Posts tonen met het label vakantie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vakantie. Alle posts tonen

'Ip tsjok' in West-Vlaanderen: 20 dingen die wij tof vonden aan de Belgische Kust en in de Westhoek

zondag 16 augustus 2020


Het is midden augustus, en wij hebben er net een dikke week vakantie in eigen land op zitten. 

Het was intussen al de derde zomer op rij dat we naar zee trokken, maar in de planning hadden we daar maar 5 dagen voor voorzien. En omdat zo'n midweek ons wat kort leek en we nog verlof over hadden, wilden we de optie open houden om aansluitend op ons bezoek aan de kust verder door te rijden naar Frankrijk. 

En toen was daar de corona-opflakkering halfweg juli, en sloeg de twijfel toe. Zouden we het er wel op wagen om de grens over te steken? We besloten uiteindelijk om het niet te ver te gaan zoeken en het onszelf niet al te moeilijk te maken. Na al dat geploeter en balletjes omhoog houden dat de voorbije weken en maanden typeerde, waren we écht wel toe aan vakantie en wilden we niet het risico lopen om die in het water te zien vallen.

Op goed geluk boekten we nog snel een tweede verblijf, ergens in de Westhoek (daarover verderop in deze post meer), en toen vertrokken we met onze volle auto. En ik moet zeggen: we hebben er deugd van gehad, van die vakantie in eigen land. Zoveel deugd zelfs, dat ik na al het opruimen, zand uit valiezen schudden en wasmachines volproppen in een huis waar de binnentemperatuur in onze afwezigheid vlot de 30 graden had bereikt nog energie op overschot heb om deze blogpost te schrijven. Dat ik niet moet bekomen van een 8 uur durende autorit met jengelende kinderen op de achterbank helpt waarschijnlijk ook wel een beetje.


Activiteiten


1. Familiepark Harry Malter


Geografisch gezien niet helemaal op zijn plaats in deze post, want Harry Malter ligt in Destelbergen, Oost-Vlaanderen. Maar voor ons ligt het ongeveer midden op ons traject richting zee, en dus betekende een bezoek aan dit nostalgische dierenpark/speeltuin ook dit jaar de officiële start van onze vakantie. Ideaal om de rit (die in het hoofd van een kind altijd veel te lang duurt) wat te breken, en al meteen de eerste dag iets superleuk te doen. 

Verwacht geen afgelikte, grootschalige toestanden. Het park oogt op het eerste zicht zelfs een beetje afgeleefd, maar wel op een gezellige manier. En ze doen zeker hun best voor bezoekers en dieren, want elk jaar zien we wel iets dat vernieuwd of opgeknapt werd. Onze kinderen van 5 en 3 vermaken zich er in ieder geval altijd prima. Wij als ouders zijn vooral fan van de 'trage bootjes': ideaal om zelf even 5 minuten te bekomen 😉


Corona-toevoeging: enkel op reservatie. Mondmasker verplicht in het ganse park. Op de dag dat wij er waren regende het af en toe een beetje, dus de drukte viel heel goed mee.

2. Altijd leuk: een ouderwets dagje op en rond het strand

Over de golven springen. Zandtaartjes maken. Schelpen rapen. Winkeltje spelen met papieren bloemen. Een boterham met kaas en zand eten. Geld krijgen voor een ijsje. De dag afsluiten met toerke op een gocart naar keuze (*) 

Allemaal dingen die ik associeer met een vakantie aan zee, en mijn eigen kinderen vanaf nu hopelijk ook. Dit jaar brachten we een bezoekje aan de stranden van Sint-Idesbald (Koksijde), Nieuwpoort en De Panne.

(*) Extra voor elke volwassene die met één of meerdere kinderen richting strand trekt: gesleur met gerief, gehuil om gevallen ijsjes of te heet zand, duizend paar ogen nodig om kind(eren) niet uit het oog te verliezen, sjacheren in het Frans over het aantal en soort schelpen die gevraagd worden voor bovengenoemde bloemen, kapot gespeelde kinderen die weigeren zelf terug naar huis te stappen. Deze lijst is niet-exhaustief.


3. Zwemmen in een ander zwembad dan thuis


Ik weet niet hoe dat bij jullie zit, maar hier thuis wordt er regelmatig gevraagd wanneer we nog eens gaan zwemmen. In lockdown-tijden was de vaakst gestelde vraag hier thuis zelfs "of het zwembad al terug open was".

En gaan zwemmen, dat is natuurlijk extra leuk op een plaats waar je nog nooit/nog niet vaak geweest bent. Deze vakantie deden wij dat op 2 plaatsen:
  • Stedelijk zwembad Nieuwpoort - fijn peuterbad, één redelijk rustige glijbaan, bij mooi weer is er ook een gedeelte buiten waar kinderen kunnen spelen en zwemmen. Het zwembad ligt middenin een mooi park, samen met een kleine speeltuin.
  • Sportoase Roeselare - heel erg leuk zwembad voor zowel kleine als iets grotere kinderen. In het recreatief gedeelte vind je er 2 peuterbaden, een klein golfslagbad, een wildwaterbaan en 2 glijbanen, waarvan eentje zo is opgebouwd dat je met 2 tegen elkaar kan racen. Hier viel het ons op dat het echt super proper was. Ook een dikke plus: er zijn veel grote kleedhokjes.
Corona-toevoeging: ook hier moet je reserveren. Dat deden we telkens pas de avond voordien en dat ging prima. In beide zwembaden mag je in een gereserveerd tijdslot 2 uur zwemmen.

