#nofilter: 20 foto's uit 2020 die Instagram niet haalden

Ik zag daarnet bij het teruglezen dat ik de vorige edities van deze post vaak begon met excuses, over waarom deze post pas op het einde van januari gepubliceerd werd. Maar dat dat nog wel te verantwoorden was, want nog nieuwjaarsrecepties die aan de gang waren, en mensen die op de trein nog "beste wensen!" tegen elkaar riepen.

Met het perspectief van 2020 dat achter de rug is en dat we hebben overleefd, vind ik het onnozel om dit jaar op die manier te beginnen. Het zijn dingen die ik het afgelopen jaar voor een stuk van mij af heb voelen glijden: de druk om te voldoen aan torenhoge verwachtingen, van anderen maar (eerlijk is eerlijk) ook van mezelf. De nood om me te verontschuldigen, ook voor dingen waaraan het woord "sorry" niet eens vuilgemaakt zou moeten worden. Ik ben al blij dat ik de tijd vind én claim om dit stuk in elkaar te zetten. Niet omdat het moet of zo hoort, maar gewoon. Omdat ik dat leuk vind. Omdat ik er zin in heb. Omdat ik door in mijn foto's van het afgelopen jaar te neuzen nog maar eens heb beseft dat 2020 niet alleen maar kommer en kwel was. 

Dus bij deze serveer ik je weer een selectie uit mijn foto-archief. Heerlijk eerlijk, niet altijd flatterend, & kei-exclusief, want nog nooit gedeeld op welk sociaal medium dan ook 😁

Links: ik begon het jaar met een werkafspraak in Gent, een stad waar ik niet zo vaak kom als ik zou willen en waar ik deze foto maakte (Ik moest er toen om lachen, maar wie kiest er nu zo'n naam voor z'n winkel? Die impliceert toch dat al het speelgoed dat van plastic is en lawaai maakt ONVERANTWOORD is? Of ben ik de enige die dat zo interpreteert?)

Rechts: Als kerst- en verjaardagscadeautje voor de oma trokken we ook in januari met de 4 kleinkinderen richting Antwerpen voor de fototentoonstelling van Stefan Vanfleteren. Meteen ook de enige keer in 2020 dat ik een museum van binnen zag.

Links: In februari ging ons kakkenest voor het eerst naar school

Rechts: Stuutjesliefde 💜

Links: Corona kicks in en ik vond het allemaal nog tof, selfies maken met mijn favoriete mondmasker dat ik kreeg van het werk (en dat ik intussen niet meer vind 😭)

Rechts: Andere huisgenoten knutselden dan weer lustig mondmaskers van WC-papier of papieren zakdoeken

Links: Net als de rest van Vlaanderen wandelden we heel wat af, en niet altijd in Instagramwaardige outfits 😄

Rechts: Ook onze bakfiets kreeg er heel wat kilometers bij op de teller, voor sommigen was dat fietsen iets ontspannender dan voor anderen...

Links: Colette vierde haar vijfde verjaardag in mei...

Rechts: ...en ik besefte op de derde verjaardag van Jeanne eind juli net op tijd dat ik zelf een kroon ging moeten knutselen (ook daarvoor worden de juffen gemist tijdens de grote vakantie)

Links: Aan het begin van de zomer gingen we bosbessen plukken met de schoonfamilie...

Rechts: ...en stond er een lang geanticipeerd bezoekje aan de Efteling op de planning

Links: Er was gemis van de collega's, al verzachtte mijn schattig thuiswerkgezelschap dat gemis ook héél af en toe 

Rechts: Met de scoutsvriendinnen gingen we normaal een nacht kamperen, maar uiteindelijk werd dat een avond rond de vuurschaal en daarna elk in ons eigen bed

Links: Heel af en toe kneep ik er alleen tussenuit voor wat rust en stilte. Hier wou ik eigenlijk gaan zwemmen in de Plas van Rotselaar, dat bij aankomst enkel toegankelijk bleek voor inwoners. Maar plan B, op de steiger zitten met een boek, was minstens even zalig.

Rechts: Op bezoek bij het paard van meter Evelien

Links: Van pure thuiswerk-ellende werd er af en toe een meme gemaakt

Rechts: Smartphoneles geven aan de oma van 87. Ik moet haar nog altijd eerst bellen op de vaste lijn om aan te kondigen dat ik ga videobellen of om nog eens uit te leggen hoe ze een foto moet doorsturen, maar week na week gaat het vlotter!

