Dingen waar ik (veel) enthousiaster over ben dan de gemiddelde mens

Natuurlijk is er ook dat andere lijstje. Want uiteraard ben ik niet alleen een zeurpiet en een zwartkijker. Hierbij - in willekeurige volgorde- een opsomming van dingen waar ik blij van wordt. Blijer waarschijnlijk dan de gemiddelde medemens:

Ontbijten: een dag die start met een gezellig en lekker ontbijt kan in mijn ogen al bijna niet meer mislukken. En olala, dan hebben we het nog niet eens gehad over buiten de deur ontbijten! Met voorsprong altijd mijn favoriete moment van de dag, op vakantie of tijdens weekendjes weg. Alleen jammer dat ik er als werkmens doordeweeks zo weinig tijd voor kan uittrekken. Voornemen: als ik gepensioneerd ben, wil ik ALLE ontbijtadresjes van de streek uitproberen. Dat vooruitzicht nemen jullie me alvast niet af, dames en heren politici die de pensioenleeftijd willen optrekken naar 67!

Matinettes van Callebaut: in dezelfde categorie: de chocoladeschijfjes van Callebaut voor tussen de boterham. Ik zweer het u, de hemel op een ontbijtbordje!

Fetakaas: fetakaas en ik, wij hebben ons hart aan elkaar verloren op 6dejaarsreis in Griekenland. Sindsdien is mijn leven niet meer hetzelfde. Geen idee hoe ik het die 18 jaar ervoor zonder heb kunnen doen!

Realityprogramma's: Over mensen die gaan trouwen. Over mensen met verzamelwoede. Over mensen die herstellen van mislukte operaties. Over mensen die hun antiek en oude brol proberen te veilen. Over mensen die in LA wonen, maar toch vaak naar België komen. Over mensen die niets deftig hebben om aan te trekken, en gered worden door een stijlvolle homo. Programma's over mensen, quoi.

Natuurdocumentaires: van documentaires op National Geographic of Discovery Channel word ik dan weer heel zen. Bonuspunten als er dolfijnen, walvissen of ander diepzeegespuis in meedoen!

Alleen (thuis) zijn: aaaaah, het genot om een hele avond/dag rond te hangen in kamerjas en met niemand hoeven te praten...Bestaat er iets beter om het hoofd leeg te maken?

Stilte: ik zie mezelf als een redelijk groot muziekliefhebber. Maar soms he, gaat er niets boven het geluid van stilte. Van lawaai of slechte muziek kan ik op de verkeerde momenten echt agressief worden.

Enkellaarsjes: de vlottere, meer jeugdige (of dat maak ik mezelf toch wijs) variant van de lange laars, die ook nog eens overal onder past (again: dat vertel ik toch altijd tegen mezelf)

Teva's: een pak minder modieus, deze lelijke rubberen kloefers. Maar het heeft toch wel iets, sandalen dragen die elk scoutskamp en elke verre reis hebben meegemaakt...Teva's hebben lovers en haters, en ik denk dat ik bij de eerste categorie hoor.

Blazers: jasjes die de hele attitude van een vrouw in een vingerknip kunnen veranderen. Van "ik ben nog maar net afgestudeerd en zit middenin een kleding-identiteitscrisis" naar "kijk mij, ik ben een echte zakenvrouw!" in 2 seconden. Petje af voor de blazer!

Streepjes; want alles wat zorgt voor een vleugje Parijs/Frankrijk in het dagelijks leven is goed, toch???

Naar de sauna gaan: oh hallo, zweterige, warme en betere versie van mezelf!

