1 + 1 = 2

Een doordeweekse ochtend, in de bus richting Gasthuisberg. Twee meisjes stappen op. Aziatisch uiterlijk, Thais of iets anders uit die hoek van de wereld.

Ze zien er rond de 20 uit, maar ze kunnen even goed 15 of zelfs 35 jaar zijn. Ze lijken als twee druppels water op elkaar: een eeneiige tweeling. Wanneer ik beter naar hen kijk, zie ik dat werkelijk alles aan hen identiek hetzelfde is. Ze dragen hetzelfde hemd. De wassing van hun jeans is precies dezelfde. Ook hun sneakers zie ik dubbel. Hun identieke horloges hangen rond dezelfde pols, en ze hebben zelfs hun haar op dezelfde manier opgestoken. Met allebei een bruine bloem als versiering.

Ze praten met gedempte stem met elkaar. Ik zit te ver bij hen vandaan, waardoor ik niet kan horen of ook hun stemmen hetzelfde klinken. Het enige verschil dat ik op het eerste zicht kan vinden, is dat de ene een centimeter of 2 groter is dan de andere.

Wanneer we aankomen bij het ziekenhuis, en mijn fantasie allang op hol geslagen is ("Waren ze misschien ooit een siamese tweeling, die door één of andere zotte dokter van elkaar gescheiden is bij wijze van medisch experiment?"), stapt het tweetal uit. Ze hangen hun identieke tas goed, en beginnen te wandelen. Eerst de rechtervoet, dan de linker. Een klein, marcherend tweelingenleger. Ik blijf achter op de bus, mijmerend over de praktische voordelen van zo'n tweelingzus ("Zou je als identiek geklede, eeneiige tweeling op sommige plaatsen samenaankoopkorting krijgen?"), en over tweelingzussen in de populaire en iets minder populaire cultuur.

De scary twins uit The Shining

Jeanne en Marcella, bekend van teevee

De knappe Olson-zusjes

Ik heb de rest van de dag ook dit nummer gezongen in mijn hoofd.

100 volstrekt willekeurige en nutteloze weetjes

1. Mijn initialen zijn CW of WC. Ik vind dat eigenlijk feitelijk wel grappig.

2. Ik ben in 2013 getrouwd

3. Mijn Pinterest-obsessie dateert uit die periode

4. Alsook mijn fascinatie voor Amerikaanse trouwprogramma's (favorieten zijn Four Weddings, Say yes to the dress en Don't tell the bride)

5. Als kind wou ik later in de Zoo gaan werken. Of "iets doen met schrijven"

6. Het is uiteindelijk dat laatste geworden

7. Ik ben meer een honden- dan een kattenmens

8. Helaas heb ik op dit moment geen hond

9. Dat zal een projectje worden voor na mijn pensioen 

10. Meteen ook één van de vele redenen waarom ik nu al uitkijk naar die periode

11. Thuis hadden we meer dan 10 jaar lang een Beagle. Geweldig coole honden!

12. Vroeger wou ik ook een paard of een pony. Mijn papa zei dan altijd dat ik paarden binnen de kortste keren minder interessant zou vinden dan jongens. Een verstandige mens, mijn vader.

13. Ik was er als kind van overtuigd dat ik later op een boerderij zou gaan wonen. Omringd door dieren. Een beetje zoals Doornroosje tijdens haar verbanning naar het platteland.

14. Nu ben ik blij dat ik niet op de boerenbuiten woon. Ik zou me dood vervelen. Grote steden geven me energie.

15. Met ons huis in een middelgrote provinciestad heb ik dus finaal het beste van beide werelden binnen handbereik.

16. De meeste vrouwen kopen graag schoenen of handtassen. Ik heb dan weer heel veel jassen.

17. Oorbellen draag ik dan weer nooit, wegens geen gaatjes (meer)

18. Mijn lievelingsaccessoire is gewoon mijn zonnebril: een bruine Ray Ban Wayfarer, die ik altijd bij heb, winter of zomer

19. Lang over getwijfeld, maar uiteindelijk toch gekocht. Van mijn eerste loon.

20. Een paar keer ben ik hem bijna of helemaal kwijt geweest, maar finaal heb ik hem na 4 jaar nog altijd. Een hele prestatie eigenlijk, als ik erbij nadenk...