4. Kinderboerderij De Lenspolder in Nieuwpoort


Nog wat extra tijd over aan de kust en geen zin om alweer zandkastelen te bouwen? In zo'n geval spenderen wij al wel eens een paar uurtjes op het domein van De Lenspolder in Nieuwpoort. Helemaal gratis, bovendien. De Lenspolder is kleinschalig en gezellig, met alle dieren die je op een kinderboerderij zou verwachten (inclusief een ezeltje met dezelfde naam als mijn liefste schoonmoeder, waar we toch altijd even om moeten gniffelen, ook al zijn we er intussen al een handvol keren geweest).

Je eigen ezels loslaten, dat kan in de kleine speeltuin en de zandbak (waar ze recent een groot zeil over gespannen hebben voor extra schaduw, pluspunt op hittegolf-dagen!). Sinds kort kan je er ook iets klein eten.


Corona-toevoeging: je hoeft niet te reserveren, ze houden wel de bezoekersaantallen bij en er wordt gevraagd om een vast parcours te volgen over het domein. Toen wij er waren, konden kinderen er wel een soort van zoektocht doen (denk aan berenjacht, maar dan met dierenknuffels)

5. Kajakken op de Ijzer in Diksmuide


Ik maak van tijd tot tijd al eens graag een tochtje op het water, en vond dit dan ook een hoogtepuntje tijdens onze vakantie! 😊

Voor de dochters van 5 en 3 was het hun eerste keer in een kajak. Ik dacht eigenlijk dat ze er nog te jong voor zouden zijn, maar in een bootje voor 4 ging dat eigenlijk al prima. We mochten 4 uur op het water blijven, maar dat was voor hen wat aan de lange kant, ik schat dat we na 3 uur al opnieuw aanmeerden.

Tip: neem een pick-nick en drinken mee, zodat je onderweg even kan stoppen voor een pauze. Je badpak aantrekken bij mooi weer is ook een must, want onderweg naar het centrum van Diksmuide vaar je langs een paar bruggen en aanlegsteigers waar je fijn kan zwemmen.




Corona-toevoeging: reserveren op voorhand was niet nodig. Wij vertrokken op een hete dag in de voormiddag, en toen was het nog relatief rustig. Toen we terug vaarden rond 14u, stond er wel een lange rij mensen aan te schuiven en was het ook drukker op het water. Mocht je dit willen doen, zou ik aanraden om op tijd te komen.

6. Kabelbaan Cordoba in het Heuvelland


Op een boogscheut van het kampterrein in Westouter waar ik mijn laatste momenten als scoutsleidster beleefde, vind je zowaar...een stoeltjeslift! Het moet geleden zijn van een skivakantie ergens in de late jaren '90 dat ik daar nog eens had ingezeten.

De kabelbaan verbindt 2 heuvels met elkaar. Onderweg vlieg je over wandelwegen en wijngaarden en kan je de omgeving van bovenaf bekijken. Ik deelde een stoeltje met de dochter van 5, die haar ogen uit keek terwijl ze me er attent op bleef maken dat ik niet teveel mocht wiebelen met mijn slippers ("want als die naar beneden vallen in de maïs gaan we die nooit meer terugvinden mama")




Corona-toevoeging: reserveren op voorhand was niet nodig. Tijdens op- en afstappen moet je wel een mondmasker dragen. Door corona was het tijdelijk ook niet mogelijk om halverwege uit te stappen.

7. Ieper bezoeken


Veel meer dan wat rondwandelen op de vesten en in de omgeving van de Lakenhalle deden we hier niet, maar alle namen van gesneuvelden op en rond de Menenpoort maakten wel indruk (al blijf ik het moeilijk vinden om concepten als 'oorlog' en 'bommen' uit te leggen op kleutermaat...) Voor een bezoekje aan het In Flanders Fields museum gaan we dus nog eens moeten terugkomen als ze wat ouder zijn.


8. Belevingscentrum Jules Destrooper in Lo-Reninge


In het pittoreske Lo-Reninge hebben de mensen van Jules Destrooper een deeltje van de voormalige koekjesfabriek omgebouwd tot een belevingscentrum. Hier leer je op een speelse manier meer over de geschiedenis, ingrediënten en export van de amandelkoekjes en boterwafels die ze bij deze hofleverancier produceren.

Een bezoekje duurt niet zo lang en dat is maar goed ook, want het hoogtepunt houden ze bewust tot aan het einde: een mini-proeverij met de populairste koekjes uit het assortiment! 😋


Deze dingen stonden ook nog op ons lijstje, maar deden we uiteindelijk niet



9. De Kinderbrouwerij in Reningelst


In deze familiekroeg kan je niet alleen in het bier en de bio-sappen vliegen, met kleine kinderen kan je er ook op buggywandeling of viewmasterzoektocht.