Limburgers: geen idee waarom, maar Limburgers hebben bij mij altijd een streepje voor. Zo'n lieve, pretentieloze mensen! <3

Rommelmarkten: om te kijken wat mensen verzamelen of verzameld hebben. Om versteld te staan van het feit dat mensen soms mooie dingen wegdoen voor weinig geld. Of net het tegenovergestelde: denken dat hun rommeltje van op zolder echte antiek is. Lachen met opkopers, die elk weekend bij het krieken van de dag op pad gaan. Maar even goed met standhouders, die altijd naast dezelfde mensen willen staan, waarmee ze intussen al beste vrienden zijn geworden. Rommelmarkten brengen zowel het schoonste als het lelijkste in de mens naar boven.

Water: moeilijk uit te leggen waarom, maar ik hou van water. Weinig dingen die even multifunctioneel zijn.

BiFi worsten: een vriendin van mij rangschikte de BiFi worst onlangs in de categorie "fout eten uit de jaren '90". Maar man toch, er zijn weinig dingen die een lange, uitgehongerde treinrit meer draagbaar kunnen maken dan een lekkere, stinkende BiFi worst!

Smurfentaart: Geen feestje is compleet zonder smurfentaart. Ik heb persoonlijk ook nog geen gâteau gevonden die hieraan tippen!

Voor al wie ik hier op een doordeweekse dinsdag met een hongerke heb opgezadeld: mijn excuses

Dingen waar ik (veel) minder enthousiast over ben dan de gemiddelde mens

Ja, nog maar eens een lijstje. Ik pleit schuldig: dat schrijf ik graag, en dat lees ik zelf ook graag. Hopelijk jullie ook!

Over deze heb ik een paar treinritten lang goed nagedacht. Dit is een (willekeurige en ongetwijfeld onvolledige) opsomming van dingen waar ik (veel) minder weg van ben dan sommige van mijn medemensen:

Gin tonic: wie heeft in godsnaam ooit bedacht dat dit terug in is? Qua smaak en geur toch iets wat ik met doktersbezoeken blijf associëren. Sorry, cocktailboys & girls!

Piercings & tatoeages: soms vreselijk knap op een ander, maar absoluut niks voor mij

Homeparties à la Tupperware: ik ga nog liever mijn badkamer kuisen dan dat ik hier vrijwillig een vrijdagavond aan spendeer. En dat wil toch wel wat zeggen, in mijn geval!

Klassenreünies: of nee, correctie: misschien ga ik nog wel liever naar een homeparty dan naar een klassenreünie...

Eten in een wokrestaurant: someone, please shoot me!

All-in vakanties: de hele dag cocktails drinken, meedoen met het overenthousiaste animatieteam of één van de 5 zwembaden uittesten? Nee, liever niet.

Foursquare: kan iemand mij uitleggen waarom mensen graag willen dat andere mensen weten waar ze zijn, en dat 24 uur per dag? En in welke zin dat verschilt van "Big Brother is watching you"?

Drum & Bass: wie mij kan leren hoe ik hierop moet dansen zonder er als een malloot uit te zien, mag dat eens komen demonstreren

Olijven: zout en glibberig. Punt.

Primark: De rijen. De mensenmassa's. De kleren en schoenen die er mooi uitzien van ver, maar eigenlijk verre van mooi zijn...

Abercrombie & Fitch: al geen fan toen de winkel nog gewoon saaie sweaters en polo's verkocht, maar nog minder toen de arrogante uitspraken van de CEO en het, euhm, bizarre personeelsbeleid van de keten uitlekte in de pers (zie daarvoor hier en hier). Wat een overroepen kutwinkel!

Nike Air Max: wel OK om in te sporten. Maar onder een skinnyjeans zonder kousen of -the horror!- onder een kleedje of rok ziet het er gewoon belachelijk uit. Binnen een paar jaar gaan de fashionbloggers mij waarschijnlijk bijtreden.

The Voice van Vlaanderen: yet another dumb talent show, net wat we nodig hadden!

Beyoncé: redelijk geweldig bij Destiny's Child, maar van haar solowerk word ik niet warm of koud, eerlijk gezegd...

