Hej från Stockholm! Tien geboden voor een geslaagd lang weekend in de Zweedse hoofdstad
woensdag 16 juli 2014
"Waar zullen we dit jaar naartoe gaan?" Dat was de vraag van 1 miljoen die we ons eind december stelden. We, dat zijn mijn vriendinnen van op de universiteit en ik. In het verleden trokken we er al samen op uit naar Madrid, Disneyland Parijs en de zee. Dat waren altijd (lange) weekends vol leute en plezier. Met terrasjes, veel eten, een duik in het plaatselijke nachtleven en een occasioneel museumbezoek. Stuk voor stuk waren het topweekends, en dus ook in 2014 zeker voor herhaling vatbaar!
Stockholm dus. Voor de verandering een bestemming waar niemand van ons ooit eerder was geweest. Strategisch (want zo zijn we wel) bouwden we ons reisje opnieuw op rond een feestdag: Pinkstermaandag. Voor ons werkmensen is verlof kostbaar, en dus maken we er altijd een sport van om zo weinig mogelijk verlofdagen op te souperen aan zoveel mogelijk vakantie.
Concreet waren we het huis uit van vrijdagochtend tot maandagavond. Naar mijn gevoel een ideale periode om het maximum uit een bezoek aan Stockholm te halen. Hierbij onze persoonlijke tien geboden voor een ontspannende, originele en niet al te dure citytrip naar de Zweedse hoofdstad:
1) Gij zult een Brussels Airlines Christmas voucher kopen
Even een open deur intrappen: vliegen is duur. Low-cost maatschappijen kunnen soms een alternatief zijn, maar die hebben ook belangrijke nadelen. De vlieguren zijn minder chill, je moet bijbetalen voor bagage en je vliegt vaak op secundaire luchthavens (hoezo, Charlerloi ligt niet onder Brussel?)
Vanuit Brussel is Brussels Airlines dan ook de meest comfortabele optie: je moet niet ontiegelijk vroeg uit bed rollen, je kan een fatsoenlijke koffer inchecken en voor Stockholm landt je op Bromma, de luchthaven het dichtst bij het centrum.
Onze nationale luchtvaartmaatschappij is zich bewust van die troeven, en heeft daarvoor iets leuk bedacht: de Christmas voucher. Een cadeaubon ter waarde van 89 euro die je aankoopt tijdens de kerstperiode, waarmee je tot midden juni naar één van de 15 geselecteerde bestemmingen kan reizen. Wij deden de waardebon cadeau aan onszelf, en spaarden hiermee tientallen euro's uit. De blije gezichten op het vliegtuig spreken voor zich.
2) Gij zult Airbnb gebruiken in uw zoektocht naar accommodatie
Met het bewuste vriendinnengroepje huren we eigenlijk altijd een appartement op vakantie, in plaats van een hotel uit te kiezen. Vaak is het goedkoper en ook veel gezelliger, want op die manier kunnen we allemaal op dezelfde kamer slapen en ongegeneerd ontbijten in pyjama. Via Airbnb huur je niet van onpersoonlijke verhuurfirma's, maar slaap je in appartementen van locals. Wij mochten dit optrekje van de sympathieke Martina in de wijk Södermalm 3 nachten lang onze thuis noemen. Een aanrader!
3) Gij zult erop voorbereid zijn om veel geld uit te geven
Nog een open deur: Stockholm is een dure stad. Hoe hard je ook op je centen let, het is gewoon een feit dat je hier meer geld uitgeeft dan in pakweg Praag of Boedapest. Wees daarop voorbereid, en loop er eens ter plaatse niet over te zeuren. Je zult hier niet uitgebreid tafelen, zat worden of een nieuwe garderobe bij elkaar winkelen, tenzij je net de lotto hebt gewonnen.
Neem zeker ook je kredietkaart mee, want daarmee kan je quasi overal betalen: in taxi's, op café en zelfs in foto-hokjes. Een vooruitstrevend volk, die Zweden!
4) Gij zult alcohol meenemen van thuis
Klinkt misschien marginaal, maar deze tip kwam van Martina, de eigenares van ons appartement. De belastingen die Zweden heft op alcohol zijn torenhoog, waardoor je twee keer nadenkt voor je ergens een pintje (+/-6 euro) of een glas wijn (+/-9 euro) bestelt. Met een meegesmokkelde fles rode wijn en een nog snel in Zaventem aangeschafte fles rosé waren we al bij al toch nog redelijk goedkoop gesteld voor 2 avondjes aperitieven.
5) Gij zult een 3-dagenpas nemen voor de metro
Stockholm is in feite één groot lappendeken van kleine en grote eilanden. Erg mooi, maar het zorgt er ook voor dat de stad best uitgestrekt is (hallo, spierpijn en blaren!). Een tijdelijk abonnement voor de metro is dus een goede investering. Je kan met een gerust hart zo'n kaart voor meerdere dagen aanschaffen, want in tegenstelling tot in veel andere grote steden is dat effectief goedkoper dan losse tickets of een strip voor 10 ritten. Wij betaalden voor 72 uur omgerekend zo'n 24 euro.