10. Dierenpark De Zonnegloed in Vleteren

Dit dierenpark is een specialleke: ze vangen er wilde dieren op die gered werden uit circussen, laboratoria of illegale kwekerijen. De Zonnegloed is een vzw die geen enkele vorm van subsidies ontvangt voor het werk dat ze leveren, en alleen al daarom uw centen waard.



11. Tyne Cot Cemetery in Passendale

De allergrootste begraafplaats uit de Eerste Wereldoorlog op het vasteland maakte bij een eerder bezoek aan de streek veel indruk op mij, en ik wilde er graag nog eens opnieuw naartoe. Het zal voor een volgende keer zijn.



12. De Sierk in De Haan


Deze coole speeltuin in circusthema wil ik al heel lang eens gaan checken met de kinderen, maar het is er opnieuw niet van gekomen.


Overnachten


13. Het Reigersnest in Koksijde


Al voor het derde jaar op rij onze uitvalsbasis aan onze kust: Het Reigersnest in Koksijde, één van de vakantiecentra van de Gezinsbond. 

Een vakantieplek die vooral bevolkt wordt door (jonge) ouders, grootouders en véél kinderen, dus daar moet je tegen kunnen. Niet voor wie op zoek is naar een hip logeeradresje (het meest rock & roll'e dat wij hier doen is buiten op het terras zitten met een glas bier en een babyfoon), maar de kamers zijn netjes en er zijn zowel binnen als buiten heel wat opties om te ravotten.


Corona-toevoeging: in normale omstandigheden is hier heel wat animatie voor kinderen, die nu jammer genoeg geannuleerd was. Ook 'vrij' door het gebouw, het restaurant en de bar lopen was iets minder evident dan anders.

14. De Maalderie in Houthulst




Heel last-minute kwamen we voor een vervolg op onze midweek aan de kust terecht bij de Maalderie in Houthulst, op 10 minuten rijden van Diksmuide.

Eigenaars Pieter en Lieve spendeerden bijna 4 jaar van hun leven aan het realiseren van hun droom: de renovatie van deze oude boerderij tot een vakantiehoeve waar ze 35 personen te slapen kunnen leggen. Een meer dan perfecte locatie dus voor een vrienden- of familieweekend!

De familie runt ook de aangrenzende manège en stallen, wat maakte dat ondergetekende na meer dan 10 jaar nog eens op een paardenrug kroop 😰En ook de meisjes waren moeilijk weg te slaan bij Hopla de huispony.




Eten en drinken



15. Restaurant 't Marmietje - Nieuwpoort


Normaal gesproken zouden we niet snel een restaurant uitkiezen op de Zeedijk (tourist trap, anyone?), maar bij 't Marmietje passeerden we in het verleden al eens toen we nog maar één kind hadden, en dat was ons toen goed bevallen. Deze keer aten we er geweldig lekkere garnaalkroketten en paëlla.



16. Brasserie Siska - Sint-Idesbald


Op wandelafstand van bovengenoemd Reigersnest en dus een uitstekende lunchplek als je daar logeert. Zeker als je jong volk bij hebt, want het terras grenst aan 2 afgesloten speeltuinen.



17. Restaurant Lettenburg - Diksmuide


Dit adres werd ons getipt door een collega van mijn man en ook hier hebben we lekker gegeten. In deze voormalige hoeve, die tijdens de Eerste Wereldoorlog gebruikt werd om de soldaten in de loopgraven van Diksmuide op te lappen, ligt de focus vooral op vleesgerechten. Ideaal dus voor als je eens iets anders wilt eten dan vis.



18. Restaurant 't Nonnebos - Zonnebeke


Hier zijn we beland na een blitzbezoek aan Ieper, toen het besef binnen sijpelde dat wachten op de Last Post met 2 hongerige kinderen misschien toch niet het beste plan was. Even googelen op "restaurant met speeltuin in de buurt van Ieper" deed ons hier belanden. Verwacht je aan doorsnee brasseriegerechten in eerder royale porties. Geen haute-cuisine dus, maar wie stoort zich daaraan als je een unicorn-springkasteel in de tuin hebt staan? 😍



19. Goesto - pizza-pasta-zoet - Houthulst

Ter plaatse eten of afhalen, dat kies je hier zelf. Wij deden het laatste: het lievelingsgerecht van onze meisjes (macaroni met kaas en hesp) en superlekkere pizza voor onszelf!



20. Hoeve-ijs 't Madeliefje - Woumen-Diksmuide


Toen we hier naartoe reden, leek het even alsof we aan het einde van de wereld waren beland. Maar toen doemde daar een parel van een vierkantshoeve op aan de horizon, compleet met hoge bomen, idyllische vijver en gezonde boerenlucht. En ze verkochten er het lekkerste ijs dat ik in lange tijd gegeten heb. We zijn er 2 keer geweest op 5 dagen tijd, zegt dat genoeg?