Hashtags: #waarom #lieve #god #oh #waarom

Sudoku's: geen rocket science, maar toch heb ik er nog nooit één volledig opgelost. En ja, dat frustreert me soms.

Starbucks: overpriced koffie in een kartonnen beker. Lekker, echt lekker! (not)

Lipgloss: dat blinkt belachelijk hard, en uw haar blijft eraan plakken als het waait!

Orchideeën: ooit worden dit de nieuwe sanseveria's: zo fout dat het weer tof wordt. Alleen jammer dat ze minder onderhoudsvriendelijk zijn.

En last but not least: Blokken en Ben Crabbé

Check sambal.be voor meer flauwe woordgrapjes van het Orakel uit Tienen

Eenzaam is voortaan een stap bij jou vandaan - Bram Vermeulen, 10 jaar dood

 

Bram Vermeulen (1946 - 2004), portret door Alex Vanhee

Laat dit nooit overgaan

De rust in je gezicht
Je snelle felle zwarte ogen dicht
In halve slaap noem je mijn naam
Laat dit nooit overgaan

Laat dit nooit overgaan
Zoals je naast me ligt
Je glimlach zacht en met ogen dicht
Ik voel je adem langs mij gaan
Laat dit nooit overgaan

Zo lang gedacht dat het alleen kon
Zo bang geweest dat het bestond
Nu mag je nooit meer gaan
Eenzaam is voortaan een stap bij jou vandaan

Ach, liefde, ach, lieve
Dit is zo goed dat het pijn doet

Laat dit nooit overgaan
De gladheid van je huid
Je geeuwt en rekt je lijf languit
Ik wil hier nooit meer vandaan
Laat dit nooit overgaan

Zo lang gedacht dat het niet waar was
Zo bang geweest, nu weet ik pas
Nu mag je nooit meer gaan
Eenzaam is voortaan een stap van jou vandaan

Ach, liefde, ach, lieve
Dit is zo goed dat het pijn doet

Laat dit nooit overgaan
Ik ruik je zwarte haar
Mijn hand ligt rustig daar
Waar je lichaam dicht tegen het mijne ligt
Dit is het eind van het bestaan
Laat dit nooit overgaan

---

We schrijven eind augustus 2004. Het einde van een zomer waarin ik vakantiewerk deed in een tearoom in de buurt. Om te sparen voor die wereldreis, die ik ooit nog eens wilde maken. En ook om een zakcent bij te verdienen voor tijdens mijn eerste jaar aan de universiteit. Dat deed ik al 2 jaar lang, ook op zondag. Ik voorzag bomma's en toeristen met een grote glimlach van wafels, pannenkoeken en literkannen koffie. 

Toch was ik niet meteen een goeie garçon. Het servies en de glazen sneuvelden als frontsoldaten tijdens de Eerste Wereldoorlog, wanneer ik aan het werk was. En je kon er donder op zeggen dat ik elke werkdag ook minstens één klant per ongeluk teveel geld teruggaf. Geld dat van mijn baas was, die daar vanzelfsprekend niet mee kon lachen.

Om maar te zeggen: een carrière in de horeca bleek ik van mijn lijstje met potentiële jobs te kunnen schrappen. En dus was ik opgelucht toen ik dat hoofdstuk in mijn leven in schoonheid kon afsluiten. Onder het mom van "ik ga het tijdens het weekend veel te druk hebben met studeren om nog te komen werken", wuifde ik mijn sympathieke baas en collega's vaarwel. No more Brusselse wafels for me!

Maar we dwalen af, beste lezers. Tijdens de zomer van 2004 was ik ook behoorlijk weg van bovenstaande tekst, die ik ergens op internet had gevonden. Een gedicht, dacht ik. Je moet weten: in die periode was ik nogal weg van poëzie. Ik had zelfs een speciaal schriftje, waar ik de mooiste exemplaren in opschreef. Zo ook deze tekst.