6) Gij zult per ongeluk een feestdag meepikken
Bij onze aankomst op 6 juni bleken de Zweden net hun nationale feestdag te vieren. Onze vreugde was dan ook groot toen we bij ons bezoek aan het oude stadsgedeelte een heuse parade aan ons voorbij zagen trekken, inclusief wachters in uniform en de koninklijke familie in traditionele klederdracht.
De Zweden zelf, die stonden ingetogen met hun vlag te zwaaien, en toen de royals passeerden, kon je letterlijk een speld horen vallen. Uit ontzag, of gewoon omdat ze niet zo heel enthousiast worden van de koning en de koningin? Geen idee, maar bijzonder was het wel.
7) Gij zult onthouden dat Google ALTIJD uw beste vriend is
Het kan nooit kwaad om voor vertrek nog gauw een atlas te raadplegen om je geografische kennis wat bij te schaven. Zo vermijd je discussies ter plaatse.We spreken helaas uit ervaring, haha!
Onthou: Zweden is het eiland in het midden; Noorwegen ligt links, Finland rechts. Ook Google is je beste vriend bij het oplossen van volgende Scandinavische vraagstukken:
* Dat beeld van die kleine zeemeermin, dat staat in Kopenhagen. In Denemarken dus, niet in Zweden.
* Anders Breivik (die van Utoya) was geen Zweed, maar een Noor
* Idem voor Edvard Munch (die van De Schreeuw)
* Er bestaat wel degelijk een verschil tussen een eland en een rendier. Elanden hebben een bladvormig schoffelgewei, bij rendieren hebben zowel de mannetjes als de vrouwtjes een gewei. Het zijn ook die laatsten die de slee van de kerstman trekken (duh!).
Beide diersoorten komen trouwens voor in Zweden. Wij aaiden zelfs het gewei van zo'n rendier in het Skansen-openluchtmuseum. Een waar hoogtepunt, quoi!
* Onthouden voor de volgende kwis waar je aan meedoet: de groepsleden van Abba heten Björn, Benny, Agnetha en Anni-Frid. Het olijke viertal heeft trouwens haar eigen museum, op het eiland Djugården. Wij hadden al heel veel lol aan de ingang, dus mannekes toch, wat moet dat niet geven in de rest van het museum!
8) Gij zult uitgaan tot het ochtendgloren (ook al is dit soms 'al' om 3u 's ochtends)
Onze uitgaansavond in Stockholm werd er eentje om niet gauw te vergeten. Een uur aanschuiven tussen zingende, goedgeluimde Zweden, die de aanwezige bedelaars spontaan voorzien van drank, geld en sigaretten. Uiteindelijk binnen geraken op een gek festivalterrein onder een brug van de autostrade. Belachelijk veel inkom betalen. Dansen in het donker in een kartonnen kerk en in een gebouw dat me deed denken aan de tot scoutslokaal omgebouwde voetbalkantine waar ik in mijn jonge jaren heel wat uren heb gesleten.
Je verbazen over het feit dat tongzoenen in het openbaar hier nog zwaar in de mode is. Na sluitingstijd om 3u met de rest van de crowd richting metro slenteren, terwijl het buiten al dag lijkt.
Klinkt aanlokkelijk? Trädgården is de naam van dit speciale oord.
9) Gij zult niet doen alsof ge Zweeds spreekt of verstaat
Zweeds is een prachtige taal, heerlijk om naar te luisteren. Het lijkt me de max om 's avonds in slaap te sukkelen terwijl iemand me in het Zweeds een verhaaltje voorleest. 1 probleem: je begrijpt er werkelijk waar geen hol van!
Op enkele dagen Stockholm zal je ook geen uitgebreide woordenschat aanleggen, jammer genoeg. Maar 1 tip: maak tijdens je eerste uren op Zweedse bodem niet de fout om "Hey!" terug te zeggen als die vriendelijke winkeljuffrouw of barman "Hej hej" naar je roept. Nogal lullig als je na een uitleg van 2 minuten in het Zweeds "uhm, English?" moet stotteren...
10) Gij zult niet teveel verwachten van de Zweedse mannen
De vrouwen in Zweden zijn oogverblindend mooi = feit
De mannen in Zweden zijn belachelijk knap = fictie. De woest aantrekkelijke viking-types vormen helaas een kleine minderheid in Stockholm. Wel veel gezien: pappies die op wandel zijn met de kinderwagen en mannen met hun haar in een dotje.
Desalniettemin is Stockholm een goede keuze voor een citytrip, om bovenstaande redenen en nog veel meer.
Voor 4 dagen waren we alles samen iets minder dan 400 euro per persoon kwijt. Zeker niet de laatste keer dat ze mij er terugzien, daar in Zweden!
Ontroerparcours #1
zaterdag 5 juli 2014
Een moeder en haar dochter (jaar of 7) stappen op de trein die ik ook neem. Zowel zij als ik gaan naar huis, na een namiddagje soldenshoppen. Volgend gesprek ontspint zich:
Dochter: "Mama, mag ik mijn nieuwe balletschoenen al aandoen?"
Mama: "Ja hoor, doe maar"
Dochter haalt rode ballerina's met een gouden gesp tevoorschijn en kijkt tevreden.
-stilte-
Dochter: "Mama, wanneer denk je dat je weer beter bent?"