Links: Door al dat wandelen nog nooit zoveel paddenstoelen gezien als afgelopen herfst

Rechts: Uitgelezen seizoen ook om je dingenverzameling aan te vullen

Op mijn shortlist van dingen die ik over één jaar in deze rubriek hoop te kunnen delen: een weekendactiviteit die geen wandeling is. Een echte, kinderloze date op restaurant. Een weekend met mijn vriendinnen aan zee. Knuffelen met mijn ouders en metekind. Een optreden van mijn zus en schoonbroer. Teambuilding met de collega's. Een festival of bezoek aan 't buitenland, misschien?

Voor 2021 wens ik je courage, doorzettingsvermogen, en tijd en ruimte om af en toe 't kopke eens te mogen laten hangen. Want als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat.

---

Meer foto's en verhalen die Instagram niet haalden bekijken & lezen? Hieronder kan je doorklikken naar de vorige jaargangen:

>> 19 foto's uit 2019

>> 17 foto's uit 2017

>> 16 foto's uit 2016

#nofilter: 19 foto's uit 2019 die Instagram niet haalden

Aan het begin van het vorige nieuwe jaar formuleerde ik 19 doelen. 19 dingen om naar te streven op de onbeschreven pagina's van het boek dat 2019 zou gaan worden. Naar een concept van ene Gretchen Rubin (die naar het schijnt een boek en een podcast heeft die de moeite zijn), waar ik over las bij Tales from the Crib.

Sommige piepklein, anderen iets ambitieuzer. Er waren dingen bij die ik al snel kon afvinken, terwijl andere items bleven plakken op de lijst.

Een van die doelen was "minder doelloos scrollen op mijn smartphone". Want ik merkte dat het de spuigaten begon uit te lopen met dat tokkelen op die telefoon van mij. 's Avonds, na een drukke avondspits met de kinderen, was er al gauw een uur of meer verk*kt op Instagram of Facebook voor ik aan iets echt leuk of nuttig kon beginnen. Want laat ons eerlijk zijn: uw eigen interieur, looks, leven en moederschapskwaliteiten vergelijken met die van anderen is dat geen van beide.

"Jamaar, zo binnenkijken in het leven van iemand anders, dat is toch kei-inspirerend?"

Wel, in mijn geval niet echt (meer). Steeds vaker voelde ik me cynisch, chagrijnig en ontevreden na alweer zo'n potje scrollen. Toen ik aan het begin van het jaar de behoorlijk confronterende Pano-reportage over Facebook zag (het "treintje"! het principe van de "infinite scroll"!) was de keuze snel gemaakt: de social media apps vlogen van mijn telefoon. Het is wat zoeken geweest en ik heb de websites in kwestie zelfs een tijdlang moeten blokkeren (omdat de gewoonte om steeds maar de timelines te checken er ZO HARD ingebakken zat), maar ondertussen kan ik zeggen: doel bereikt, en daar ben ik best trots op!

Een hele lange inleiding, om te zeggen dat de titel die ik voor 2016 en 2017 gebruikte niet meer zo toepasselijk is. Want ik ging het even nakijken: ik postte het afgelopen jaar amper één foto op Instagram. Dus in theorie zou ik in deze post nog veel meer foto's op de wereld kunnen loslaten. Maar een concept is een concept, dus ik ga dat volgen. Dus ziehier: 19 foto's uit de fotorol op mijn smartphone die in 2019 niet op Instagram (of op enig ander online kanaal) te zien waren.

Links: met de oudste dochter naar de klimaatbetoging in Brussel. 2 uur stappen in de regen en daarbij een slecht getekend bord van matige kwaliteit moeten meedragen: dat verdient wel een warme wafel.

