Wanneer deze post online komt, ben ik met mijn crew de Belgische kust onveilig aan het maken. Even uitwaaien, verstand op nul. Met de tenen in het zand, een kindje dat ontzettend graag zou kunnen stappen aan de ene en een boel schelpjes in de andere hand. Nooit gedacht dat ik het ooit van mijn leven zou zeggen over een vakantie aan zee, maar ik heb er zoveel zin in, echt!
Er was nochtans een tijd, nog niet eens zo heel lang geleden, dat ik mijn neus ophaalde voor de zee. Te dichtbij, te voorspelbaar, te gewoontjes. En altijd regen, dat ook. Maar kijk, een mens verandert, en ik geef de zee bij deze graag een kans om een betere tweede indruk te maken. Dat het deze week nog volop zomert, kan alleen maar helpen.
Waar ik dan wel zoal op vakantie ging, tussen mijn 20ste en mijn 30ste? We hadden er thuis onlangs nog een discussie over, omdat we niet meer precies wisten welk jaartal met welke bestemming verbonden was. En wat doet een mens dan om zijn gelijk te halen? Juist, de harde schijf met foto's ondersteboven keren. Daarom, speciaal voor jullie: tien vakantiefoto's genomen tussen 2006 en 2015. (Die hopelijk helpen om het zomergevoel nog wat langer vast te houden, want nog een paar dagen en het is alweer september, oh boy...)
September 2006. Op een verlaten strand nabij Faro, Portugal. Een poging doen om overeind te blijven te midden van de hoogste golven die ik ooit heb gezien. Als ik terugdenk aan de rondreis met de auto die we toen maakten, zie ik dit beeld voor me.
Een jaar later moest en zou ik eindelijk naar India gaan. Een land dat me al sinds mijn kindertijd intrigeerde, met dank aan de film "A little princess" en het Indische vriendinnetje van Mowgli in "Jungle Book". Inspiratie voor tal van verkleedpartijen, waarbij ik me in een oud laken wikkelde en met rode alcoholstift een bolletje op mijn voorhoofd tekende. Tot groot ongenoegen van ons moeder. Die overigens ook niet zo opgezet was toen ik me inschreef voor een groepsreis met Joker, betaald met het zuurverdiende geld dat ik die zomer als jobstudent had verdiend. De reis zelf (21 dagen door het noorden van India) was elke euro waard. Op deze foto een deel van onze fantastische groep. Drie van deze zweetkopjes (sorry T., E. en K!) zie ik nog regelmatig.
Het volgend beeld is iets minder exotisch. Zomer 2008, ergens op een camping in de omgeving van Carcassonne, Frankrijk. Koken in een fleece-trui onder de luifel van de tent terwijl het buiten regent: ook dat is kamperen.
Fast forward naar september 2009: mijn reisgezelschap op de nachttrein van Koh Samui richting Bangkok. Onze rondreis door een stukje van Thailand zat er op dat moment bijna op, en naast foto's van stranden, tempels en lekker eten ook veel openbaar vervoer in de archieven.
De volgende is een vakantietafereel met bloemen vanop het
marktplein van Lucca, Italië. Op één van onze eerste dagen op rondreis Toscane.
Mijn haar nog felblond, mijn man in scoutshoodie, een selfie avant-la-lettre
met een digitaal fototoestel. Valt het op dat dit 2010 is?
2011 was het jaar waarin we ons huis kochten en ik van werk
veranderde. Tijdens de zomer gingen we dus niet op reis. Dat werd gecompenseerd
met een citytrip naar Barcelona in oktober. En met een totaal onverwacht
huwelijksaanzoek in Park Güell. Op de foto had ik mijn ring tien minuten aan en
hij was al stuk. Je hebt twee linkerhanden of je hebt ze niet :)
Nog eens met de tent op trot in juni 2012. Ik had op
voorhand nog nooit van de Dordognestreek
gehoord, maar was heel aangenaam verrast
door de charmante stadjes en de talrijke prehistorische grotten. En omdat een
mens niet elke dag kan kajakken, zaten we er ook wel eens gewoon aan onze tent
van de zonsondergang te genieten.
(Weeral handen, ik weet het. Regi zou trots zijn…)
Geen low-budget / we-zien-wel-waar-we-verzeilen-reis voor
ons in 2013. We hadden namelijk het perfecte excuus om nog eens een schandalig
verre reis te maken: ons huwelijk. Meteen na ons feest vertrokken we voor een
rondje Java-Bali-Gili Islands. Op die laatste plaats maakte ik bovenstaande foto
(die normaal op een bedankkaartje zou prijken dat er nooit gekomen is, ahum…).
Misschien wel de mooiste reis uit het rijtje. Als ik me slecht voel of
gestresseerd ben denk ik er nog vaak aan terug, en dat helpt, echt.
Over Amerika schreef ik
hier en
hier al eens. Dat was een
reis die nog op onze bucketlist stond, en die we graag nog kinderloos wilden
maken. Niet helemaal gelukt trouwens: op deze foto aan de Gran Canyon zat er
een Colette ter grootte van een rijstkorrel in m’n buik. 5 weken zwanger was ik,
dolgelukkig en vooral heerlijk onwetend over alles wat er nog zou volgen.
We spoelen door naar minder dan een jaar later, maar het zou
even goed een ander leven kunnen zijn. De eerste vakantie met drie, in
Frankrijk. Ikzelf nog vaak een wrak door slaapgebrek en onzekerheid. Maar mijn
lief en dochter, dat waren toen al twee handen op één buik. Sommige dingen
veranderen niet, gelukkig maar…
Tot daar deze duik in de archieven. En dan nu: snel richting
kust, om nog volop van de laatste zonnestralen en vakantiedagen te genieten.
Hopelijk is de batterij van de camera opgeladen ;)