21. Ik ben van nature een beetje een sloddervos. Working on it!

22. Ik vind het een gek idee dat ik nu ouder ben dan de leden van de Spice Girls toen ik fan van ze was

23. Ik heb nog nooit serieus op dieet geweest.

24. En maar goed ook, want ik ben een stuk chagrijn als ik honger heb!

25. Ik zou trouwens gek worden als ik geen paprikachips van Lays meer zou mogen eten

26. Als sporten niet gezond zou zijn, dan zou ik het waarschijnlijk ook niet doen

27. Ik was vroeger een beetje verliefd op Heath Ledger.

28. Toen ik hoorde dat hij was gestorven, zat ik midden in de examenperiode op de universiteit. Ik ben huilend mijn bed in gekropen, en heb die avond niet meer verder gestudeerd.

29. Tegenwoordig vind ik Javier Bardem best wel te pruimen

30. Al kijken mensen altijd raar als ik dat zeg

31. "Zeil je voor het eerst" van Bart Kaëll is een topschijf

32. Maar o wee als de DJ deze plaat durft af te zetten voor de gitaarsolo in het midden is geweest!

33. Ik heb soms oprecht heimwee naar mijn studentenjaren

34. Naar het middelbaar dan weer absoluut niet

35. Ik ben een scoutsmieke, maar kan niet kaartlezen

36. Gelukkig heb ik wel genoeg andere dingen overgehouden aan mijn scoutsperiode

37. Een lief bijvoorbeeld

38. Ook 9 zotte vriendinnen

39. Een totemnaam (eerlijke bij, aangenaam!)

40. En niet te vergeten: kick-ass macramé-skills!

41. Op één of andere manier neig ik altijd naar groen als er een kleur gekozen moet worden

42. Aan geel heb ik dan weer een stronthekel

43. En nee, dit zegt niet persé iets over mijn politieke voorkeur

44. Ik vind Jens de lelijkste naam ooit (sorry, Jensen!)

45. Ik ben ooit mijn lievelingsknuffel verloren op de luchthaven. Zwarte dag in mijn bestaan.

46. Af en toe steekt mijn innerlijke Bartel Van Riet de kop op, en begin ik als een gek in de tuin te werken

47. Helaas gebeurt dat gemiddeld maar 2 keer per jaar

48. Ik heb ook nog nooit in mijn leven het gras afgereden, nu ik erover nadenk. Dringend eens proberen!

49. Als ik op zaterdag langs ga bij mijn oma, dan eten wij altijd kip van't spit met kroketten en appelmoes

50. Al 28 jaar

51. Ik vind dat het beste eten ooit!

52. Ik heb onlangs nog eens in een hostel op een slaapzaal geslapen

53. Ik ben toen tot de conclusie gekomen dat ik daar te oud voor ben geworden

54. Ik heb een supergoeie smartphone, maar doe daar niet veel meer mee dan bellen, smsen, foto's maken en af en toe de wifi gebruiken.

55. Ik heb geen 3G-abonnement, en vind dat eigenlijk best zo

56. Ik vind altijd bereikbaar en online kunnen zijn feitelijk maar griezelig

57. Mensen die mij goed kennen en die het dus kunnen weten, vinden dat ik gierig ben

58. Zelf noem ik dat liever "prijsbewust", of "voorbereid op slechtere financiële tijden"

59. Maar eigenlijk vind ik dat absoluut geen slechte eigenschap

60. Zo ben ik intussen een meester in shoppen tijdens de solden

61. Al probeer ik de laatste tijd wel minder kleren te kopen, omdat ik eigenlijk al genoeg heb

62. Wat ik wel al eens graag aanschaf, is een bos snijbloemen

63. Tijdschriften kopen vind ik dan weer echt geldverspilling

64. En dus ben ik altijd blij als ik op de trein, bij mijn ouders of bij de kapper mijn schade kan inhalen

65. Nu we het er toch over hebben: ik ga even graag naar de kapper als naar de tandarts. Niet, dus.

66. Ik heb altijd en overal een flesje water bij, omdat ik permanent dorst heb

67. Ik kan belachelijk goed tegen mijn verlies. Winnen of verliezen, maakt voor mij eigenlijk niks uit.

68. Ik ben geen fan van leggings

69. Waarschijnlijk heb ik meer uren besteed aan de boeken en films van Harry Potter dan de gemiddelde mens op deze planeet