Rechts: Poging tot een deftige foto om de jongste dochter in te schrijven voor de nieuwe opnames van Tik Tak. We werden niet gekozen :-( (en stiekem vind ik dat soms nog altijd jammer)

Links: stilleven met kleuterhandjes en een cactus

Rechts: stilleven met peuterhandjes (die polsen <3) , groentenpuree en een romper met te korte mouwen

Links: stilleven met volwassen vrouwenhanden en een verse tattoo

Rechts: Twee dingen die in mijn hoofd altijd een beter idee lijken dan in realiteit in één beeld gevat:

- Op een zondag naar Ikea gaan
- Een familieportret maken in een reflecterend oppervlak

Links: onze favoriete Vlaamse badstad gezien vanop het water

Rechts: mijn oma wijst op een grote kaart aan waar ze ooit woonde & 2 kinderen ter wereld bracht in het Afrikamuseum in Tervuren

Links: Mega Mindy en het Verwassen-Sponzen-Pyjama-mysterie

Rechts: Toen de verkiezingszondag nog leuk was

Links: Vader entertaint kinderen op de terugvlucht van Mallorca (terwijl moeder één van de vele aanvallen van buikgriep van 2019 uitzweet...)

Rechts: Stilleven met spons, madeliefjes en plaktattoo

Links: in de categorie "waarom maken ze hier zo geen Milestone-kaartje van?": de eerste keer de flosj gevangen op de kermis

Rechts: Shinen in een verkleedpakje uit de jaren '80: kan ze!

Vader en moeder mogen ook nog eens buiten

Links: Zonsondergang op vriendinnenweekend in Porto met maar EEN KLEIN BEETJE ZEEWATER IN ONS HAAR HOOR!

Rechts: Snuisteren bij Livraria Lello in datzelfde Porto

Links: Sfeerbeeld op 5 december 2019

Rechts: Sfeerbeeld op 25 december 2019

En zo is de drang om foto's te delen hopelijk weer even gestild :) Maak er iets moois van in 2020, lieve vrienden!

#nofilter: 17 foto's uit 2017 die Instagram niet haalden

De eerste maand van dat nieuwe jaar is al meer dan halfweg, en ik durf hier nog af te komen met een terugblik op 2017? Oh jawel...De foto's stonden al even klaar, maar het was er nog niet van gekomen om ze hier en daar te voorzien van wat extra uitleg. Kijk, zo gaan die dingen nu eenmaal soms.

Langs de andere kant hoor ik mijn medependelaars elkaar op het perron dezer dagen nog dikwijls "Beste wensen!" wensen (serieus, hoe lang gaan mensen daar eigenlijk mee door?), dus dan kan het nog net, toch?

Bij deze, naar analogie met een blogconcept van vorig jaar: een selectie van 17 ongecensureerde en nooit eerder gepubliceerde beelden uit 2017. Allemaal zonder filter of photoshop, dat spreekt voor zich :)

Links: een wel heel bijzonder kunstwerk op de -1 in Gasthuisberg, waar ik in 2017 heel wat uren in de wachtzaal van de afdeling gynaecologie spendeerde.

Rechts: het kaartje waarmee we één van de meters van Jeanne op een doordeweekse vrijdag compleet overvielen. Gelukkig zei ze ja, hoera!

Links: in het gezelschap van Elena Ferrante op een Brussels terras

Rechts: kon ik dit jaar van mijn bucketlist schrappen: een bierfiets met 25 gibberende dames door de Leuvense straten manoevreren (én zelfs succesvol op de Oude Markt parkeren!) tijdens de fijne vrijgezellendag van vriendin L.

Links: terwijl de rest van de wereld stond aan te schuiven om foto's te maken in het Hallerbos, stootten wij op weekend op de Kemmelberg onverwacht ook op een veld met boshyacinten

Rechts: op datzelfde weekend hadden we het plan opgevat om uit eten te gaan om onze huwelijksverjaardag te vieren. Tripadvisor bracht ons naar een lokale pizzeria, waar het personeel uiterst sympathiek was maar een onverstaanbaar dialect praatte, en je blijkbaar enkel eten kon afhalen. Gezeten op een barkruk aan de toog aten we pizza rechtstreeks uit de doos, met deze winkel als uitzicht. Wel goed gelachen, en de pizza was meer dan OK.

Links: de fotogenieke trappenhal op het werk

Rechts: ook werkgerelateerd: grappig briefje op de WC-deur van het bezoekerscentrum van de Kalmthoutse Heide, waar we gingen teambuilden op één van de heetste dagen van de lente. 10 kilometer gewandeld terwijl ik 30 weken zwanger was. Resultaat: dikke voeten en 3 dagen spierpijn.

Links: lachen met de pasfotocollectie van de dochter. Op foto 1 een baby van één maand oud, op foto 2 een peuter van bijna 2 (die zo te zien geen goesting heeft om op vakantie naar Mallorca te gaan)

Rechts: ik ben twee en als mijn mama een foto wil nemen op mijn verjaardagsfeestje werk ik niet mee.

