat de naam van onze dochter droeg. Toen we er daarna per toeval eens langs reden, namen we ons voor om snel werk te maken van een reservatie. En kijk, afgelopen maandag hadden we met de verjaardag van manlief dan eindelijk het perfecte excuus. We dropten de ene Colette op de crèche en reden door naar de andere Colette om er het lunchmenu te gaan proberen.



Ik wil niet pretenderen een fijnproever of foodie te zijn, dus een uitgebreide evaluatie van alle gangen ga ik jullie besparen. De keuken bij Colette is volgens de website klassiek Frans (whatever that may be), en de smaken zaten al meteen vanaf de hapjes goed. Het voorgerecht was normaal iets met lever, wat ik niet lust. Ik gaf de chef carte blanche, en kreeg als alternatief een heerlijk stukje vis met basilicum en tomaatjes voorgeschoteld. Ook het hoofdgerecht was een royale portie vis, omringd met knapperige stukjes seizoensgroenten. Afsluiten deden we met een zelfgemaakt zanddeeggebakje met perzik en specerijenijs. We namen ook één keer de aangepaste wijnen om te delen, en die waren alletwee dik in orde.

Samengevat: Colette is een goed adresje voor wie iets te vieren heeft of zichzelf eens op een culinaire uitspatting wil trakteren. Ik denk dat we nog wel eens teruggaan (of althans onze (schoon/groot)ouders subtiel gaan bewerken, zodat ze ons er nog eens mee naartoe nemen :) ).

En wie weet, misschien is chef Thijs nog wel op zoek naar een mascotte? Ik heb er thuis nog wel eentje op overschot. Moeten we wel eerst haar liefde voor eten nog wat verder cultiveren... 















Restaurant Colette - Sint Lambertusstraat 9 in Westerlo - Alle info vind je hier 

14 dingen die ik wil zien/doen/bezoeken als ik nog eens in Berlijn ben

dinsdag 10 februari 2015




















Ik hunker, want het jeukt en het knaagt vanbinnen. Jongens toch, wat zou ik graag nog eens naar Berlijn willen teruggaan, in de nabije of zelfs iets verdere toekomst.

Maar zoals ik het onlangs nog in een boek las: "this world is not a wish-granting factory". In mijn zwangere en binnenkort moederende toestand staat een tripje naar Deutschland's finest niet meteen op de planning. Jammer, want mijn Berlijnse to-do lijstje groeit minstens even snel als zo'n baby verondersteld wordt te doen...

Misschien zitten er onder mijn bescheiden lezerspubliek wel mensen die meer geluk hebben, en die wel wat inspiratie kunnen gebruiken? Bij deze: 14 dingen die ik wil zien/doen/bezoeken als ik ooit, OOIT, nog eens in Berlijn kom:

1) Het Joods museum bezoeken

Foto: writingthroughthefog.com

























Dit schijnt één van de beste musea van de stad te zijn. Indrukwekkend, zowel inhoudelijk als architecturaal. Ondanks alle omzwervingen nog nooit geraakt.

http://www.jmberlin.de/

2) Eten bij La Soupe Populaire



















Restaurant in de wijk Prenzlauer Berg, dat gehuisvest is in een voormalige brouwerij. Chef-kok Tim Raue, die elders in de stad ook een sterrenrestaurant heeft, kookt er Duitse en Aziatisch geïnspireerde gerechten tegen een schappelijke prijs.

Wij hadden er vorige keer gereserveerd, maar door een verandering in onze reisplanning hebben we die reservatie met pijn in het hart moeten schrappen (het restaurant is maar 4 dagen per week open). Hopelijk een volgende keer?

www.lasoupepopulaire.de

3) Nieuwjaar vieren in Berlijn




















Silvester in Berlin? Jawohl!