Een tijd later kwam ik erachter dat het geen gedicht was, maar wel een liedjestekst. Van ene Bram Vermeulen. Een Nederlander, naar het schijnt. Die net een week eerder onverwacht was overleden, volgens de internetkranten. Ik dus richting platenzaak, waar zijn best-of CD ineens weer vooraan in de rekken lag (want zo zijn ze wel, die platenzaak-uitbaters!)

Ik heb Meneer Vermeulen nooit bij leven en welzijn gekend, laat staan ontmoet, geïnterviewd of live aan het werk gezien. Maar zijn CD'tje, dat heb ik de afgelopen 10 jaar grijs gedraaid. Zijn nummers kunnen me muzikaal gezien niet allemaal bekoren, maar de teksten, die zijn stuk voor stuk prachtig. Het zijn kleine verhaaltjes over het leven, zoals niemand anders ze zou kunnen formuleren. Boenk erop! Luister naar mijn 2 favorieten, en oordeel zelf:

 

 

En voor wie nog meer wil luisteren, maakte de muziekredactie van De Standaard voor de 10de verjaardag van de dood van Bram Vermeulen nog een mooie compilatie.

Bram, het ga je goed hierboven. Bedankt om een kleine steen te verleggen in mijn muzikale rivier!

En jullie? Welke muzikale helden (dood of levend) hebben jullie beïnvloed, en waarom?

What's my age again?

Je weet dat je ouder wordt als:

* Je af en toe pijntjes begint te krijgen. Knieën en rug zijn daarbij vaak de eerste slachtoffers.

* Je jezelf vergelijkt met (bijna) iedereen op Rock Werchter

* Je serieus nadenkt over grotemensendingen, zoals de beste manier om aan pensioensparen te doen

* Je op vrijdagavond liever thuis naar een film kijkt dan naar één of andere fuif te gaan

* Je tieners in de bus hoort refereren naar Blink 182 als "een oudere groep, van ver voor onze tijd"

* Je vaak na 8 uur slapen eigenlijk nog niet goed uitgerust bent

* Je 3 dagen moet recupereren van een stevig rondje lopen

* Je tijdens het shoppen steeds vaker volgende dingen denkt: "heb ik dit wel echt nodig?", "kan dit nog wel voor iemand van mijn leeftijd?" en "is dit niet te kort voor mij?"

* Je stilaan het onderscheid kan maken tussen goede wijn en rommel

* Je intussen al langer werkt dan je gestudeerd hebt

* Je als een gek recensies leest voor je ergens een hotel boekt. Want oh nee, er zou maar eens veel lawaai of weinig licht moeten zijn!

Je weet dat je eigenlijk best nog jong bent als:

* Die pijntjes eigenlijk altijd relatief snel weer verdwijnen, na een warm bad of een uurtje sporten

* Je jezelf vergelijkt met (bijna) iedereen op TW Classic

* Je zonder scrupules veel geld uitgeeft aan die ene, bangelijke reis (want ja, YOLO en al...)

* Je dan toch nog eens uitgaat, en daar dan zere voeten van het dansen aan overhoudt en als laatste naar huis gaat

* Je stiekem maar 2 nummers kent van Neil Young

* Je überhaupt nog 8 uur KAN slapen (wegens geen kinderen en weinig kopzorgen)

* Je nog altijd geen elektrische fiets nodig hebt om een helling op te geraken

* Je eigenlijk nog probleemloos wegkomt met de meeste modetrends. Laat maar komen, die jumpsuits en maxiskirts!

* Je je neus niet ophaalt voor een fles Qualitätswein van de Aldi. For old times sake...

* Je beseft dat je pensioen nog niet meteen in zicht is. Zelfs niet bijna.

* Je nog altijd liever in een slecht hotel slaapt dan gewoon thuis te moeten blijven

Eerste keer #3: op zoek naar mijn innerlijke Ingeborg

Als ik denk aan yoga, dan denk ik automatisch aan Ingeborg. Ik kan er ook niks aan doen.