Links: platknuffelarij voor de lens van Tasja Van Rymenant

Rechts: een vleugje geschiedenis opsnuiven in C-Mine Genk tijdens het jaarlijkse wijvenweekend met de scoutsvriendinnen.

Het aantal concerten dat ik in 2017 zag, is op één hand te tellen. Gelukkig was eentje daarvan de magistrale passage van Coldplay in het Koning Boudewijnstadion. Een week of 4 voor de uitgerekende datum en toch wel erg content met het feit dat ik een klein jaar eerder (en nog niet zwanger) voor zitplaatsen was gegaan. De buik bleek uiteindelijk wél heel handig te zijn om de kilometerslange rij aan de damestoiletten te skippen én om 2 keer toch een stoel te kunnen bemachtigen op de propvolle metro.

Links: zusje, waar blijf je toch???

Rechts: ah eindelijk, wel 6 dagen te laat he!! 31 juli, 06u30. Jeanne iets meer dan 2 uur oud, mama meer dan 24 uur wakker maar high van de adrenaline en oxytocine. Schoonste ochtend van heel 2017, effenaf!

Links: op de terugrit na een boerderijvakantie in Nederland. We hadden kind 1 misschien wat vaker moeten wassen ter plaatse :-)

Rechts: 5 weken oud en al lachen alsof ze op het podium van Miss België staat (hashtag #schattigjoenk)

2017, je was een jaar dat uitblonk in kleine momenten die groots aanvoelden. Graag meer van dat in de 11,5 maanden die we nog te goed hebben van je opvolger!

#nofilter: 16 foto's uit 2016 die Instagram niet haalden

Geef toe, het werd toch wat eentonig, al die artikels met eindejaarslijstjes en posts met een round-up van de bestgelezen stukken van 2016 die tijdens de laatste dagen van het jaar in blogland voorbij kwamen? Speciaal daarom heb ik gewacht met deze post tot 2017 al een paar dagen bezig was. Keigoed over nagedacht enal! (*)

(*) Helaas niet helemaal waar. Ik had het te druk met 'vakantie vieren', een eufemisme voor wat de afgelopen week echt was: een peuter die thuis is van de crèche entertainen en ondertussen ook een buikgriep uitzweten. Desondanks toch ferm plezant, zo'n weekje vakantie tussen kerst en nieuwjaar.

Ook een trend tijdens die laatste dagen van 2016: Instagrammers die massaal hun "best nine" deelden. Een collage van hun 9 meest gelikete foto's van het afgelopen jaar.

Maar het aantal likes op een foto, hoe betrouwbaar is dat eigenlijk als graadmeter voor hoe waardevol een bepaald moment uit het afgelopen jaar was? Niet erg, in mijn ogen. Ik weet niet hoe dat bij jullie zit, maar bij mij belanden foto's alleen op Instagram als ik ze mooi genoeg vind en/of als ik er iets gevat bij kan schrijven. Wat met al die momenten die het jaar op hun manier evengoed kleur gaven, maar waarvan er toevallig alleen onscherpe/overbelichte/onflatterende beelden bestaan?

Voor deze post scrolde ik dan ook niet door mijn feed, wel door mijn foto-archief. In deze post toon jullie graag 16 beelden uit 2016, die Instagram niet haalden maar die daarom niet minder memorabel waren. Zonder filter, dat spreekt voor zich ;-)

Links: Een baby met een vrij uitgebreide boekencollectie, die desondanks toch graag de wijnencyclopedie van haar vader bestudeert

Rechts: Quote uit een tijdschriftartikel uit de eerste maanden van 2016. My thoughts exactly...

Links: Colette en haar neefjes op een vrijdagavond. Move over, family Von Trapp!

Rechts: Verjaren was dit jaar extra pijnlijk. Hulde aan man en schoonmoeder voor hun pogingen om de pijn te verzachten met respectievelijk bloemen en een brownie.

Links: #randomnpeoplekissing op het station van Brussel Centraal

Rechts: Vriendin E. babbelt op een avondje uit met een knappe man. 10 minuten na vertrek is de uitgebreide background-check via Facebook een feit.