4) Dansen in Berghain en/of Weekend






























Al dan niet in combinatie met het vorige: een nachtje dansen op één van deze locaties. Bonuspunten voor allebei!


http://www.berghain.de/
http://www.houseofweekend.berlin/


5) Slapen bij Michelberger Hotel


















Na een goedgevulde dag of een bewogen nacht wil in mijn hoofd graag eens neervlijen op een kussen in één van de hippe kamers van het Michelberger Hotel, dat minder duur is dan de foto's doen vermoeden. Bovendien gelegen op een toplocatie: op de grens tussen de wijken Friedrichshain en Kreuzberg, vlakbij de Warschauer Brücke.

http://michelbergerhotel.com/

6) Brunchen bij Die Turnhalle



















Naar het schijnt een instituut op brunchgebied, gelegen in de wijk Friedrichshain in een voormalige turnzaal. Het avondeten alvast getest en goedgekeurd!

http://dieturnhalle.de/dieturnhalle/

7) Ronddolen op het terrein van RAW Gelände


















In een vorig leven een terrein waar er treinen hersteld en opgelapt werden. Net als op veel plaatsen in Berlijn bleef het rauwe en industriële karakter van de site intact.

Nu vind je er onder meer een klimtoren, skatebaan en verschillende clubs terug. Er worden ook rommelmarkten, eetfestijnen, kerstmarkten en openluchtscreenings van films georganiseerd. Lijkt me een hele toffe plaats om eens een namiddag of avond te spenderen!

http://www.raw-tempel.de/

8) Alles proeven op Street Food Thursday


Foto: Needleberlin.com



















In deze overdekte markthallen in de wijk Kreuzberg zijn we ooit eens beland op een zwerftochtje per fiets. Er waren toen enkele eetkraampjes geopend, maar niet zoveel als tijdens de wekelijkse Street Food Thursday, wanneer foodies uit de hele stad afzakken naar Markthalle Neun, en het blijkbaar een hele uitdaging is om een vrije tafel te vinden. Volgende keer hoop ik er meer te kunnen proeven dan enkel een snelle kop thee!

Street Food Thursday, elke donderdag van 17u tot 22u
http://www.markthalleneun.de/street-food-thursday

9) Eten bij VOLT

 
Foto: restaurants-berlin.com

















Uhu, nog een eetadresje, en geheel toevallig opnieuw in Kreuzberg. Vlakbij het Landwehrkanaal (ook overdag een leuk stukje Berlijn, trouwens) vind je in een voormalige elektriciteitscentrale het restaurant VOLT. Geen Kobe Ilsen op de kaart, maar ze serveren hier wel andere hapjes die er heel appetijtelijk uitzien, als ik de foto's op het internet mag geloven...

http://www.restaurant-volt.de/

10) Zwemmen op het Badeschiff

Foto: Arena Berlin

















Baantjes trekken in een grote container vol zwembadwater die in een nog grotere bak met water (de rivier de Spree) ligt: ook dat kan in Berlijn! In de winter en 's avonds wordt de Berlijnse badboot overdekt, zodat zwemmers het ook weer niet te koud krijgen. Normaal kan je hier op koude dagen ook naar de sauna, alleen heeft het Badeschiff deze winter onverwacht haar deuren gesloten. Normaal gezien heropening in mei!

http://www.arena.berlin/portfolio/badeschiff/

11) Kajakken op de Spree



















Nu we toch aan het wegdromen zijn over de zomer: hoe cool zou een kajaktochtje op de Spree wel niet zijn? Lijkt me super om de stad eens helemaal vanuit een ander perspectief te zien!

Een van de aanbieders is Kajak Berlin Tours. Je kan bij hen zowel door het oosten als door het westen van de stad varen. Voor de liefhebbers is er ook een nachttour of een tour die je naar het paleis van Potsdam brengt.

http://www.kajakberlintours.de/

12) Chillen aan een meer

Foto: Carl Triggs - Instagram
























Even opletten: in het Duits is der See een meer, die See of das Meer verwijst dan weer naar de zee. Van wat ik me er nog van kan herinneren, zorgde dat altijd voor verwarring en hilariteit in de lessen Duits in het middelbaar...

Anyway: pal in het midden van de stad zou je't niet zo meteen zeggen, maar Berlijn is omringd door water. Met de fiets of het openbaar vervoer sta je op een zonovergoten dag zo aan de oever van één van de vele meren. De Wannsee op de foto hierboven is zo'n mooi plekje. Iets minder idyllisch: je kan hier ook de villa van de gelijknamige Wannseeconferentie bezoeken, waar nazitoplui in 1942 een wel erg, euhm, efficiënte oplossing voor het Jodenvraagstuk bedachten.