70. Ik ben ooit 4 maanden werkloos geweest. Ergste periode in mijn leven tot nu toe.

71. Ik vind "Paradise" het beste nummer van Coldplay. Al is "Fix you" zeker een mooie tweede.

72. Ik heb 1 zus, maar had eigenlijk ook nog graag een broer gehad

73. Ik lees nooit, maar dan ook nooit, de secties sport en beurs in de kranten

74. Op dit moment overweeg ik ernstig om me aan te sluiten bij een leesclub

75. Veel dingen die ik vroeger geweldig vond, vind ik nu om één of andere reden veel minder leuk

76. Paardrijden bijvoorbeeld. Een paar jaar geleden nog eens geprobeerd. Na afloop flauwgevallen.

77. Of Kerstmis. Nog altijd gezellig, maar de magische glans die die feestdag vroeger had, is jammer genoeg verdwenen.

78. Disneyland Parijs is tot nu toe de enige uitzondering op de regel

79. Ik download geen muziek of films

80. Niet omdat ik er principieel tegen ben, maar omdat ik te lui ben om me erin te verdiepen

81. Ik drink nog maar sinds een jaar of 2 koffie. Met dank aan het Nespresso-apparaat op het werk

82. Ik vind Blake Lively en Liv Tyler belachelijk mooie vrouwen

83. Mijn lievelingschocolade is de praliné van Côte d'or

84. Ik vind dat Orangina niet de erkenning krijgt die het verdient

85. Hoewel ik soms twijfel of ik er niet te oud voor ben geworden, voel ik me altijd belachelijk cool als ik mijn Allstars draag

86. Ik had vroeger absoluut niets met de videoclips op TMF en MTV, waar mijn klasgenoten na school altijd naar keken

87. Ik ben geen ochtendmens (grootste understatement uit deze lijst, btw)

88. Op niet-professionele afspraken kom ik vaker te laat dan me lief is. Opnieuw: ik werk eraan.

89. Van boodschappen doen word ik zenuwachtig

90. Ik maak niet graag weekmenu's, omdat ik liever de dag zelf kies wat ik ga eten

91. Er is ook altijd teveel volk, en teveel keuzes die gemaakt moeten worden

92. Ik kan ook gewoon niet goed met die winkelkarretjes rijden

93. Naar de markt gaan af en toe vind ik dan weer wel tof

94. Ik ben opgegroeid in een bedevaartsoord. Toch ben ik niet gelovig.

95. Ik lak graag mijn nagels.Voor de handeling, maar ook voor het resultaat.

96. Ik word er ook steeds beter in. En dat terwijl ik van nature redelijk onhandig ben (ook een understatement, zullen kwatongen beweren)

97. Ik eet nooit een oneven aantal koekjes of snoepjes. Nooit één of drie dus, doe mij maar twee of vier stuks!

98. Ik schrijf liever met een blauwe dan met een zwarte stylo

99. Lijstjes lezen en invullen vind ik de max

100. Maar stiekem vind ik het toch niet erg dat deze ten einde is!

Dankbaar #4 - stilstaan bij de zomer

Eens knipperen met je ogen, en die langverwachte zomervakantie is ineens al voor driekwart voorbij. Niet te geloven eigenlijk, voor een periode die vroeger eindeloos leek te duren. Raar ook als je weet dat ik deze zomer de hele tijd heb gewerkt. De heer des huizes en ik gaan in september pas op reis, naar Amerika! Heel veel zin in, en daarom vind ik het stiekem ook niet zo erg dat de zomer zo snel aan ons voorbij trekt.