Mama: "Dat weet ik niet schat, dat is waarschijnlijk nog niet voor meteen"
-stilte-
Dochter: "Weet je mama, ik denk dat als ik in september terug naar school moet, je zeker beter gaat zijn"
Mama: "Ik denk dat we toch nog een beetje langer op onze tanden zullen moeten bijten. Je zal zeker nog een jaartje bij Griet en Karel moeten blijven, voor je weer bij mama kunt komen wonen"
-stilte-
Dochter: "Ik wou dat je al terug mijn mama was"
Mama: "Maar ik zal altijd je mama blijven! Ik ben er dan misschien niet altijd, maar ik denk zo vaak aan je, en ik hou zo vreselijk veel van je!"
Moeder en dochter beginnen allebei zachtjes te wenen. Ingetogen, met een paar tranen. De moeder slaat één arm om haar dochter heen, de dochter legt haar hoofd op haar moeders borst. Zo blijven ze stil zitten, tot we aankomen in het volgende station.
En ik, ik zit tegenover hen, en breek in stukjes.
Dochter: "Mama, mag ik mijn nieuwe balletschoenen al aandoen?"
Mama: "Ja hoor, doe maar"
Dochter haalt rode ballerina's met een gouden gesp tevoorschijn en kijkt tevreden.
-stilte-
Dochter: "Mama, wanneer denk je dat je weer beter bent?"
Mama: "Dat weet ik niet schat, dat is waarschijnlijk nog niet voor meteen"
-stilte-
Dochter: "Weet je mama, ik denk dat als ik in september terug naar school moet, je zeker beter gaat zijn"
Mama: "Ik denk dat we toch nog een beetje langer op onze tanden zullen moeten bijten. Je zal zeker nog een jaartje bij Griet en Karel moeten blijven, voor je weer bij mama kunt komen wonen"
-stilte-
Dochter: "Ik wou dat je al terug mijn mama was"
Mama: "Maar ik zal altijd je mama blijven! Ik ben er dan misschien niet altijd, maar ik denk zo vaak aan je, en ik hou zo vreselijk veel van je!"
Moeder en dochter beginnen allebei zachtjes te wenen. Ingetogen, met een paar tranen. De moeder slaat één arm om haar dochter heen, de dochter legt haar hoofd op haar moeders borst. Zo blijven ze stil zitten, tot we aankomen in het volgende station.
En ik, ik zit tegenover hen, en breek in stukjes.
Labels:
luistervinken
,
ontroerparcours
,
trein
Dankbaar #3
maandag 23 juni 2014
Terwijl april vaak guur en regenachtig was, begon vanaf mei
de zomer aan haar comeback. Er viel niet alleen een huwelijksverjaardag te
vieren. Door de verlengde weekends (dankuwel, socialisten en katholieke kerk!) was
er ook tijd zat om er eens op uit te trekken. In eigen land, maar ook net over
de grens. Een welgekomen ontspanning na een stresserende pre- en
post-verkiezingsperiode! Hierbij een bloemlezing uit de dingen die me de
voorbije weken gelukkig hebben gemaakt:
* Goeie optredens, respectievelijk in Leuven en Antwerpen. In
het Depot gingen we kijken naar Michael Franti & Spearhead, een groep die
ik al sinds hun passage op Werchter in 2002 volg. Michael Franti blijft één van
de meest charismatische, inspirerende persoonlijkheden die ik ‘ken’. Net als
altijd danste hij als een gek rond op blote voeten, stond hij meer tussen het
publiek dan op het podium, en regelde hij zelfs een huwelijksaanzoek tussen 2
fans! Het was al de vijfde keer dat ik ze live aan het werk zag, en altijd blijf
ik nog tot een week na zo’n optreden vol positieve energie zitten. Een goed
recept tegen winterblues en Vlaamse verzuring dus. Dat het optreden gepland
stond aan de vooravond van een belangrijke stembusgang – die voor mij ook een
slopende werkzondag zou worden – was dus alleen maar mooi meegenomen!
Tweede concert op de planning was Arcade Fire in het Sportpaleis. Toffe show, die een aaneenrijging was van nieuwer werk en oudere radiohits. Dansen, dansen, dansen, en ook een beetje meezingen. Zo goed zelfs, dat ik ben vergeten om foto’s te maken, haha! Wat mij betreft een terechte muzikale hype, die Canadezen van Arcade Fire!
* Thuiskomen na een lange werkdag, om dan te merken dat de
postbode 2x goed nieuws uit ex-collega hoek heeft afgeleverd. Welkom kleine
Alex, proficiat K & I!
* Een spontaan tripje naar Frankrijk per trein en auto,
richting verlaten skigebieden en bergen in de Vogezen en pittoreske dorpjes in
de Elzas. Met als hoogtepunt een zondagse lunch op dit lommerrijke pleintje in
Straatsburg.
* Een logeetje voor de komende 10 dagen, hier te zien samen
met zijn BV-naamgenoot
* De WK-gekte, die buren en vrienden verenigt, en die onze
dorpen en steden al een heel klein beetje onderdompelt in vakantiesfeer. Ik ben
allesbehalve een voetbalfanaat, maar voor landencompetities ben ik altijd geneigd
om dat even te vergeten. Supporterde ik de afgelopen jaren –
bij gebrek aan nationale kwalificatie - nog
trouw voor Spanje, dan hoop ik dat 2014 toch de zomer van de Rode Duivels gaat
worden. Tot nu toe heeft onze nationale ploeg het altijd gehaald met de hakken
over de sloot, zonder bijster begeesterend voetbal te tonen. Maar ook dat laatste
wil ik gerust voor even met de mantel der liefde bedekken. Laat ons gewoon
hopen dat er de komende weken nog veel gewonnen wordt. Tous ensemble, tous
ensemble, he he!