Links: De queeste om E. aan een lief te helpen ging verder op weekend, via de beproefde methode "smeek-God-om-een-gunst-door-middel-van-een-briefje"

Rechts: Op datzelfde vriendinnenweekend haalden we ook ons scoutshemd nog eens van onder het stof, en speelden we vrijwillig (!) een bosspel. De verliezers moesten op deze foto duidelijk nog wat bekomen :)

Links: Op een doodgewone dinsdag naar het werk vertrekken met het idee dat het een kalme dag gaat worden. Telefoon krijgen van de baas dat het er niet goed uit ziet in Brussel. De hele dag rondcrossen van persconferentie naar Wetstraat naar kantoor. Geen tijd om alles wat er gebeurde goed te laten doordringen (gelukkig maar). De werkdag om 22u 's avonds afsluiten in een Aziatisch restaurant, dat op ons en een tafel ambulanciers na uitgestorven was. 22 maart was naast een gitzwarte dag voor België ook de meest crazy werkdag uit mijn loopbaan.

Rechts: Later op het jaar; thuis werken en daardoor met open mond de gebeurtenissen in Amerika kunnen volgen op tv. Kijken naar de speech van Trump en denken: "hierna wordt waarschijnlijk alles anders"

Links: Hittegolf tijdens de laatste week van de zomervakantie. Die zomer bevatte heel wat eerste keren voor onze dochter: haar eerste stapjes, haar eerste paar schoenen, haar eerste staartje...

Rechts: ...en haar eerste paar kapotte knieën

Links: "Amai, hier moeten ze precies nog eens naar de glascontainer rijden" (mijmeringen over kunst in Watou)

Rechts: Laatste werkdag, laatste keer teksten inlezen

Links: Familieportret inclusief 3 paar wallen op een veel te vroege ochtend in Centerparcs, eind december

Rechts: Drama tijdens een fotoshoot aan de kerstboom, ook eind december

Ik wens jullie voor 2017 veel schone momenten toe. Momenten met een hoek af, die ook zonder filter meer dan de moeite waard zijn!

Chloé

Ik dacht: ik schrijf nog eens iets over boeken

29 boeken. Dat was de eindstand waarop ik leesgewijs afklokte in 2014. Dat weet ik, omdat ik sinds een tijdje op Pinterest zit en zulke dingen daar minutieus op kan bijhouden. Om beter te onthouden hoeveel en wat ik dit jaar allemaal had gelezen, maakte ik daar speciaal dit bord voor aan.

Lezen is voor mij geen wedstrijd, dus het maakt op zich niet uit of er nu 2 of 20 boeken op dat bord staan. Ook geen enkel idee trouwens hoe het zit met mijn gemiddelde, vergeleken met andere jaren. Couldn't care less. Statistiek is toch nooit mijn sterkste vak geweest.

Maar wat heb ik nu precies gelezen het afgelopen jaar, en was het ook allemaal even goed? Kijk, dat vind ik persoonlijk dan weer wel een relevante vraag! Daarom ga ik in deze post nog even op zoek naar mijn innerlijke recensent, en strooi ik met sterren dat het een lieve lust is. Gewoon, omdat het kan!

5 sterren / Oftewel: elke dag die voorbij gaat zonder dat je dit boek hebt gelezen is een verloren dag:

"Millenium 1-2-3" - Stieg Larsson

Ik ben niet bepaald een 'early adaptor', en al helemaal niet wanneer het op boeken aankomt. Vaak ben ik ook een beetje sceptisch tegenover boeken die je volgens de hele wereld zeker moet lezen. Vooral niet als die boeken dan ook nog eens thrillers zijn, want dat is echt mijn genre niet.

Maar in dit geval moet ik schoorvoetend toegeven dat de hele wereld het bij het rechte eind had. 3 weken lang werd ik compleet meegezogen in de wereld van Mikael Blomkvist en Lisbeth Salander, die ik me nu nog altijd probleemloos voor de geest kan halen. Dat is alleen weggelegd voor grootse boeken.

4 sterren / Oftewel: dit zijn boeken waarmee 2015 gegarandeerd een goed leesjaar wordt, moest je ze nog niet hebben gelezen:

"De boekendief" - Markus Zusak

Mooie zinnen, prachtig verhaal, origineel vertelstandpunt. Bonuspunten omdat het zich afspeelt in Nazi-Duitsland. Ook de film vond ik best genietbaar.