De voorbije weken vierde ik daarom zo goed en zo kwaad als dat gaat vakantie in eigen land. Soms onder de stralende zon, soms in de gietende regen. Maar alles samen had ik heel veel redenen om dankbaar te zijn. En wel hierom:

* Een blij weerzien met de wei van Werchter, met vrienden en familie en met een aantal muzikale favorieten (vooral genoten van Eels en Jack Johnson). De dag nadien wel zo stijf als een hark, jongens toch!

* Twee superleuke trouwfeesten. Met mooie bruiden en bruidegommen. Met de nodige tranen.  En met veel uren op de dansvloer!

* 2 ingrediënten die de dag na zo'n trouwfeest iets meer draagbaar maakten: McDonalds en de Backstreet Boys!

 * Terug in gang (hehe) geschoten met de werken in ons huis, dat elke dag mooier wordt

* Nog eens een wedstrijd winnen, en daardoor het sfeervolle M-idzomerfestival in Leuven (met solo-act van Bent Van Looy, enkele dagen voor zijn papa-aankondiging op Twitter) kunnen uitchecken. Merci, Radio 1!

* Tijd genoeg hebben om boeken te lezen. Ook dankbaar voor Lisbeth Salander, waarmee Stieg Larsson naar mijn bescheiden mening het meest geniale vrouwelijke hoofdpersonage in de geschiedenis van de literatuur heeft weten te creëren. Genoten dus van 4 spannende weken in het gezelschap van de bijna 1800 pagina's uit de Millenium-trilogie.

*  Zomer wil ook zeggen tijd om af en toe een film te kijken, iets waar ik anders niet zo vaak toe kom als ik eigenlijk zou willen. Zo was ik vorige maand bijzonder onder de indruk van "Good will hunting". Geen idee waarom ik die film nooit eerder had bekeken. Ik was dan ook bijzonder ontroerd door volgende foto, die ik gisteren tegenkwam op het wereldwijde web:

Dankbaar dus voor mooie acteerprestaties. En voor de eerlijkheid en openheid van Robin Williams over zijn psychische problemen, verslavingen en depressies. Ik kan alleen maar hopen dat de gedachte dat ze niet alleen zijn, sommige mensen in mijn omgeving de troost en steun kan geven die ze nodig hebben...

Hej från Stockholm! Tien geboden voor een geslaagd lang weekend in de Zweedse hoofdstad

"Waar zullen we dit jaar naartoe gaan?" Dat was de vraag van 1 miljoen die we ons eind december stelden. We, dat zijn mijn vriendinnen van op de universiteit en ik. In het verleden trokken we er al samen op uit naar Madrid, Disneyland Parijs en de zee. Dat waren altijd (lange) weekends vol leute en plezier. Met terrasjes, veel eten, een duik in het plaatselijke nachtleven en een occasioneel museumbezoek. Stuk voor stuk waren het topweekends, en dus ook in 2014 zeker voor herhaling vatbaar!

Stockholm dus. Voor de verandering een bestemming waar niemand van ons ooit eerder was geweest. Strategisch (want zo zijn we wel) bouwden we ons reisje opnieuw op rond een feestdag: Pinkstermaandag. Voor ons werkmensen is verlof kostbaar, en dus maken we er altijd een sport van om zo weinig mogelijk verlofdagen op te souperen aan zoveel mogelijk vakantie.

Concreet waren we het huis uit van vrijdagochtend tot maandagavond. Naar mijn gevoel een ideale periode om het maximum uit een bezoek aan Stockholm te halen. Hierbij onze persoonlijke tien geboden voor een ontspannende, originele en niet al te dure citytrip naar de Zweedse hoofdstad:

1) Gij zult een Brussels Airlines Christmas voucher kopen

Even een open deur intrappen: vliegen is duur. Low-cost maatschappijen kunnen soms een alternatief zijn, maar die hebben ook belangrijke nadelen. De vlieguren zijn minder chill, je moet bijbetalen voor bagage en je vliegt vaak op secundaire luchthavens (hoezo, Charlerloi ligt niet onder Brussel?)