1 jaar getrouwd: wijn en wensen
zondag 1 juni 2014
Een tijdje
terug vierden het lief en ik onze allereerste huwelijksverjaardag. Een goed
moment om terug te blikken op het voorbije jaar, vonden wij. En dat deden we met
– hoe kan het ook anders – wijn en een zelfbereide maaltijd.
Die wijn
haalden we dit keer niet gewoon in de winkel of op één of andere proeverij,
want het ging om een flesje dat al een jaar in onze kelder lag te wachten.
Sinds de dag van onze trouw, om precies te zijn.
Dat kwam zo:
ter voorbereiding van “de Mooiste Dag van ons Leven” (als ik de trouwfora op
internet mag geloven that is…) was ik nogal fanatiek in de weer met Pinterest,
een site waar je virtuele moodboards kan aanmaken, leuke plaatjes kan opslaan
en volop ideëen kan opdoen. Een aanrader trouwens, ook voor wie nog niet meteen
trouwplannen heeft. Via Pinterest kwam ik terecht bij deze post op Tumblr.
Het idee is
simpel: voor het huwelijk zich voltrekt, schrijven beide partijen een lieve
brief naar elkaar. Die brieven gaan in een doosje, samen met een fles wijn. Het
koppel mag de doos pas opnieuw openen wanneer ze hun eerste huwelijksverjaardag
vieren. Onder het genot van een glas wijn kunnen ze dan de brief die hun
partner een jaar eerder schreef eindelijk lezen.
Een schattig idee vond ik dat.
Dus besloten het lief en ik om het ‘ritueel’ ook te integreren in onze eigen
trouwceremonie. Maar dan wel enigszins aangepast. De wijn mocht blijven (hey,
ik heb niet voor niets een bijna gediplomeerde sommelier in huis!), de
liefdesbrieven vervingen we door wensen van alle aanwezigen. Zelf de wijn
opdrinken, en anderen het werk laten doen: win-win situatie! Jong en oud mocht
trouwens meedoen. Ook mijn metekindje (toen anderhalf) leverde flink zijn
bijdrage.
We staken de wensen en de fles in deze houten kist, die we na afloop toe spijkerden.
De kist werd
daarna vrijwel meteen verbannen naar een koel, donker hoekje van onze kelder. Dat
had 2 redenen:
1) De wijn
kon zo goed op temperatuur blijven (dat moest van Meneer de Sommelier)
2) Als de
kist ver weg verstopt stond, zou mijn oog er ook niet al te veel op vallen, en
zou ik mijn aangeboren nieuwsgierigheid hopelijk kunnen bedwingen
Dat laatste
is trouwens tegen alle verwachtingen in goed gelukt. Op de vooravond van het
langverwachte 1-jarige jubileum mocht ik dan eindelijk ons – een beetje
gehavende - trouwcadeau aan onszelf uit de kelder halen.
Na het openmaken zag dat er zo uit:
Het flesje (een Montepulciano uit 2007, voor de kenners) werd door het lief nog even arty-farty gefotografeerd, samen met het “goe stukske vlees” dat we erbij zouden verorberen.
Terwijl het vlees in de pan lag te sudderen en we al een eerste glas soldaat maakten, lazen we samen alle wensen en bekeken we alle tekeningen. Sommige grappig, andere bijzonder ontroerend en inspirerend. Maar allemaal voerden ze ons even terug naar ‘onze’ dag, op de kop af 365 dagen geleden. Mijn schoonmoeder (anders een vrouw van heel erg veel woorden) zat er trouwens ‘boenk’ op met haar kaartje:
Een waarheid als een koe, if you ask me! De fles voor volgend jaar ligt trouwens al te wachten in de doos in de kelder. Hopelijk het begin van een mooie traditie, en niet het begin van een alcoholverslaving J
One line a day. A five year memory book.
zondag 11 mei 2014
Iets meer
dan een jaar geleden trok onderstaand boekje op de pagina van één van mijn
Facebookvrienden mijn aandacht:
Het doel
van dit boekje? Wel, dat komt ongeveer hierop neer:
Tijdens
mijn kindertijd en puberjaren was ik een fervente dagboekschrijfster. Ettelijke
schriftjes heb ik volgeklad. Ze waren altijd mijn favoriete uitlaatklep voor geklaag
over mijn zus en ouders, en gedetailleerde ooggetuigenverslagen van –vaak banale-
ruzies in mijn vriendenkring. Maar ik schreef ook uitgebreid over ontluikende
verliefdheden en de onvermijdelijke teleurstellingen die daarmee gepaard gaan.
Het schrijven werkte ook therapeutisch, toen iemand uit mijn jeugdbeweging
onverwacht overleed bijvoorbeeld, toen ik amper 14 was.