Met dat verdomde virus is het goed mogelijk dat België nog wel een tijdje het nieuwe buitenland zal blijven. Zelf nog tips voor West-Vlaanderen, of bij uitbreiding voor de rest van ons land? Ik lees ze graag in de comments!



Holiday oh holiday: een decennium aan (zomer)vakanties in beeld

vrijdag 26 augustus 2016

Wanneer deze post online komt, ben ik met mijn crew de Belgische kust onveilig aan het maken. Even uitwaaien, verstand op nul. Met de tenen in het zand, een kindje dat ontzettend graag zou kunnen stappen aan de ene en een boel schelpjes in de andere hand. Nooit gedacht dat ik het ooit van mijn leven zou zeggen over een vakantie aan zee, maar ik heb er zoveel zin in, echt!

Er was nochtans een tijd, nog niet eens zo heel lang geleden, dat ik mijn neus ophaalde voor de zee. Te dichtbij, te voorspelbaar, te gewoontjes. En altijd regen, dat ook. Maar kijk, een mens verandert, en ik geef de zee bij deze graag een kans om een betere tweede indruk te maken. Dat het deze week nog volop zomert, kan alleen maar helpen.

Waar ik dan wel zoal op vakantie ging, tussen mijn 20ste en mijn 30ste? We hadden er thuis onlangs nog een discussie over, omdat we niet meer precies wisten welk jaartal met welke bestemming verbonden was. En wat doet een mens dan om zijn gelijk te halen? Juist, de harde schijf met foto's ondersteboven keren. Daarom, speciaal voor jullie: tien vakantiefoto's genomen tussen 2006 en 2015. (Die hopelijk helpen om het zomergevoel nog wat langer vast te houden, want nog een paar dagen en het is alweer september, oh boy...)



























September 2006. Op een verlaten strand nabij Faro, Portugal. Een poging doen om overeind te blijven te midden van de hoogste golven die ik ooit heb gezien. Als ik terugdenk aan de rondreis met de auto die we toen maakten, zie ik dit beeld voor me.



























Een jaar later moest en zou ik eindelijk naar India gaan. Een land dat me al sinds mijn kindertijd intrigeerde, met dank aan de film "A little princess" en het Indische vriendinnetje van Mowgli in "Jungle Book". Inspiratie voor tal van verkleedpartijen, waarbij ik me in een oud laken wikkelde en met rode alcoholstift een bolletje op mijn voorhoofd tekende. Tot groot ongenoegen van ons moeder. Die overigens ook niet zo opgezet was toen ik me inschreef voor een groepsreis met Joker, betaald met het zuurverdiende geld dat ik die zomer als jobstudent had verdiend. De reis zelf (21 dagen door het noorden van India) was elke euro waard. Op deze foto een deel van onze fantastische groep. Drie van deze zweetkopjes (sorry T., E. en K!) zie ik nog regelmatig.



























Het volgend beeld is iets minder exotisch. Zomer 2008, ergens op een camping in de omgeving van Carcassonne, Frankrijk. Koken in een fleece-trui onder de luifel van de tent terwijl het buiten regent: ook dat is kamperen.



























Fast forward naar september 2009: mijn reisgezelschap op de nachttrein van Koh Samui richting Bangkok. Onze rondreis door een stukje van Thailand zat er op dat moment bijna op, en naast foto's van stranden, tempels en lekker eten ook veel openbaar vervoer in de archieven.



























De volgende is een vakantietafereel met bloemen vanop het marktplein van Lucca, Italië. Op één van onze eerste dagen op rondreis Toscane. Mijn haar nog felblond, mijn man in scoutshoodie, een selfie avant-la-lettre met een digitaal fototoestel. Valt het op dat dit 2010 is?



























2011 was het jaar waarin we ons huis kochten en ik van werk veranderde. Tijdens de zomer gingen we dus niet op reis. Dat werd gecompenseerd met een citytrip naar Barcelona in oktober. En met een totaal onverwacht huwelijksaanzoek in Park Güell. Op de foto had ik mijn ring tien minuten aan en hij was al stuk. Je hebt twee linkerhanden of je hebt ze niet :)



























Nog eens met de tent op trot in juni 2012. Ik had op voorhand nog nooit van de Dordognestreek 
gehoord, maar was heel aangenaam verrast door de charmante stadjes en de talrijke prehistorische grotten. En omdat een mens niet elke dag kan kajakken, zaten we er ook wel eens gewoon aan onze tent van de zonsondergang te genieten.



























(Weeral handen, ik weet het. Regi zou trots zijn…)

Geen low-budget / we-zien-wel-waar-we-verzeilen-reis voor ons in 2013. We hadden namelijk het perfecte excuus om nog eens een schandalig verre reis te maken: ons huwelijk. Meteen na ons feest vertrokken we voor een rondje Java-Bali-Gili Islands. Op die laatste plaats maakte ik bovenstaande foto (die normaal op een bedankkaartje zou prijken dat er nooit gekomen is, ahum…). Misschien wel de mooiste reis uit het rijtje. Als ik me slecht voel of gestresseerd ben denk ik er nog vaak aan terug, en dat helpt, echt.



