Vanuit Brussel is Brussels Airlines dan ook de meest comfortabele optie: je moet niet ontiegelijk vroeg uit bed rollen, je kan een fatsoenlijke koffer inchecken en voor Stockholm landt je op Bromma, de luchthaven het dichtst bij het centrum.

Onze nationale luchtvaartmaatschappij is zich bewust van die troeven, en heeft daarvoor iets leuk bedacht: de Christmas voucher. Een cadeaubon ter waarde van 89 euro die je aankoopt tijdens de kerstperiode, waarmee je tot midden juni naar één van de 15 geselecteerde bestemmingen kan reizen. Wij deden de waardebon cadeau aan onszelf, en spaarden hiermee tientallen euro's uit. De blije gezichten op het vliegtuig spreken voor zich.

2) Gij zult Airbnb gebruiken in uw zoektocht naar accommodatie

Met het bewuste vriendinnengroepje huren we eigenlijk altijd een appartement op vakantie, in plaats van een hotel uit te kiezen. Vaak is het goedkoper en ook veel gezelliger, want op die manier kunnen we allemaal op dezelfde kamer slapen en ongegeneerd ontbijten in pyjama. Via Airbnb huur je niet van onpersoonlijke verhuurfirma's, maar slaap je in appartementen van locals. Wij mochten dit optrekje van de sympathieke Martina in de wijk Södermalm 3 nachten lang onze thuis noemen. Een aanrader!

3) Gij zult erop voorbereid zijn om veel geld uit te geven

Nog een open deur: Stockholm is een dure stad. Hoe hard je ook op je centen let, het is gewoon een feit dat je hier meer geld uitgeeft dan in pakweg Praag of Boedapest. Wees daarop voorbereid, en loop er eens ter plaatse niet over te zeuren. Je zult hier niet uitgebreid tafelen, zat worden of een nieuwe garderobe bij elkaar winkelen, tenzij je net de lotto hebt gewonnen.

Neem zeker ook je kredietkaart mee, want daarmee kan je quasi overal betalen: in taxi's, op café en zelfs in foto-hokjes. Een vooruitstrevend volk, die Zweden!

4) Gij zult alcohol meenemen van thuis

Klinkt misschien marginaal, maar deze tip kwam van Martina, de eigenares van ons appartement. De belastingen die Zweden heft op alcohol zijn torenhoog, waardoor je twee keer nadenkt voor je ergens een pintje (+/-6 euro) of een glas wijn (+/-9 euro) bestelt. Met een meegesmokkelde fles rode wijn en een nog snel in Zaventem aangeschafte fles rosé waren we al bij al toch nog redelijk goedkoop gesteld voor 2 avondjes aperitieven.

5) Gij zult een 3-dagenpas nemen voor de metro

Stockholm is in feite één groot lappendeken van kleine en grote eilanden. Erg mooi, maar het zorgt er ook voor dat de stad best uitgestrekt is (hallo, spierpijn en blaren!). Een tijdelijk abonnement voor de metro is dus een goede investering. Je kan met een gerust hart zo'n kaart voor meerdere dagen aanschaffen, want in tegenstelling tot in veel andere grote steden is dat effectief goedkoper dan losse tickets of een strip voor 10 ritten. Wij betaalden voor 72 uur omgerekend zo'n 24 euro.

6) Gij zult per ongeluk een feestdag meepikken

Bij onze aankomst op 6 juni bleken de Zweden net hun nationale feestdag te vieren. Onze vreugde was dan ook groot toen we bij ons bezoek aan het oude stadsgedeelte een heuse parade aan ons voorbij zagen trekken, inclusief wachters in uniform en de koninklijke familie in traditionele klederdracht.

De Zweden zelf, die stonden ingetogen met hun vlag te zwaaien, en toen de royals passeerden, kon je letterlijk een speld horen vallen. Uit ontzag, of gewoon omdat ze niet zo heel enthousiast worden van de koning en de koningin? Geen idee, maar bijzonder was het wel.

7) Gij zult onthouden dat Google ALTIJD uw beste vriend is

Het kan nooit kwaad om voor vertrek nog gauw een atlas te raadplegen om je geografische kennis wat bij te schaven. Zo vermijd je discussies ter plaatse.We spreken helaas uit ervaring, haha!