Het is
grappig, maar vaak ook erg confronterend, om nu te lezen hoe mijn jongere ik destijds
over bepaalde dingen dacht. Maar een dagboek bijhouden is een tijdverslindende
bezigheid. In de loop der jaren kreeg ik het drukker met andere dingen, en
stopte ik met schrijven. Tot nu dus. In “One line a day” probeer ik de
hoogtepunten van elke dag bij te houden, om elk jaar een beetje te kunnen
terugblikken op wat voorbij is. Het is de bedoeling om elke dag te schrijven,
maar dat komt er in de praktijk vaak niet van. Meestal gebruik ik de
zondagavond om de voorbije week te evalueren, dat werkt voor mij persoonlijk
beter.
Intussen
zijn we iets meer dan een jaar verder, en ik vind het nog steeds leuk om te
doen. Over onze trouwdag, op 4 mei vorig jaar, schreef ik bijvoorbeeld het
volgende:
Over die
1-jarige huwelijksverjaardag heb ik trouwens nog een artikel in petto. Stay
tuned voor meer meligheid!
"One
line a day. A five year memory book" is onder andere te verkrijgen via bol.com en
kost 12.49 euro. Geen geld voor zo'n schoon boekske met gouden randjes!
Labels:
boeken
,
personalia
,
schrijven
Dankbaar #2
donderdag 1 mei 2014
Aan het begin van deze nieuwe maand vond ik het opnieuw tijd voor een bescheiden ode aan de kleine dingen des levens. Op dit moment ben ik dankbaar voor:
* Feestdagen en educatief verlof. Verlengd weekend baby!!!
* Een geslaagde shoppingtrip naar het plaatselijke tuincentrum, waar ik deze mooierds vond:
Balkon en vensterbanken opgefleurd, iedereen content!
* Een fijne avond uit in mijn oude studentenstad, gevolgd door een sleepover en een uitgebreid bijpraatontbijt, met lieve vriendinnen die ik veel te weinig zie.
* Een vijgen-na-Pasen-verjaardagscadeau, met een awesome printje. Merci Ann-So!
* Een aantal wondermooie, pakkende nummers op repeat. Zoals dit. Of, voor wie iets meer tijd heeft om te luisteren, dit. Werchter Classic 2013 all over again!
* Heel erg cliché, maar: de liefde. Het verwarmt mijn hart om te zien hoe enkele mensen in mijn omgeving, die me erg dierbaar zijn, finaal iemand gevonden lijken te hebben die bij hen past. Iemand die hen aanvult, laat lachen, en verder doet groeien als mens. Maar misschien komt dat omdat ik in mijne 'melige' ben, door onze eerste huwelijksverjaardag die eraan zit te komen. Een vol jaar alweer. Time flies when you're having fun...Maar soit, daarover later meer. Eerst mezelf nog een beetje wentelen in dankbaarheid. Mooi, het leven is mooi!
* Feestdagen en educatief verlof. Verlengd weekend baby!!!
* Een geslaagde shoppingtrip naar het plaatselijke tuincentrum, waar ik deze mooierds vond:
Balkon en vensterbanken opgefleurd, iedereen content!
* Een fijne avond uit in mijn oude studentenstad, gevolgd door een sleepover en een uitgebreid bijpraatontbijt, met lieve vriendinnen die ik veel te weinig zie.
* Een vijgen-na-Pasen-verjaardagscadeau, met een awesome printje. Merci Ann-So!
* Een aantal wondermooie, pakkende nummers op repeat. Zoals dit. Of, voor wie iets meer tijd heeft om te luisteren, dit. Werchter Classic 2013 all over again!
* Heel erg cliché, maar: de liefde. Het verwarmt mijn hart om te zien hoe enkele mensen in mijn omgeving, die me erg dierbaar zijn, finaal iemand gevonden lijken te hebben die bij hen past. Iemand die hen aanvult, laat lachen, en verder doet groeien als mens. Maar misschien komt dat omdat ik in mijne 'melige' ben, door onze eerste huwelijksverjaardag die eraan zit te komen. Een vol jaar alweer. Time flies when you're having fun...Maar soit, daarover later meer. Eerst mezelf nog een beetje wentelen in dankbaarheid. Mooi, het leven is mooi!
Labels:
dankbaar
,
personalia
Vijf redenen waarom Berlijn de leukste stad ter wereld is
maandag 21 april 2014
In november 2012 had ik te kampen met een kortstondige, maar hevige opflakkering van verliefdheid. Met de gekende symptomen: vlinders in de buik, en het gevoel de hele wereld aan te kunnen. De reden? Mijn allereerste bezoek aan de Duitse hoofdstad Berlijn.
Ik had er op dat moment al veel over gehoord en gelezen, maar vond het op één of andere manier toch moeilijk om me er in mijn hoofd een concreet beeld over te vormen. Ik ging er dus heen zonder grote verwachtingen, en werd vervolgens van mijn sokken geblazen.
Ik ben iemand die erg graag op reis gaat. Ik voel me quasi overal vrij snel op mijn gemak, en geniet ervan om nieuwe indrukken op te doen en interessante mensen te ontmoeten. Maar tegelijk ben ik ook honkvast, ben ik zelfs altijd content als ik weer thuis ben. Dat was anders na Berlijn. Net als op eerdere reizen viel er opnieuw zoveel te ontdekken en te ervaren, maar tegelijk voelde alles er op een vreemde manier ook vertrouwd aan. Ik weet ook wel dat het raar is om zoiets te zeggen over een stad waar je nog nooit geweest bent, maar op één of andere manier vond ik er meteen m'n draai, voelde ik me er meteen -tsjah- thuis...