Over Amerika schreef ik hier en hier al eens. Dat was een reis die nog op onze bucketlist stond, en die we graag nog kinderloos wilden maken. Niet helemaal gelukt trouwens: op deze foto aan de Gran Canyon zat er een Colette ter grootte van een rijstkorrel in m’n buik. 5 weken zwanger was ik, dolgelukkig en vooral heerlijk onwetend over alles wat er nog zou volgen.
























We spoelen door naar minder dan een jaar later, maar het zou even goed een ander leven kunnen zijn. De eerste vakantie met drie, in Frankrijk. Ikzelf nog vaak een wrak door slaapgebrek en onzekerheid. Maar mijn lief en dochter, dat waren toen al twee handen op één buik. Sommige dingen veranderen niet, gelukkig maar…

Tot daar deze duik in de archieven. En dan nu: snel richting kust, om nog volop van de laatste zonnestralen en vakantiedagen te genieten. Hopelijk is de batterij van de camera opgeladen ;)

Maandoverzicht: juli 2016

woensdag 3 augustus 2016




Jongens toch, de zomervakantie is alweer halfweg. Dat is toch niet te geloven? Wat een contrast met mijn kinderjaren, toen zomers een eeuwigheid leken te duren en het altijd mooi weer was. Of zo herinner ik mij dat toch. Alweer een bewijs dat een mens eerder geneigd is om de goede dingen te onthouden.

Het weer zat dan misschien niet altijd even goed mee (terwijl ik deze post schrijf, klettert de regen tegen de ramen), maar ook tijdens de afgelopen maand hebben we ons best gedaan om mooie herinneringen te maken. Wat de maand juli hier dan allemaal in petto had, vraagt u zich af? Wel...


Gereisd

De tijden waarin mijn man en ik op reis konden vertrekken wanneer we wilden zijn met de komst van dochterlief definitief verleden tijd. Tegenwoordig moeten we ons schikken naar de sluitingsdagen van de crèche. Inclusief feestdagen is die 45 dagen per jaar dicht. Ik heb veel respect voor het werk van die mensen en ik snap heel goed dat de nood aan vakantie groot is wanneer je je dagen slijt tussen krijsende koters, maar 45 dagen, ik vind dat toch veel.

Wij dus noodgedwongen tijdens het bouwverlof met een volle auto richting de Loirestreek in Frankrijk voor 2 weken vakantie vieren. We vreesden voor een toeristische overrompeling, maar dat bleek eigenlijk heel goed mee te vallen. Na een redelijk rampzalige vakantie met een piepkleine baby vorige zomer kan ik met de hand op het hart zeggen dat we ons alledrie prima vermaakt hebben. Een blogpost met tips volgt hopelijk nog in de loop van de maand.


Gelezen

Nadat ik hier al eens uit de doeken deed waarom ik vind dat iedereen "Lelieblank, scharlakenrood" van Michel Faber zou moeten lezen, nam ik bij mijn laatste bibbezoek zijn nieuwste roman mee naar huis. "Het boek van wonderlijke nieuwe dingen" is opnieuw een klepper, waarvan het verhaal zich dit keer afspeelt op een verre planeet. Faber is een auteur die beschrijvend kan vertellen zonder dat het irritant wordt, en ook het uitgangspunt van het boek (wat als de aarde op een dag naar de kloten gaat en we een plan B moeten zoeken?) kon me wel bekoren. Toch was ik er niet helemaal zot van, al kan ik niet goed zeggen waar dat dan precies aan lag.

Mijn tweede vakantieboek daarentegen...amai. Tijdens onze laatste leesclubmeeting in juni werd collectief beslist dat we deze zomer "A little life" van Hanya Yanagihara zouden lezen, een boek waar ik volgens mij nog geen slechte recensie over heb gelezen. Normaal staat onze limiet op 400 pagina's, maar dit boek telt meer dan 700 bladzijden. Tijdens de zomer kan dat, dan doen we al eens zot. 

Akkoord, het is absoluut geen vrolijke zomerlectuur. Ik moet mijn e-reader soms zelfs even aan de kant leggen, omdat ik zo hard meeleef met de hoofdpersonages dat ik er fysiek slecht van ben. Maar tegelijk is het zo fantastisch goed geschreven dat ik zelfs terwijl ik dit schrijf eigenlijk niets liever wil dan verder lezen. En toch ook weer niet. Nog 20% te gaan, en dan is het uit, en verdwijnen Willem en Jude definitief uit mijn leven (snif)

Gekeken

Tijdens de zomermaanden probeer ik de televisie zoveel mogelijk links te laten liggen. Dankzij bovenstaand boek kost mij dat geen enkele moeite (zelfs in die mate dat mijn man af en toe smeekt of ik alsjeblieft toch maar even bij hem in de zetel wil komen zitten, haha :) ) Maar omdat het al veel te lang geleden is, zou ik binnenkort toch graag nog eens een goeie film kijken of beginnen aan een verslavende serie. Iemand de ultieme tip??