Onthou: Zweden is het eiland in het midden; Noorwegen ligt links, Finland rechts. Ook Google is je beste vriend bij het oplossen van volgende Scandinavische vraagstukken:

* Dat beeld van die kleine zeemeermin, dat staat in Kopenhagen. In Denemarken dus, niet in Zweden.
* Anders Breivik (die van Utoya) was geen Zweed, maar een Noor
* Idem voor Edvard Munch (die van De Schreeuw)
* Er bestaat wel degelijk een verschil tussen een eland en een rendier. Elanden hebben een bladvormig schoffelgewei, bij rendieren hebben zowel de mannetjes als de vrouwtjes een gewei. Het zijn ook die laatsten die de slee van de kerstman trekken (duh!).

Beide diersoorten komen trouwens voor in Zweden. Wij aaiden zelfs het gewei van zo'n rendier in het Skansen-openluchtmuseum. Een waar hoogtepunt, quoi!

* Onthouden voor de volgende kwis waar je aan meedoet: de groepsleden van Abba heten Björn, Benny, Agnetha en Anni-Frid. Het olijke viertal heeft trouwens haar eigen museum, op het eiland Djugården. Wij hadden al heel veel lol aan de ingang, dus mannekes toch, wat moet dat niet geven in de rest van het museum!

8) Gij zult uitgaan tot het ochtendgloren (ook al is dit soms 'al' om 3u 's ochtends)

Onze uitgaansavond in Stockholm werd er eentje om niet gauw te vergeten. Een uur aanschuiven tussen zingende, goedgeluimde Zweden, die de aanwezige bedelaars spontaan voorzien van drank, geld en sigaretten. Uiteindelijk binnen geraken op een gek festivalterrein onder een brug van de autostrade. Belachelijk veel inkom betalen. Dansen in het donker in een kartonnen kerk en in een gebouw dat me deed denken aan de tot scoutslokaal omgebouwde voetbalkantine waar ik in mijn jonge jaren heel wat uren heb gesleten.

Je verbazen over het feit dat tongzoenen in het openbaar hier nog zwaar in de mode is. Na sluitingstijd om 3u met de rest van de crowd richting metro slenteren, terwijl het buiten al dag lijkt.

Klinkt aanlokkelijk? Trädgården is de naam van dit speciale oord.

9) Gij zult niet doen alsof ge Zweeds spreekt of verstaat

Zweeds is een prachtige taal, heerlijk om naar te luisteren. Het lijkt me de max om 's avonds in slaap te sukkelen terwijl iemand me in het Zweeds een verhaaltje voorleest. 1 probleem: je begrijpt er werkelijk waar geen hol van!

Op enkele dagen Stockholm zal je ook geen uitgebreide woordenschat aanleggen, jammer genoeg. Maar 1 tip: maak tijdens je eerste uren op Zweedse bodem niet de fout om "Hey!" terug te zeggen als die vriendelijke winkeljuffrouw of barman "Hej hej" naar je roept. Nogal lullig als je na een uitleg van 2 minuten in het Zweeds "uhm, English?" moet stotteren...

10) Gij zult niet teveel verwachten van de Zweedse mannen

De vrouwen in Zweden zijn oogverblindend mooi = feit

De mannen in Zweden zijn belachelijk knap = fictie. De woest aantrekkelijke viking-types vormen helaas een kleine minderheid in Stockholm. Wel veel gezien: pappies die op wandel zijn met de kinderwagen en mannen met hun haar in een dotje.

Desalniettemin is Stockholm een goede keuze voor een citytrip, om bovenstaande redenen en nog veel meer.

Voor 4 dagen waren we alles samen iets minder dan 400 euro per persoon kwijt. Zeker niet de laatste keer dat ze mij er terugzien, daar in Zweden!

Ontroerparcours #1

Een moeder en haar dochter (jaar of 7) stappen op de trein die ik ook neem. Zowel zij als ik gaan naar huis, na een namiddagje soldenshoppen. Volgend gesprek ontspint zich:

Dochter: "Mama, mag ik mijn nieuwe balletschoenen al aandoen?"
Mama: "Ja hoor, doe maar"

Dochter haalt rode ballerina's met een gouden gesp tevoorschijn en kijkt tevreden.