In dit artikel wil ik, naar aanleiding van een herhalingsbezoekje deze paasvakantie, proberen te vatten waarom Berlijn sinds dat eerste bezoek zo'n speciaal plekje in mijn hart heeft veroverd. Ik zeg expres: proberen. Want eigenlijk moet iedereen er gewoon zelf naartoe, om uit te vissen wat die stad nu precies met een mens doet. Maar jullie zijn gewaarschuwd: het zal een ervaring zijn die aan je vel blijft kleven. Hierbij enkele redenen waarom ik Berlijn de leukste stad ter wereld vind:
1) Alles in Berlijn ademt geschiedenis
Geschiedenisnerds, beware! Berlijn is voor de hedendaagse geschiedenis wat Rome voor de klassieke oudheid is. De stad speelde een sleutelrol in de wereldgeschiedenis van de afgelopen 100 jaar, en dat is overal te merken: in de diverse wijken, die elk hun eigen karakter hebben, maar ook in de talrijke musea die Berlijn rijk is. Als een stad oren en ogen zou hebben, dan weet ik zeker dat Berlijn straffe verhalen en roddels zou kunnen vertellen! Wij focusten ons dit keer op een specifieke periode in die recente geschiedenis. Een periode die een grote impact heeft gehad op Berlijn, Duitsland, en zelfs Europa: de jaren van de Koude Oorlog. Wij volgden daarvoor onderstaand traject:
East Side Gallery - Het langste deel van de Berlijnse Muur dat nog overeind staat, en na de Wende beschilderd werd door een kunstenaarscollectief. Toeristisch, maar eigenlijk niet te missen om de omvang en de impact van die Muur volledig te laten doordringen.
DDR-wachttoren in de buurt van Potsdamer Platz. Werd destijds gebruikt om de Muur te bewaken, en ervoor te zorgen dat niemand zonder toestemming van het oosten naar het westen ontsnapte. Je kan de toren ook beklimmen, maar toen wij er waren was hij helaas gesloten.
.
Het DDR-museum - hier kom je heel veel te weten over het dagelijkse leven van de Oost-Duitsers van de jaren '60 tot aan de val van de Muur. Hoe zag een schoolcarrière eruit, waar gingen ze op vakantie en waar deden ze inkopen? Geen saaie bedoening met ellenlange tekstborden die je moet lezen, want het museum is erg praktijkgericht: bijna alles wat je ziet, mag je vastpakken en aanraken.
Het Stasimuseum - Hoofdkwartier van Stasi-chef Erich Mielke en de zijnen, middenin de hoogbouwwijk Lichtenberg. Meer een museum oude stijl, met tekstpanelen en uitgestalde voorwerpen in glazen kasten, maar heel informatief voor wie interesse heeft in de Koude Oorlog, spionage en afluisterpraktijken. Ook erg speciaal om door de bureau's en vergaderzalen van de Stasi-toplui te dwalen, die sinds de val van de Muur onaangeroerd zijn gebleven.
Gedenkstätte Hohenschönhausen - Stasigevangenis waar politieke dissidenten en verdachten werden ondervraagd en opgesloten, soms jarenlang en zonder enige vorm van proces. Kan enkel bezocht worden door mee te gaan met een rondleiding, maar die is erg goed en wordt vaak gegeven door ex-gevangenen. Heel beklijvend, de minder mooie kant van het Oost-Duitse regime komt hier uitgebreid aan bod. Ook de permanente tentoonstelling is de moeite.
2) Berlijners zijn zondagskinderen
Inwoners van Berlijn kruipen op zondag niet in hun zetel om een serie te kijken, zoals wij. Winter of zomer: aan het einde van de week trekken ze graag naar buiten. Twee ingrediënten voor een geslaagde zondag in de Duitse metropool:
* Je kater weg eten bij een brunch of een uitgebreid ontbijt. Serieus, waar ter wereld kan je overal ontbijt bestellen tot 17u???
* Erna lekker snuisteren op één van de vele flohmarkten.
Kortom, my kind of Sunday!
Ronddwalen op de flohmarkt am Mauerpark in Prenzlauerberg
3) Uitgaan in Berlijn: 365 dagen uitgelaten festivalsfeer
Aan de idyllische zondagnamiddag die ik hierboven beschreef, is erg vaak een lange uitgaansnacht vooraf gegaan. Want als er één ding is dat Berlijners goed kunnen, dan is het een feestje bouwen. De stad is het mekka voor liefhebbers van techno en elektro, en ook wie niet meteen thuis is in deze genres (zoals ondergetekende), zou tijdens een bezoek aan Berlijn minstens één bezoek aan een club moeten inlassen. Is het niet voor de muziek en de uitgelaten sfeer, dan tenminste wel voor de unieke locaties. Berlijn heeft clubs in houten barakken aan het water, in oude elektriciteitscentrales en in leegstaande fabrieksgebouwen. Voor ieder wat wils dus. Kies er één uit, en je gaat een nacht tegemoet die je niet vlug zal vergeten!