Het voormalige VTM-gezicht heeft zich na haar televisiecarrière helemaal gewijd aan yoga en zelfontwikkeling. Op haar website jongleert ze met woorden als "bloemensceances", "lichtlichaam" en "chakra". Het zouden voor mij even goed woorden uit een andere taal kunnen zijn, zo exotisch...

"Allemaal goed en wel, dat zen-gedoe, maar absoluut niks voor mij", denkt mijn nuchtere zelve altijd op zo'n momenten. Maar tegelijk moet ik toegeven dat het hoge ritme waarin wij allemaal leven, mij soms zwaar valt. Ik slaag er na een lange werkdag vaak moeilijk in om echt te ontspannen. Ik heb weinig energie als ik na het avondeten neerplof in de zetel voor TV. Ik slaap goed, maar word 's ochtends wakker met nek- en rugpijn. Met een job waarbij ik het grootste deel van de dag doorbreng achter mijn bureau en computerscherm, wordt dat er ook niet bepaald beter op in de loop van de dag.

Deze zomer besloot ik daarom eens iets zot te proberen: ik ging naar een yogastudio in de buurt voor een proefles. In mijn omgeving zitten er een paar yogi's (een term uit het yogajargon, waarmee yoga people naar zichzelf refereren), en die zijn er allemaal erg enthousiast over.

Ik sta nochtans niet bekend als Miss Lenig, als ik eerlijk moet zijn. Als er in de lessen LO weer eens geturnd moest worden, dan was een koprol voor mij zowat het hoogst haalbare. Aan flikflaks, handstanden en radslagen heb ik mij voor ieders bestwil nooit gewaagd. Maar gelukkig geen struikelblok voor yoga, volgens het internet:

"Mensen van alle leeftijden kunnen aan yoga doen. Yoga gaat niet om hoe soepel of krachtig je bent. Na een yogales voel je je fris, vol energie maar toch ontspannen. Ontsnap aan de stress van het dagelijkse leven. Zorg voor meer kracht, souplesse, een beter immuunsysteem en vind rust en evenwicht in je leven."

Klinkt goed, right? Ik dus vol goede moed richting yogastudio. Bevindingen na les 1:

* Een bril dragen tijdens yoga is geen goed plan
* Soms is het moeilijk om je lach in te houden. Als heel de klas "OHM" moet zingen bijvoorbeeld. Of als er iemand in de ruimte een klein, maar duidelijk hoorbaar scheetje laat.
* Bizar: veel yogaposes hebben de naam van een dier ("Komaan, nu doen we de neerwaarts kijkende hond!")
* Tijdens het neerzitten met gestrekte benen kan 90% van de bevolking met gemak zijn of haar tenen aanraken. Ik geraak niet verder dan mijn knieën.
* Ter mijner verdediging: mijn benen zijn langer dan die van 90% van de bevolking.
* Ik val niet uit de toon als ik tijdens de yogales mijn belachelijke harembroek uit India draag, hoera!
* Ik ben niet lenig genoeg voor alle oefeningen. Maar in tegenstelling tot mijn tirannieke LO-leerkracht, wordt de immer rustige yogajuf hierdoor niet boos.
* Ook niet wanneer ik één van de basishoudingen- een simpele kleermakerszit- nooit langer dan 30 seconden kan volhouden.
* Anderhalf uur vliegen voorbij wanneer je ontspannen bent. Rugpijn weg. Nek helemaal soepel. Dwaas glimlachend in de auto naar huis.

Ondertussen 4 lessen achter de rug. Ik tel alvast de dagen af naar woensdag, yogadag!

En als u me nu even wilt excuseren, deze yogi gaat nog wat in child pose liggen om het weekend helemaal zen af te sluiten...