-stilte-

Dochter: "Mama, wanneer denk je dat je weer beter bent?"
Mama: "Dat weet ik niet schat, dat is waarschijnlijk nog niet voor meteen"

-stilte-

Dochter: "Weet je mama, ik denk dat als ik in september terug naar school moet, je zeker beter gaat zijn"
Mama: "Ik denk dat we toch nog een beetje langer op onze tanden zullen moeten bijten. Je zal zeker nog een jaartje bij Griet en Karel moeten blijven, voor je weer bij mama kunt komen wonen"

-stilte-

Dochter: "Ik wou dat je al terug mijn mama was"
Mama: "Maar ik zal altijd je mama blijven! Ik ben er dan misschien niet altijd, maar ik denk zo vaak aan je, en ik hou zo vreselijk veel van je!"

Moeder en dochter beginnen allebei zachtjes te wenen. Ingetogen, met een paar tranen. De moeder slaat één arm om haar dochter heen, de dochter legt haar hoofd op haar moeders borst. Zo blijven ze stil zitten, tot we aankomen in het volgende station.

En ik, ik zit tegenover hen, en breek in stukjes.

Dankbaar #3

Terwijl april vaak guur en regenachtig was, begon vanaf mei de zomer aan haar comeback. Er viel niet alleen een huwelijksverjaardag te vieren. Door de verlengde weekends (dankuwel, socialisten en katholieke kerk!) was er ook tijd zat om er eens op uit te trekken. In eigen land, maar ook net over de grens. Een welgekomen ontspanning na een stresserende pre- en post-verkiezingsperiode! Hierbij een bloemlezing uit de dingen die me de voorbije weken gelukkig hebben gemaakt:

* Goeie optredens, respectievelijk in Leuven en Antwerpen. In het Depot gingen we kijken naar Michael Franti & Spearhead, een groep die ik al sinds hun passage op Werchter in 2002 volg. Michael Franti blijft één van de meest charismatische, inspirerende persoonlijkheden die ik ‘ken’. Net als altijd danste hij als een gek rond op blote voeten, stond hij meer tussen het publiek dan op het podium, en regelde hij zelfs een huwelijksaanzoek tussen 2 fans! Het was al de vijfde keer dat ik ze live aan het werk zag, en altijd blijf ik nog tot een week na zo’n optreden vol positieve energie zitten. Een goed recept tegen winterblues en Vlaamse verzuring dus. Dat het optreden gepland stond aan de vooravond van een belangrijke stembusgang – die voor mij ook een slopende werkzondag zou worden – was dus alleen maar mooi meegenomen!

Tweede concert op de planning was Arcade Fire in het Sportpaleis. Toffe show, die een aaneenrijging was van nieuwer werk en oudere radiohits. Dansen, dansen, dansen, en ook een beetje meezingen. Zo goed zelfs, dat ik ben vergeten om foto’s te maken, haha! Wat mij betreft een terechte muzikale hype, die Canadezen van Arcade Fire!

* Thuiskomen na een lange werkdag, om dan te merken dat de postbode 2x goed nieuws uit ex-collega hoek heeft afgeleverd. Welkom kleine Alex, proficiat K & I!

* Een spontaan tripje naar Frankrijk per trein en auto, richting verlaten skigebieden en bergen in de Vogezen en pittoreske dorpjes in de Elzas. Met als hoogtepunt een zondagse lunch op dit lommerrijke pleintje in Straatsburg.

* Een logeetje voor de komende 10 dagen, hier te zien samen met zijn BV-naamgenoot

* De WK-gekte, die buren en vrienden verenigt, en die onze dorpen en steden al een heel klein beetje onderdompelt in vakantiesfeer. Ik ben allesbehalve een voetbalfanaat, maar voor landencompetities ben ik altijd geneigd om dat even te vergeten. Supporterde ik de afgelopen jaren – bij gebrek aan nationale kwalificatie  - nog trouw voor Spanje, dan hoop ik dat 2014 toch de zomer van de Rode Duivels gaat worden. Tot nu toe heeft onze nationale ploeg het altijd gehaald met de hakken over de sloot, zonder bijster begeesterend voetbal te tonen. Maar ook dat laatste wil ik gerust voor even met de mantel der liefde bedekken. Laat ons gewoon hopen dat er de komende weken nog veel gewonnen wordt. Tous ensemble, tous ensemble, he he!