Spijs en drank

Op vakantie hebben we traditiegetrouw weer vaak zelf gekookt. We durven dat nog niet zo heel goed aan, uit eten gaan met de dochter. De kans is groot dat één van ons 2 dan toch weer moet entertainen en zijn bestelling met lede ogen koud ziet worden. In juli consumeerden we dus vooral snelle slaatjes en pasta's, met na kinderbedtijd een fles rosé als dessert. Lang leve de vakantie, toch?

Om hier toch nog een vleugje hipheid te introduceren: toen we weer thuis waren sprak ik met ex-collega's af in een pop-up bar. In Antwerpen, maar het had even goed in Berlijn kunnen zijn. Zo hip dus. Maar onder dat trendy laagje vernis toch ook lekkere wijn, vis- en vleesgerechten rechtstreeks van de grill én een prachtig uitzicht vanop het dakterras. Een aanrader dus (als het ooit weer mooi zomerweer wordt, that is)

Gebaald

Over het feit dat ik niet naar Bruce Spingsteen kon gaan kijken op TW Classic, omdat wij toen al op vakantie waren. Hopelijk komt er binnen een aantal jaren nog eens een herkansing.


Getwijfeld

Of het heel decadent zou zijn om een tweede paar witte sneakers aan te schaffen. De soldenprijs van het rechtse paar deed me uiteindelijk overstag gaan. Nu ik bovenstaande foto zie, snap ik pas goed dat het eigenlijk echt wel nodig was :-) 


Ontdekt 

Dat Tienen met Suikerrock een festival heeft dat zeker niet moet onderdoen voor Marktrock of de Lokerse Feesten. En dat Tienen eigenlijk best nog een tof stadje is, ondanks dat het feit dat iedereen er altijd heel neerbuigend over doet. 

Blij met

Mijn nieuwe lay-out hier, jeej! Ik wilde er geen aparte post aan besteden, maar ik ben echt tevreden met het eindresultaat. Met dank aan de sympathieke Daphne van deze Etsy-shop voor de technische bijstand.

Op naar augustus, hopelijk een even terugblikwaardige maand. Zelf een maandoverzicht gemaakt? Laat een link achter in de comments, nieuwsgierig als ik ben lees ik graag hoe anderen zoal de zomermaanden spenderen.













Eerste keer #4: ¡Vamos a Valencia!

dinsdag 24 mei 2016


Ik ben me ervan bewust dat het hier een paar maanden doodstil en redelijk saai is geweest. Maar amai mijne frak, een baby combineren met terug gaan werken, evident was het niet. Het heeft even geduurd voor we hier thuis onze draai wat gevonden hadden, ik zal het maar eerlijk toegeven. Maar de goesting om te bloggen is er nog steeds, dus ik hoop dat ik hier de komende tijd terug wat meer ga kunnen langskomen. Ik zou er deugd van hebben, en ik hoop van jullie hetzelfde.
















Het moet zo ergens tussen kerst en nieuwjaar zijn geweest dat hier thuis het idee ontstond om nog eens met ons tweeën weg te gaan. Weg als in: een paar dagen naar het buitenland. Colette was op dat moment 7 maanden oud, had last van doorkomende tanden en maakte er meerdere keren per nacht een feestje van. Gevolg: mama en papa zaten een beetje op hun tandvlees. Een citytripje in het vooruitzicht was precies wat we nodig hadden. Bovendien zou ik in februari mijn 30ste verjaardag vieren (toen leek dat een groot drama, intussen ben ik al helemaal gewend aan die 3 vooraan), en hadden we dus helemaal geen excuus om het niet te doen.

Maar waar zouden we dan naartoe gaan? Niet te ver van huis, dachten we in eerste instantie. Want uw redelijk pasgeboren baby zo meerdere nachten bij de grootouders dumpen, is dat eigenlijk niet een beetje...not done?

We spraken die twijfels hardop uit tijdens een etentje met vrienden S. en A., die zelf 3 koters hebben. Drie, jawel, dat leest u goed. Ik moet er zelf (nog) niet aan denken op dit moment, maar bij hen lijkt dat te werken. Ik denk omdat ze daar regelmatig me-time inlassen, of dingen samen doen zonder hun voltallige kroost mee te slepen. Elk jaar hoort daar ook een weekend weg bij, is hun mening. De "red het huwelijk" vakanties, worden ze zelfs met de nodige zin voor relativering genoemd.

Bon, exit schuldgevoelens dus, en wij begin mei naar Valencia. Onze eerste post-mama en papa reis (de helse overlevingstocht in Frankrijk met een huilende baby van 10 weken oud niet meegerekend), en meteen ook ons allereerste bezoek aan de derde grootste stad van Spanje. Twee eerste keren in één klap, zowaar!
















De vlucht, die iets meer dan 2 uur duurde, boekten we bij Ryanair, die sinds een tijdje ook op Zaventem vliegen. Handig, want Charlerloi is voor ons toch een eind rijden. Gelukkig was het pas enkele dagen nadat wij vertrokken dat er urenlange wachtrijen stonden aan de tijdelijke veiligheidscontroles op de luchthaven, want we waren weer een beetje te optimistisch geweest in het inschatten van de tijd die we zouden nodig hebben om heelhuids aan de gate te geraken.
