1 + 1 = 2

Een doordeweekse ochtend, in de bus richting Gasthuisberg. Twee meisjes stappen op. Aziatisch uiterlijk, Thais of iets anders uit die hoek van de wereld.

Ze zien er rond de 20 uit, maar ze kunnen even goed 15 of zelfs 35 jaar zijn. Ze lijken als twee druppels water op elkaar: een eeneiige tweeling. Wanneer ik beter naar hen kijk, zie ik dat werkelijk alles aan hen identiek hetzelfde is. Ze dragen hetzelfde hemd. De wassing van hun jeans is precies dezelfde. Ook hun sneakers zie ik dubbel. Hun identieke horloges hangen rond dezelfde pols, en ze hebben zelfs hun haar op dezelfde manier opgestoken. Met allebei een bruine bloem als versiering.

Ze praten met gedempte stem met elkaar. Ik zit te ver bij hen vandaan, waardoor ik niet kan horen of ook hun stemmen hetzelfde klinken. Het enige verschil dat ik op het eerste zicht kan vinden, is dat de ene een centimeter of 2 groter is dan de andere.

Wanneer we aankomen bij het ziekenhuis, en mijn fantasie allang op hol geslagen is ("Waren ze misschien ooit een siamese tweeling, die door één of andere zotte dokter van elkaar gescheiden is bij wijze van medisch experiment?"), stapt het tweetal uit. Ze hangen hun identieke tas goed, en beginnen te wandelen. Eerst de rechtervoet, dan de linker. Een klein, marcherend tweelingenleger. Ik blijf achter op de bus, mijmerend over de praktische voordelen van zo'n tweelingzus ("Zou je als identiek geklede, eeneiige tweeling op sommige plaatsen samenaankoopkorting krijgen?"), en over tweelingzussen in de populaire en iets minder populaire cultuur.

De scary twins uit The Shining

Jeanne en Marcella, bekend van teevee

De knappe Olson-zusjes

Ik heb de rest van de dag ook dit nummer gezongen in mijn hoofd.

100 volstrekt willekeurige en nutteloze weetjes

1. Mijn initialen zijn CW of WC. Ik vind dat eigenlijk feitelijk wel grappig.

2. Ik ben in 2013 getrouwd

3. Mijn Pinterest-obsessie dateert uit die periode

4. Alsook mijn fascinatie voor Amerikaanse trouwprogramma's (favorieten zijn Four Weddings, Say yes to the dress en Don't tell the bride)

5. Als kind wou ik later in de Zoo gaan werken. Of "iets doen met schrijven"

6. Het is uiteindelijk dat laatste geworden

7. Ik ben meer een honden- dan een kattenmens

8. Helaas heb ik op dit moment geen hond

9. Dat zal een projectje worden voor na mijn pensioen 

10. Meteen ook één van de vele redenen waarom ik nu al uitkijk naar die periode

11. Thuis hadden we meer dan 10 jaar lang een Beagle. Geweldig coole honden!

12. Vroeger wou ik ook een paard of een pony. Mijn papa zei dan altijd dat ik paarden binnen de kortste keren minder interessant zou vinden dan jongens. Een verstandige mens, mijn vader.

13. Ik was er als kind van overtuigd dat ik later op een boerderij zou gaan wonen. Omringd door dieren. Een beetje zoals Doornroosje tijdens haar verbanning naar het platteland.

14. Nu ben ik blij dat ik niet op de boerenbuiten woon. Ik zou me dood vervelen. Grote steden geven me energie.

15. Met ons huis in een middelgrote provinciestad heb ik dus finaal het beste van beide werelden binnen handbereik.

16. De meeste vrouwen kopen graag schoenen of handtassen. Ik heb dan weer heel veel jassen.

17. Oorbellen draag ik dan weer nooit, wegens geen gaatjes (meer)

18. Mijn lievelingsaccessoire is gewoon mijn zonnebril: een bruine Ray Ban Wayfarer, die ik altijd bij heb, winter of zomer

19. Lang over getwijfeld, maar uiteindelijk toch gekocht. Van mijn eerste loon.

20. Een paar keer ben ik hem bijna of helemaal kwijt geweest, maar finaal heb ik hem na 4 jaar nog altijd. Een hele prestatie eigenlijk, als ik erbij nadenk...