1 jaar getrouwd: wijn en wensen

Een tijdje terug vierden het lief en ik onze allereerste huwelijksverjaardag. Een goed moment om terug te blikken op het voorbije jaar, vonden wij. En dat deden we met – hoe kan het ook anders – wijn en een zelfbereide maaltijd.

Die wijn haalden we dit keer niet gewoon in de winkel of op één of andere proeverij, want het ging om een flesje dat al een jaar in onze kelder lag te wachten. Sinds de dag van onze trouw, om precies te zijn.

Dat kwam zo: ter voorbereiding van “de Mooiste Dag van ons Leven” (als ik de trouwfora op internet mag geloven that is…) was ik nogal fanatiek in de weer met Pinterest, een site waar je virtuele moodboards kan aanmaken, leuke plaatjes kan opslaan en volop ideëen kan opdoen. Een aanrader trouwens, ook voor wie nog niet meteen trouwplannen heeft. Via Pinterest kwam ik terecht bij deze post op Tumblr.

Het idee is simpel: voor het huwelijk zich voltrekt, schrijven beide partijen een lieve brief naar elkaar. Die brieven gaan in een doosje, samen met een fles wijn. Het koppel mag de doos pas opnieuw openen wanneer ze hun eerste huwelijksverjaardag vieren. Onder het genot van een glas wijn kunnen ze dan de brief die hun partner een jaar eerder schreef eindelijk lezen. 

Een schattig idee vond ik dat. Dus besloten het lief en ik om het ‘ritueel’ ook te integreren in onze eigen trouwceremonie. Maar dan wel enigszins aangepast. De wijn mocht blijven (hey, ik heb niet voor niets een bijna gediplomeerde sommelier in huis!), de liefdesbrieven vervingen we door wensen van alle aanwezigen. Zelf de wijn opdrinken, en anderen het werk laten doen: win-win situatie! Jong en oud mocht trouwens meedoen. Ook mijn metekindje (toen anderhalf) leverde flink zijn bijdrage.

We staken de wensen en de fles in deze houten kist, die we na afloop toe spijkerden.

De kist werd daarna vrijwel meteen verbannen naar een koel, donker hoekje van onze kelder. Dat had 2 redenen:

1) De wijn kon zo goed op temperatuur blijven (dat moest van Meneer de Sommelier)

2) Als de kist ver weg verstopt stond, zou mijn oog er ook niet al te veel op vallen, en zou ik mijn aangeboren nieuwsgierigheid hopelijk kunnen bedwingen

Dat laatste is trouwens tegen alle verwachtingen in goed gelukt. Op de vooravond van het langverwachte 1-jarige jubileum mocht ik dan eindelijk ons – een beetje gehavende - trouwcadeau aan onszelf uit de kelder halen.

Na het openmaken zag dat er zo uit:

Het flesje (een Montepulciano uit 2007, voor de kenners) werd door het lief nog even arty-farty gefotografeerd, samen met het “goe stukske vlees” dat we erbij zouden verorberen.

Terwijl het vlees in de pan lag te sudderen en we al een eerste glas soldaat maakten, lazen we samen alle wensen en bekeken we alle tekeningen. Sommige grappig, andere bijzonder ontroerend en inspirerend. Maar allemaal voerden ze ons even terug naar ‘onze’ dag, op de kop af 365 dagen geleden. Mijn schoonmoeder (anders een vrouw van heel erg veel woorden) zat er trouwens ‘boenk’ op met haar kaartje:

Een waarheid als een koe, if you ask me! De fles voor volgend jaar ligt trouwens al te wachten in de doos in de kelder. Hopelijk het begin van een mooie traditie, en niet het begin van een alcoholverslaving J