Slapen en siësta's houden (zonder met een half oor te moeten luisteren of er lawaai uit de babykamer
komt, wat een zaligheid!) deden we bij ABCyou B&B, een adresje dat ons ingefluisterd werd door bovengenoemde vrienden. Een fijne plek in een statig, oud pand vlak buiten het historische centrum van de stad. Veel pluspunten: goed bed, hippe kamer, snelle wi-fi, zalig ontbijt en behulpzame eigenaars. Maar 1 opmerking: vraag als het even kan een kamer op de eerste verdieping. Wij zaten op de tweede verdieping, waar nog geen nieuwe deuren geïnstalleerd waren en we alles en iedereen op de gang luid en duidelijk konden horen.

 

De man en ik, wij zijn van die toeristen die de spijzen en dranken belangrijker vinden dan elke bezienswaardigheid afvinken op ons lijstje. Tel daarbij het feit dat we al maanden niet meer deftig uit eten waren geweest, en je snapt waarom de Valenciaanse horeca ons graag zag komen. Er werd uitgebreid geaperitiefd, tapas geprobeerd en menukaarten bestudeerd. Paëlla proeven, dat deden we in de buurt van het strand bij Casa Carmela. Het was daar moederdag en blijkbaar is dat in Spanje de gelegenheid voor familiebijeenkomsten op restaurant. Wisten wij veel. Maar na een beetje aandringen en zielig kijken mochten we toch aan de toog zitten :)

Verder ook genoten van Italiaans bij Lambrusqueria en vegetarisch bij Copenhagen, allebei in de levendige wijk Ruzafa, waar het 's avonds supergezellig was. Onze meest authentieke eetervaring, dat was misschien wel de lunchmenu van 4 gangen voor 7 euro in een piepklein restaurantje dat werd uitgebaat door een man en een vrouw die in België allang de pensioengerechtigde leeftijd hadden bereikt (maar geen idee meer hoe dat heette, ik denk ook niet dat het koppel in kwestie ooit al op internet had gesurft, laat staan dat ze een website zouden hebben)



Wat we daar dan precies hebben gedaan buiten eten, vraagt u zich af? Valencia is niet supergroot, dus uitstekend te voet te verkennen. Op onze eerste dag (een zaterdag) slenterden we door het oude stadscentrum, beklommen we de kathedraal voor een uitzichtje en gingen we kijken in een overdekte markthal waar locals hun inkopen voor de week deden en toeristen zich vergaapten aan honderden soorten vis, vlees, fruit en groenten. Het oude centrum is heel gezellig en voelt ongelofelijk zuiders aan, maar moet het stellen zonder de architecturale grootsheid van Barcelona of de typisch Spaanse charme van Madrid.









Op dag 2 (zondag, dia de la madre en prachtig weer) huurden we een stalen ros en reden we eerst richting Turiapark. Die groene zone in de vroegere bedding van de rivier de Turia slingert zich 9 kilometer lang door de stad, en voorziet z'n bewoners letterlijk en figuurlijk van ademruimte. Toen wij er waren werd er gepicknickt, gespeeld met kinderen en huisdieren en was er tegelijk een buurtfeest én een loopwedstrijd aan de gang. Een knap project kortom, dat de levenskwaliteit in Valencia zeker ten goede komt. Daar kunnen veel Vlaamse burgemeesters van grote en middelgrote steden nog iets van leren!
















Volgende stop na 10 kilometer op de trappers: de Ciudad de las Artes y Ciencias. Een reeks hypermoderne gebouwen, ontsproten uit het brein van de Valenciaanse architect Santiago Calatrava, die ook het station van Luik heeft ontworpen. Precies een futuristische planeet waar je terecht komt, die doorkruist wordt door hypnotiserend blauw water. Heel speciaal, en net daardoor ook een beetje bevreemdend.








Een stad die naast een aangenaam klimaat, veel groen, leuke restaurants en winkels ook nog eens een prachtig strand heeft? Check, check, check! In de zomer moet het hier zalig vertoeven zijn. Toen wij er waren stond er nog iets te veel wind, dus wij hebben de strandbedjes en parasols gelaten voor wat ze waren en ons beperkt tot een terrasje op de dijk. En we waren niet de enigen die aan het genieten waren van een kinderloos weekend, me dunkt...
