21. Ik ben van nature een beetje een sloddervos. Working on it!

22. Ik vind het een gek idee dat ik nu ouder ben dan de leden van de Spice Girls toen ik fan van ze was

23. Ik heb nog nooit serieus op dieet geweest.

24. En maar goed ook, want ik ben een stuk chagrijn als ik honger heb!

25. Ik zou trouwens gek worden als ik geen paprikachips van Lays meer zou mogen eten

26. Als sporten niet gezond zou zijn, dan zou ik het waarschijnlijk ook niet doen

27. Ik was vroeger een beetje verliefd op Heath Ledger.

28. Toen ik hoorde dat hij was gestorven, zat ik midden in de examenperiode op de universiteit. Ik ben huilend mijn bed in gekropen, en heb die avond niet meer verder gestudeerd.

29. Tegenwoordig vind ik Javier Bardem best wel te pruimen

30. Al kijken mensen altijd raar als ik dat zeg

31. "Zeil je voor het eerst" van Bart Kaëll is een topschijf

32. Maar o wee als de DJ deze plaat durft af te zetten voor de gitaarsolo in het midden is geweest!

33. Ik heb soms oprecht heimwee naar mijn studentenjaren

34. Naar het middelbaar dan weer absoluut niet

35. Ik ben een scoutsmieke, maar kan niet kaartlezen

36. Gelukkig heb ik wel genoeg andere dingen overgehouden aan mijn scoutsperiode

37. Een lief bijvoorbeeld

38. Ook 9 zotte vriendinnen

39. Een totemnaam (eerlijke bij, aangenaam!)

40. En niet te vergeten: kick-ass macramé-skills!

41. Op één of andere manier neig ik altijd naar groen als er een kleur gekozen moet worden

42. Aan geel heb ik dan weer een stronthekel

43. En nee, dit zegt niet persé iets over mijn politieke voorkeur

44. Ik vind Jens de lelijkste naam ooit (sorry, Jensen!)

45. Ik ben ooit mijn lievelingsknuffel verloren op de luchthaven. Zwarte dag in mijn bestaan.

46. Af en toe steekt mijn innerlijke Bartel Van Riet de kop op, en begin ik als een gek in de tuin te werken

47. Helaas gebeurt dat gemiddeld maar 2 keer per jaar

48. Ik heb ook nog nooit in mijn leven het gras afgereden, nu ik erover nadenk. Dringend eens proberen!

49. Als ik op zaterdag langs ga bij mijn oma, dan eten wij altijd kip van't spit met kroketten en appelmoes

50. Al 28 jaar

51. Ik vind dat het beste eten ooit!

52. Ik heb onlangs nog eens in een hostel op een slaapzaal geslapen

53. Ik ben toen tot de conclusie gekomen dat ik daar te oud voor ben geworden

54. Ik heb een supergoeie smartphone, maar doe daar niet veel meer mee dan bellen, smsen, foto's maken en af en toe de wifi gebruiken.