"En uit de bergen kwam de echo" - Khaled Hosseini

Hosseini kon de hooggespannen verwachtingen na zijn twee vorige boeken ruimschoots inlossen. Op de trein stiekem een paar tranen weggepinkt met de laatste bladzijde.

"De eerste dag" - David Nicholls

Ook dit boek was een goede reinigingskuur voor de traankanalen. Wat een ontzettend triest en onverwacht einde!

"Alleen in Berlijn" - Hans Fallada

Over dit boek schreef ik eerder al iets. Ik heb intussen ontdekt dat de brave man destijds ook een soort vervolg op dit boek heeft geschreven. Benieuwd!

"Een goede raad" - J.K Rowling

De geestelijke moeder van Harry Potter wist opnieuw mijn hart te veroveren met haar eerste roman voor grote mensen (wat dat ook moge betekenen). Denk aan de tv-serie "Met Man en Macht", overgoten met een vleugje "Little Britain"

"Een vrouw in Berlijn" - Anoniem

Waarschijnlijk het oudste boek uit deze lijst, waarin een anonieme Berlijnse vertelt over de laatste dagen en de nasleep van de Tweede Wereldoorlog in de Duitse hoofdstad. De schrijfster is meer een ooggetuige dan een echte auteur, maar het boek leest als een trein.

3 sterren / Oftewel: drapeer dit boek als een warm dekentje op je schoot, en geniet:

"De witte tijger" - Aravind Adiga

Grappige, maar ook een beetje een lugubere roman over India en haar absurde kantjes

"Vele hemels boven de zevende" - Griet Op de Beeck

Verschillende vertelstandpunten die toch naadloos en mooi op elkaar aansluiten. Goed gedaan, Griet!

"Stasiland" - Anna Funder en "De dag dat de DDR mijn moeder meenam" - Katrin Behr

Ook over deze twee boeken mijmerde ik al een stuk weg in een eerdere blogpost. Tja, Koude Oorlog he mannen!

"Schitterende ruïnes" - Jess Walter

Ons laatste leesclubboek van het jaar. Volgens De Morgen één van de toppers van 2014, dus de verwachtingen waren hooggespannen. Speciaal boek door de vele vertelstandpunten en de grote sprongen in tijd, maar ook een beetje...experimenteel. Maar ik heb me zeker niet verveeld toen ik het las.

"Ik ben niet bang" - Niccolo Ammaniti

Opnieuw een leesclubselectie, die me bij momenten aan mijn stoel of bed gekluisterd hield, zo spannend. Denk Dutroux, maar dan in het Italië van de jaren '70.

"Kies" - Wouter Deprez

Wouter Deprez over de kunst en de stress van het kiezen. "Mannen die gezichtscrème smeren, capituleren" (ofzoiets)

"Franse kinderen gooien niet met eten" - Pamela Druckerman

Ah, Parijs! De stad van de liefde, de romantiek, het notoir onvriendelijke horecapersoneel en de onverschilligheid! Journaliste Pamela Druckerman doet haar best om 3 kinderen groot te brengen in de lichtstad, en zet en passant een boom op over opvoeden op z'n Frans met dit boek. Leuke en interessante lectuur voor aanstaande ouders boordevol goede voornemens (haha)

"Bruce" - Peter Ames Carlin

Alleen lezen als je ECHT ECHT wil weten of die charismatische Bruce Springsteen nu ook echt zo'n sympathieke knul is. Ik zal het einde al maar verklappen: niet altijd, zo blijkt (hé, Bruce is ook maar een mens)

"14 jaar onschuldig in een Belgische gevangenis" - Douglas De Coninck

Een boek over onrecht en de mallemolen die de Belgische justitie toch wel is. Jammer genoeg: geen fictie.

"Congé Payé" - Jan Raymaekers

Leuk bladerboek met fijn fotomateriaal, om alweer smachtend uit te kijken naar die volgende vakantie.

"Blogboek" - Kelly Deriemaeker

Vakliteratuur, maar dan van de interessante soort. Graag gelezen door de mooie vormgeving en de vele praktische tips.

2 sterren / Oftewel: aangenaam tijdverdrijf, maar ook niet meer dan dat: 

"Cassandra" - Dorothy Baker

Het eerste boek dat we lazen met de leesclub waar ik me de voorbije zomer bij aansloot, zorgde al meteen voor een avond vol pittige discussies. Over één ding waren we het wel eens: een hoofdpersonage dat zo irritant is dat ze bijna echt het bloed van onder je nagels vandaan haalt, is een goed hoofdpersonage!