Foto: berlijn-blog.nl

















13) Sachsenhausen bezoeken

Foto: Luca Antonietti - Instagram

























Wat me meteen naadloos bij het volgende punt op mijn Berlijn bucketlist brengt. Het kamp Sachsenhausen ligt in het plaatsje Oranienburg op zo'n 35 kilometer van Berlijn. Het was niet alleen een concentratiekamp, het deed ook dienst als gevangenis voor politieke dissidenten en als opleidingscentrum voor SS-bewakers.

Niet meteen de meest vrolijke plek om te bezoeken op een citytrip, maar het is onze verdomde plicht om zulke dingen uit het verleden niet te vergeten, vind ik.

Je kan Sachsenhausen op eigen houtje bezoeken, maar de gidsen van Mosaic Tours schijnen erg goede rondleidingen te geven. Bovendien storten ze een deel van hun opbrengst door aan goede doelen die zich bezig houden met vrijheid en mensenrechten, zoals Amnesty International. Een mooi gebaar, toch?

http://www.mosaictours.org/

14) Verdwalen op de Teufelsberg

Foto: teufelsberg_berlin - Instagram
























Gebouwd op een berg nazi-puin in het westen van de stad vind je dit oude Amerikaans spionagestation terug, dat tot 1991 in gebruik was. Van hieruit volgden zo'n 1500 spionnen de telefoongesprekken die gevoerd werden in het oosten op de voet. Das Leben der Anderen, maar dan in de tegengestelde richting.

Vroeger was deze locatie een natte droom voor urbexers, maar sinds enkele jaren worden er ook rondleidingen gegeven. Fijn voor de minder dapperen onder ons!

http://berliner-teufelsberg.com/

Nog dingen die ik vergeet in dit lijstje volgens jullie? Ik hoor het graag!

[REVIEW] Ontbijten op zondag bij Jam in Antwerpen

zondag 26 oktober 2014

Ik schreef het al in mijn vorige blogpost: ik ben een ontbijt-aficionado. Koffiekoeken, fruitsla, versgeperst fruitsap: allemaal dingen waarvoor je mij op een zondagochtend (of eigenlijk op elke ochtend, for that matter) mag wakker maken. En als je me helemaal blij wilt krijgen, dan moet je vooral voorstellen om die belangrijkste maaltijd van de dag buiten de deur te consumeren. De dag dat ik niet op zo'n aanbod inga, mag er een dokter gebeld worden, want dan is er iets grondig mis.

In september was ik tijdens het weekend in Antwerpen voor een vriendinnendate. Nog wat van de laatste zomerzonnestralen genieten bij een geïmproviseerde barbecue in Park Spoor Noord, gevolgd door een mini-kroegentocht. 100% Antwerpen was de werktitel voor deze mini-vakantie in eigen land, naar analogie met de reisgidsenreeks.

De ochtend na the night before doken we -nog enigszins slaapdronken- opnieuw de Antwerpse binnenstad in om de innerlijke mens te versterken met een ontbijtje. In de buurt van het gezellige Hendrik Conscienceplein trok deze tent onze aandacht.





Mooi hoekpand met een tof terras, gevuld met een mix van toevallig passerende toeristen en Antwerpse gezinnen met kinderen. Wij namen plaats op het terras aan een oude schoolbank, en kozen meteen voor het grootst beschikbare ontbijt op de kaart: de grote honger.



Door het feit dat het gezelschap waarmee ik aan tafel zat, bestond uit trage eters die elkaar bovendien al veel te lang niet meer gezien hadden, deden we er behoorlijk lang over om onze grote honger te verorberen. Maar finaal speelden we alles met veel smaak naar binnen. Ook de huisgemaakte ice-tea die we nadien nog dronken was heerlijk! Jammer dat we net gegeten hadden overigens, want ook de lunchgerechten op het bord hadden we wel willen proberen.

Creatief met letter, cijfers en de beschikbare bordruimte :-)

Ach ja, dat zal voor de volgende keer zijn. Die rechnung, bitte!

Kudos voor de schattige boodschap onderaan op onze rekening!

Ontbijten of gewoon eten bij Jam kan in de Wolstraat 47 in Antwerpen. Voor wie het zich afvraagt: mijn enthousiasme in deze blogpost is eerlijk en oprecht, en geenszins commercieel geïnspireerd.


Made With Love By The Dutch Lady Designs