55. Ik heb geen 3G-abonnement, en vind dat eigenlijk best zo

56. Ik vind altijd bereikbaar en online kunnen zijn feitelijk maar griezelig

57. Mensen die mij goed kennen en die het dus kunnen weten, vinden dat ik gierig ben

58. Zelf noem ik dat liever "prijsbewust", of "voorbereid op slechtere financiële tijden"

59. Maar eigenlijk vind ik dat absoluut geen slechte eigenschap

60. Zo ben ik intussen een meester in shoppen tijdens de solden

61. Al probeer ik de laatste tijd wel minder kleren te kopen, omdat ik eigenlijk al genoeg heb

62. Wat ik wel al eens graag aanschaf, is een bos snijbloemen

63. Tijdschriften kopen vind ik dan weer echt geldverspilling

64. En dus ben ik altijd blij als ik op de trein, bij mijn ouders of bij de kapper mijn schade kan inhalen

65. Nu we het er toch over hebben: ik ga even graag naar de kapper als naar de tandarts. Niet, dus.

66. Ik heb altijd en overal een flesje water bij, omdat ik permanent dorst heb

67. Ik kan belachelijk goed tegen mijn verlies. Winnen of verliezen, maakt voor mij eigenlijk niks uit.

68. Ik ben geen fan van leggings

69. Waarschijnlijk heb ik meer uren besteed aan de boeken en films van Harry Potter dan de gemiddelde mens op deze planeet

70. Ik ben ooit 4 maanden werkloos geweest. Ergste periode in mijn leven tot nu toe.

71. Ik vind "Paradise" het beste nummer van Coldplay. Al is "Fix you" zeker een mooie tweede.

72. Ik heb 1 zus, maar had eigenlijk ook nog graag een broer gehad

73. Ik lees nooit, maar dan ook nooit, de secties sport en beurs in de kranten

74. Op dit moment overweeg ik ernstig om me aan te sluiten bij een leesclub

75. Veel dingen die ik vroeger geweldig vond, vind ik nu om één of andere reden veel minder leuk

76. Paardrijden bijvoorbeeld. Een paar jaar geleden nog eens geprobeerd. Na afloop flauwgevallen.

77. Of Kerstmis. Nog altijd gezellig, maar de magische glans die die feestdag vroeger had, is jammer genoeg verdwenen.

78. Disneyland Parijs is tot nu toe de enige uitzondering op de regel

79. Ik download geen muziek of films

80. Niet omdat ik er principieel tegen ben, maar omdat ik te lui ben om me erin te verdiepen

81. Ik drink nog maar sinds een jaar of 2 koffie. Met dank aan het Nespresso-apparaat op het werk

82. Ik vind Blake Lively en Liv Tyler belachelijk mooie vrouwen

83. Mijn lievelingschocolade is de praliné van Côte d'or

84. Ik vind dat Orangina niet de erkenning krijgt die het verdient

85. Hoewel ik soms twijfel of ik er niet te oud voor ben geworden, voel ik me altijd belachelijk cool als ik mijn Allstars draag

86. Ik had vroeger absoluut niets met de videoclips op TMF en MTV, waar mijn klasgenoten na school altijd naar keken

87. Ik ben geen ochtendmens (grootste understatement uit deze lijst, btw)

88. Op niet-professionele afspraken kom ik vaker te laat dan me lief is. Opnieuw: ik werk eraan.

89. Van boodschappen doen word ik zenuwachtig

90. Ik maak niet graag weekmenu's, omdat ik liever de dag zelf kies wat ik ga eten

91. Er is ook altijd teveel volk, en teveel keuzes die gemaakt moeten worden

92. Ik kan ook gewoon niet goed met die winkelkarretjes rijden

93. Naar de markt gaan af en toe vind ik dan weer wel tof

94. Ik ben opgegroeid in een bedevaartsoord. Toch ben ik niet gelovig.

95. Ik lak graag mijn nagels.Voor de handeling, maar ook voor het resultaat.

96. Ik word er ook steeds beter in. En dat terwijl ik van nature redelijk onhandig ben (ook een understatement, zullen kwatongen beweren)

97. Ik eet nooit een oneven aantal koekjes of snoepjes. Nooit één of drie dus, doe mij maar twee of vier stuks!

98. Ik schrijf liever met een blauwe dan met een zwarte stylo

99. Lijstjes lezen en invullen vind ik de max

100. Maar stiekem vind ik het toch niet erg dat deze ten einde is!