"After the wall" - Jana Hensel

Gekocht in Berlijn, maar er is me weinig over bijgebleven. Dat is meestal geen goed teken, bij boeken.

"Waarom je moeder en ik bijna altijd een kamerjas dragen" - Wouter Deprez

Kudos voor de hilarische titel, en best mooi geschreven ook. Maar opnieuw: weinig memorabel. Ach, voor dat uurtje...(het is een dun boek)

"Expo '58" - Jonathan Coe

Veel minder goed dan ik op basis van de cover en korte inhoud had verwacht. Gemiste kans, Coe!

"In tijden van afnemend licht" - Eugen Ruge

"Hoera, een boek over Duitsland tijdens de Koude Oorlog!", dacht ik toen ik dit boek mee naar huis nam. Wrong. Teveel zijsprongen naar Mexico, Griekenland en weet ik veel waar nog meer.

"Grote liefdes in de Grote Oorlog" - Frieda Joris 

Oh jawel, alweer een boek dat meesurft op de buzz rond de 100ste verjaardag van de Eerste Wereldoorlog. Gelukkig wel een romantisch boek, waarin een paar straffe madammen de hoofdrol spelen. Dat scheelt.



1 ster / Oftewel: je had beter een tijdschrift gekocht, een film gehuurd of nog wat langer op internet gesurfd:

"Gaudi in Manhattan" - Carlos Ruiz Zafon

Kortste boek ooit. Nochtans van de hand van één van mijn favoriete auteurs. Wat de teleurstelling niet minder groot maakte.

"Verder weg" - Jonathan Franzen

Het enige boek van de bejubelde auteur dat op het moment van mijn bibbezoek in de rekken stond was niet zo'n winner. "Verder weg" is een bundel bizarre kortverhalen, zonder echte rode draad. Misschien niet zo'n slimme keuze van mij bij wijze van eerste kennismaking, ik geef het toe. Ik ben sindsdien ook niet meer geen kijken of bijvoorbeeld "Vrijheid" alweer is teruggebracht in de bibliotheek. Mis ik een fundamentele leeservaring als ik de heer Franzen verder negeer?

Wat er verder nog zoals ligt te wachten om gelezen te worden, hoor ik u denken? De laatste van Markus Zusak, alweer een mamaboek én "The fault in our stars", voor de volgende leesclubmeeting. Verliefde tieners met kanker gemixt met zwangerschapshormonen, dat moet wel een topcombinatie worden! Ik zal de zakdoeken al maar klaarleggen, zeker?

2014 in 14 Instagram's

OK, ik ben misschien een klein beetje aan het overdrijven, met al die eindejaarsposts...Maar ik ging deze week nog een keer door de foto's van het voorbije jaar op mijn telefoon, en daar zaten toch wel een paar leuke plaatjes tussen.

Daarom, om het af te leren: 2014, een overzicht in 14 Instagramfoto's! 

Ik kocht deze mooie koffiekopjes, die ik niet zo vaak gebruik. Ik drink eigenlijk liever thee. Oh well...

Ik ging voor de 6de keer naar Parijs, maar bezocht voor het eerst de opera.

Ik sloot Jezus in mijn hart in Borgerhout.

Ik haalde de lente in huis en werd daar vrolijk van.

Ik vond Berlijn nog altijd de leukste stad ter wereld.

Na 3 jaar lieten we eindelijk onze gang behangen.

Ik ging naar de Vogezen als volgwagen/fourier met mijn fietsende echtgenoot, en vond dat toffer dan verwacht.

Ik kocht twee huisdieren!

Ik maakte mijn debuut in Zweden als toerist.

Ik ging nog eens de puber uithangen op de wei van Werchter.

Ik ontdekte dat mijn hometown op sommige dagen niet moet onderdoen voor Berlijn.

Ik at halfgare ribbekes en pensen en misschien geen perfect gewassen groenten tijdens een geïmproviseerde barbecue, terwijl ik zonder het te weten al keihard zwanger was. Living on the edge!

Ik was teleurgesteld over de zonsondergang bij Bryce Canyon, maar vertederd door dit koppel.

Feest ze vanavond, jongelui!