Onze laatste dag stond in het teken van uitslapen, opnieuw rondslenteren, wat winkelen en jawel: nog meer eten. Daarna zat het er al weer op, en vlogen we terug naar België om Colette te gaan oppikken op één van haar logeeradressen. Zoals dat kennelijk hoort bij ouders hebben we in Valencia vaak over onze dochter gepraat. Haar geïmiteerd om elkaar te doen lachen, en ons hardop afgevraagd wat ze op dat moment aan het doen zou zijn. We waren op voorhand bang dat ze ons na 4 nachten weg misschien niet meer zou herkennen, maar die vrees was onterecht, want bij het afhalen werden we getrakteerd op een klassieker onder de Colette-snoetjes. Zo ongeveer:

























Voor herhaling vatbaar dus, zo'n kinderloze citytrip. Of we er zoals S. en A. een jaarlijkse traditie van gaan maken, dat moet ik nog even bespreken met de grootouders :)


August and everything after

donderdag 3 september 2015

























Ah, de Counting Crows! In een niet eens zo heel ver verleden was ik nogal fan van hun muziek. Ze speelden zelfs op één van de eerste edities van Rock Werchter waar ik ooit was. Een decennium later schiet er van mijn oorspronkelijke enthousiasme nog maar weinig over: hun optreden in de AB in de herfst van vorig jaar was een tegenvaller van formaat. Zijn Adam Duritz en de zijnen op die tien jaar tijd veranderd, of ligt het aan mij? Hoogstwaarschijnlijk een combinatie van de twee...

Toch moest ik plots denken aan bovenstaande platenhoes toen ik een toepasselijke titel zocht voor dit artikel. Augustus dus. Vroeger een maand die helemaal in het teken stond van de scouts, nu een tijd van het jaar waarin ik normalerwijze op het werk de honneurs waarneem terwijl mijn collega's op vakantie zijn. Maar dat was dit jaar buiten de komst van kind nummer 1 gerekend, waardoor ik dus ook nog eens thuis was in augustus. Wat ik zoal deed, buiten moederen? Kijk mee!

Gedaan

Ik heb het nagekeken: het moet van het gezegende jaar 2008 geleden zijn dat ik tijdens de maand augustus nog eens op vakantie was. De eerste 2 weken van de maand ruilden we Aarschot in voor het zuiden van Frankrijk: eerst een week in de Provence, daarna reden we door naar de Drôme. De baby gedroeg zich voorbeeldig (de helse heenrit, gevuld met hysterische huilbuien, buiten beschouwing gelaten), en al bij al was het een heel fijne eerste keer in het buitenland met ons drie.

























Gelezen

Na wat opstartproblemen hebben we hier een kindje in huis dat eigenlijk wel veel en vlot slaapt. Op vakantie vraagt dat van de ouders wel wat flexibiliteit. Uitstapjes kunnen, maar niet te vaak, niet te ver en niet te lang. We zijn dus niet van 's morgens tot 's avonds op pad geweest om de streek te verkennen.

On the bright side: dutjes leveren dan weer heel veel leestijd op. Op vakantie bracht ik die uren voornamelijk door in het gezelschap van een klein, geel vogeltje. "Het puttertje", de laatste turf van Donna Tartt, lag al op me te wachten sinds kerst. Tien jaar heeft de auteur aan dit boek gewerkt, en in 2014 won ze er zelfs de prestigieuze Pulitzerprijs mee. Het verhaal, dat 900 bladzijden telt, steekt goed in elkaar, maar had af en toe best wat snediger gemogen.

























Gekeken

Met al die series die er uitkomen zou een mens wel eens durven vergeten dat er eigenlijk ook veel goede films gemaakt zijn. We zijn hier thuis begonnen met onze dvd-collectie nog eens opnieuw te bekijken. Leuk, zo oude favorieten opnieuw ontdekken!

Daarnaast ook met veel plezier gekeken naar de prachtige beelden van een allegaartje van de mooiste en meest bizarre zeecreaturen in de documentaire "Oceans". Ik ben een beetje een broekschijter als het aankomt op open water, dus diepzeeduiken zal er waarschijnlijk nooit inzitten. Maar dit is wat mij betreft een mooi alternatief.















Gegeten en gedronken

Er was ooit een tijd dat de wederhelft en ik een heuse to-do lijst hadden met restaurants waar we nog een keer wilden gaan eten. Dat lijkt nu verder weg dan ooit. In augustus waren we blij met alle keren dat we op een ander de voeten onder tafel konden schuiven, en dankbaar voor de gevulde diepvriezer die de kraamhulp hier had achtergelaten. Twee goed getimede bezoekjes aan een Franse pizzeria die niet langer duurden dan strikt noodzakelijk: tot zover onze culinaire uitspattingen op vakantie.

Langs de andere kant: ik had ook tijd om zelf limonade te maken, en gebruikte daarvoor dit recept. Dichter bij Bree Van de Kamp komen we voorlopig niet...

























Geluisterd

Er stonden hier nog wat afleveringen van de reeks "Is't nog ver?" op de digibox, waarin Otto-Jan Ham, Jelle De Beule en de machtig knappe Elise Crombez de platgetreden paden van de toeristische industrie achter zich laten, en een geheel eigen interpretatie geven aan het begrip "vakantie". Hartjes voor de waanzinnig mooie begintune, ook. De al even prachtige videoclip vind je hier. Al wie hier niet goedgezind van wordt, drinkt beter nog een slok azijn!

Voor nu: op naar de rest van september. De laatste maand fulltime troosten, voeden, verschonen, en vooral verwonderd toekijken hoe onze piepkleine baby van weleer stilaan een echt mensje begint te worden. Hoe dat eraan toeging, leest u hier. Waarschijnlijk. Ik kan niks beloven :-)

Made With Love By The Dutch Lady Designs