Watergate - club met een fantastisch uitzicht op de Spree, op de grens tussen de wijken Kreuzberg en Friedrichshain.
Tresor - dansen op technobeats in de kelders van een oude energiecentrale. Waanzinnig luid, maar ook waanzinnig cool!
4) Berlijn is een stad vol bijzondere plekken
Niet alleen 's nachts kijk je je ogen uit. Ook als je overdag gewoon wat doelloos rondloopt of rondfietst, beland je vanzelf op de meest bijzondere plaatsen. Een oud vliegveld dat nu gebruikt wordt als park, wielerpiste en barbecueplaats in één? Check! Een verlaten pretpark uit de DDR-jaren, waar je net voor de sloop nog een rondleiding kan volgen? Check! Een braakliggend terrein middenin de stad, waar groene jongens en meisjes groenten telen? Check! Niets is te gek, Berlijn has it all...
De voormalige luchthaven Tempelhof in de wijk Kreuzberg
Oude attracties in het Spreepark
Genieten van een verse groentenlunch op de terreinen van de Prinzessinnengarten, een urban gardeningproject in Kreuzberg.
5) Berlijn is een klein paradijs voor fietsers
Wat je moet weten is dat Berlijn geen echt centrum heeft. Wel zijn er verschillende wijken, die elk hun eigen karakter en bezienswaardigheden hebben. Dat maakt van Berlijn best een uitgestrekte stad. Te voet op verkenning gaan kan zeker, maar dan leg je al snel de nodige kilometers af. De stad heeft ook een goed systeem van metro's en trams, maar dat is best duur, en zo zie je ook weinig. Een goede tussenoplossing is de fiets. Berlijners fietsen zelf ook veel, want de stad leent zich daar erg goed toe: weinig hellingen of bergen, en op sommige plaatsen zelfs aparte verkeerslichten voor fietsers. De fietspaden zijn over het algemeen breed, maar soms ook gewoon totaal afwezig. In dat geval kan je gerust op het voetpad rijden. Geen idee of het officieel mag, maar iedereen doet het gewoon.
Berlijn, thanks for having us, en hopelijk tot snel!
Ik had er op dat moment al veel over gehoord en gelezen, maar vond het op één of andere manier toch moeilijk om me er in mijn hoofd een concreet beeld over te vormen. Ik ging er dus heen zonder grote verwachtingen, en werd vervolgens van mijn sokken geblazen.
Ik ben iemand die erg graag op reis gaat. Ik voel me quasi overal vrij snel op mijn gemak, en geniet ervan om nieuwe indrukken op te doen en interessante mensen te ontmoeten. Maar tegelijk ben ik ook honkvast, ben ik zelfs altijd content als ik weer thuis ben. Dat was anders na Berlijn. Net als op eerdere reizen viel er opnieuw zoveel te ontdekken en te ervaren, maar tegelijk voelde alles er op een vreemde manier ook vertrouwd aan. Ik weet ook wel dat het raar is om zoiets te zeggen over een stad waar je nog nooit geweest bent, maar op één of andere manier vond ik er meteen m'n draai, voelde ik me er meteen -tsjah- thuis...
In dit artikel wil ik, naar aanleiding van een herhalingsbezoekje deze paasvakantie, proberen te vatten waarom Berlijn sinds dat eerste bezoek zo'n speciaal plekje in mijn hart heeft veroverd. Ik zeg expres: proberen. Want eigenlijk moet iedereen er gewoon zelf naartoe, om uit te vissen wat die stad nu precies met een mens doet. Maar jullie zijn gewaarschuwd: het zal een ervaring zijn die aan je vel blijft kleven. Hierbij enkele redenen waarom ik Berlijn de leukste stad ter wereld vind:
1) Alles in Berlijn ademt geschiedenis
Geschiedenisnerds, beware! Berlijn is voor de hedendaagse geschiedenis wat Rome voor de klassieke oudheid is. De stad speelde een sleutelrol in de wereldgeschiedenis van de afgelopen 100 jaar, en dat is overal te merken: in de diverse wijken, die elk hun eigen karakter hebben, maar ook in de talrijke musea die Berlijn rijk is. Als een stad oren en ogen zou hebben, dan weet ik zeker dat Berlijn straffe verhalen en roddels zou kunnen vertellen! Wij focusten ons dit keer op een specifieke periode in die recente geschiedenis. Een periode die een grote impact heeft gehad op Berlijn, Duitsland, en zelfs Europa: de jaren van de Koude Oorlog. Wij volgden daarvoor onderstaand traject:
East Side Gallery - Het langste deel van de Berlijnse Muur dat nog overeind staat, en na de Wende beschilderd werd door een kunstenaarscollectief. Toeristisch, maar eigenlijk niet te missen om de omvang en de impact van die Muur volledig te laten doordringen.
DDR-wachttoren in de buurt van Potsdamer Platz. Werd destijds gebruikt om de Muur te bewaken, en ervoor te zorgen dat niemand zonder toestemming van het oosten naar het westen ontsnapte. Je kan de toren ook beklimmen, maar toen wij er waren was hij helaas gesloten.
.
Het DDR-museum - hier kom je heel veel te weten over het dagelijkse leven van de Oost-Duitsers van de jaren '60 tot aan de val van de Muur. Hoe zag een schoolcarrière eruit, waar gingen ze op vakantie en waar deden ze inkopen? Geen saaie bedoening met ellenlange tekstborden die je moet lezen, want het museum is erg praktijkgericht: bijna alles wat je ziet, mag je vastpakken en aanraken.
Het Stasimuseum - Hoofdkwartier van Stasi-chef Erich Mielke en de zijnen, middenin de hoogbouwwijk Lichtenberg. Meer een museum oude stijl, met tekstpanelen en uitgestalde voorwerpen in glazen kasten, maar heel informatief voor wie interesse heeft in de Koude Oorlog, spionage en afluisterpraktijken. Ook erg speciaal om door de bureau's en vergaderzalen van de Stasi-toplui te dwalen, die sinds de val van de Muur onaangeroerd zijn gebleven.
Gedenkstätte Hohenschönhausen - Stasigevangenis waar politieke dissidenten en verdachten werden ondervraagd en opgesloten, soms jarenlang en zonder enige vorm van proces. Kan enkel bezocht worden door mee te gaan met een rondleiding, maar die is erg goed en wordt vaak gegeven door ex-gevangenen. Heel beklijvend, de minder mooie kant van het Oost-Duitse regime komt hier uitgebreid aan bod. Ook de permanente tentoonstelling is de moeite.
2) Berlijners zijn zondagskinderen
Inwoners van Berlijn kruipen op zondag niet in hun zetel om een serie te kijken, zoals wij. Winter of zomer: aan het einde van de week trekken ze graag naar buiten. Twee ingrediënten voor een geslaagde zondag in de Duitse metropool:
* Je kater weg eten bij een brunch of een uitgebreid ontbijt. Serieus, waar ter wereld kan je overal ontbijt bestellen tot 17u???
* Erna lekker snuisteren op één van de vele flohmarkten.
Kortom, my kind of Sunday!
Ronddwalen op de flohmarkt am Mauerpark in Prenzlauerberg
3) Uitgaan in Berlijn: 365 dagen uitgelaten festivalsfeer
Aan de idyllische zondagnamiddag die ik hierboven beschreef, is erg vaak een lange uitgaansnacht vooraf gegaan. Want als er één ding is dat Berlijners goed kunnen, dan is het een feestje bouwen. De stad is het mekka voor liefhebbers van techno en elektro, en ook wie niet meteen thuis is in deze genres (zoals ondergetekende), zou tijdens een bezoek aan Berlijn minstens één bezoek aan een club moeten inlassen. Is het niet voor de muziek en de uitgelaten sfeer, dan tenminste wel voor de unieke locaties. Berlijn heeft clubs in houten barakken aan het water, in oude elektriciteitscentrales en in leegstaande fabrieksgebouwen. Voor ieder wat wils dus. Kies er één uit, en je gaat een nacht tegemoet die je niet vlug zal vergeten!
Watergate - club met een fantastisch uitzicht op de Spree, op de grens tussen de wijken Kreuzberg en Friedrichshain.
Tresor - dansen op technobeats in de kelders van een oude energiecentrale. Waanzinnig luid, maar ook waanzinnig cool!
4) Berlijn is een stad vol bijzondere plekken
Niet alleen 's nachts kijk je je ogen uit. Ook als je overdag gewoon wat doelloos rondloopt of rondfietst, beland je vanzelf op de meest bijzondere plaatsen. Een oud vliegveld dat nu gebruikt wordt als park, wielerpiste en barbecueplaats in één? Check! Een verlaten pretpark uit de DDR-jaren, waar je net voor de sloop nog een rondleiding kan volgen? Check! Een braakliggend terrein middenin de stad, waar groene jongens en meisjes groenten telen? Check! Niets is te gek, Berlijn has it all...
De voormalige luchthaven Tempelhof in de wijk Kreuzberg
Oude attracties in het Spreepark
Genieten van een verse groentenlunch op de terreinen van de Prinzessinnengarten, een urban gardeningproject in Kreuzberg.
5) Berlijn is een klein paradijs voor fietsers
Wat je moet weten is dat Berlijn geen echt centrum heeft. Wel zijn er verschillende wijken, die elk hun eigen karakter en bezienswaardigheden hebben. Dat maakt van Berlijn best een uitgestrekte stad. Te voet op verkenning gaan kan zeker, maar dan leg je al snel de nodige kilometers af. De stad heeft ook een goed systeem van metro's en trams, maar dat is best duur, en zo zie je ook weinig. Een goede tussenoplossing is de fiets. Berlijners fietsen zelf ook veel, want de stad leent zich daar erg goed toe: weinig hellingen of bergen, en op sommige plaatsen zelfs aparte verkeerslichten voor fietsers. De fietspaden zijn over het algemeen breed, maar soms ook gewoon totaal afwezig. In dat geval kan je gerust op het voetpad rijden. Geen idee of het officieel mag, maar iedereen doet het gewoon.
Berlijn, thanks for having us, en hopelijk tot snel!
Labels:
Berlijn
,
DDR
,
geschiedenis
,
personalia
,
reizen
,
Stasi
Abonneren op:
Posts
(
Atom
)













































